Χρήστος Κούσης.

 

Ο Χρήστος Κούσης, ήρθε στην ΕΥΑΘ με μετάταξη μετά το κλείσιμο της ΜΟΜΑ το 1992. Οδηγός στην ειδικότητα, ασχολήθηκε με τα κοινά του σωματείου μας από πολύ νωρίς κατέχοντας για πολλά χρόνια την θέση του ταμία.

Λιτός, ουσιαστικός και πάντα ψύχραιμος ακόμη και στις πιο δύσκολες περιόδους για τους εργαζόμενους, ήταν πάντα μπροστά στους αγώνες μας, ακόμη και τα χρόνια που είχε αποσυρθεί από θεσμικές ιδιότητες του σωματείου.

Δε δίστασε να εναντιωθεί σε διώξεις συνάδελφων του παρά τις πολιτικές πεποιθήσεις  του , παρά τα καλέσματα των σειρήνων με τα οποία οι διώκτες δελέαζαν τότε τους πρόθυμους. Κράτησε την ίδια αξιοπρεπή στάση και στην περίοδο των μνημονίων τηρώντας αποστάσεις από τις κυβερνητικές αντιλαϊκές πολιτικές.

Πάντα πρόθυμος να βοηθήσει τον συνάδελφο στην εργασία του, πολλές φορές και με αντικείμενο πέραν της ειδικότητας του, προκειμένου  ¨να τελειώσει η δουλειά και να δουλέψει η υπηρεσία¨.
Πάντα με το δίκιο και τον αδικημένο, ο Χρήστος στάθηκε στη σωστή μεριά της Ιστορίας, αδιαφορώντας αν θα διαλύσει ακόμη και προσωπικές σχέσεις και φιλίες ετών.

Ο Χρήστος έφυγε χθες για το μεγάλο ταξίδι, αφήνοντας μας μια πικρή γεύση αλλά ταυτόχρονα και τις μνήμες από τα γλέντια μας, τα γέλια μας, τις απογοητεύσεις μας, και την ελπίδα για το καλύτερο που μπορούμε να γίνουμε, ήταν ένας από εμάς.

 

Σταματήστε την ιδιωτικοποίηση του Νερού στην Ελλάδα!

189.000 Ευρωπαίοι πολίτες υπέγραψαν κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού στην Ελλάδα!

Τον περασμένο Νοέμβρη στη Γερμανία, συγκροτήθηκε η Πρωτοβουλία «Το νερό είναι Ανθρώπινο Δικαίωμα, Σταματήστε την ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ελλάδα», με τη συμμετοχή και του Σωματείου μας.

Οι υπογραφές επισυνάπτονται σε κείμενο που απευθύνεται στον πρόεδρο της Κομισιόν και τον Γερμανό υπουργό οικονομικών.

Σήμερα το πρωί, στις Βρυξέλλες, αντιπροσωπεία μελών της πρωτοβουλίας, συνοδευόμενη από εκπροσώπους του EPSU παρέδωσε το αίτημα στον Thomas Wieser, πρόεδρο του Euroworking group. Ο ίδιος δήλωσε άγνοια για το θέμα λέγοντας ότι δεν αποφασίζει το Euroworking group για τις πολιτικές των μνημονίων (μήπως τελικά αποφασίζει η κυβέρνηση από μόνη της;). Ο άνθρωπος που ετοιμάζει την ατζέντα του Eurogroup με τα μέτρα κατά της Ελλάδας λέει ότι δεν γνωρίζει ότι απαιτούν την ιδιωτικοποίηση των ΕΥΑΘ-ΕΥΔΑΠ.

Ο αγώνας κατά της ιδιωτικοποίησης συνεχίζεται, είναι στα χέρια μας και  με την υποστήριξη των συμμάχων μας από το εξωτερικό θα νικήσουμε!

Ας το καταλάβουν όσοι παίζουν με τον όρο Δημόσιος έλεγχος και παράλληλα πάνε να περάσουν από την πίσω πόρτα ένα ΣΔΙΤ που θα παραδώσει τις ΕΥΑΘ-ΕΥΔΑΠ στις πολυεθνικές. 

Το Νερό είναι Ανθρώπινο Δικαίωμα.

Ρητή και ξεκάθαρη προστασία του νερού μέσα από το Σύνταγμα τώρα!

Τι γεννάει την αυταπάρνηση;

    Τι κάνεις όταν το κεντρικό αντλιοστάσιο που τροφοδοτεί την Θεσσαλονίκη με το νερό του Αλιάκμονα παίρνει φωτιά; Όταν ξέρεις ότι μεγάλο μέρος της πόλης θα μείνει χωρίς νερό, αναλαμβάνεις την ευθύνη να βοηθήσεις ή  απολαμβάνεις την Κυριακή σου με την οικογένεια σου; Είναι η κατάλληλη ώρα να θυμηθείς τα όσα σου «σέρνανε» την περίοδο του παγετού για σένα, τα παιδιά σου και τρεις γενιές πίσω; Και ας έδωσες και τότε τον καλύτερο εαυτό σου, και ας ξεπάγιασες με 18 ώρες συνεχόμενης εργασίας, και ας έμεινε και το δικό σου σπίτι χωρίς νερό. Μήπως είναι μια ευκαιρία να δικαιώσεις τις εμμονές του καθενός που για όλα του φταίει το Δημόσιο; Πότε ήταν η τελευταία φορά που αναγνωρίστηκε ο κόπος σου; Που τελειώνει το φιλότιμο και που αρχίζει ο επαγγελματισμός; Αυτή η ριμάδα η "πλάτη" πόσο βάρος να σηκώσει; Και όταν το σηκώσει γιατί μετά σε ξεχνάνε; Γιατί να σε θεωρούν σίγουρο και να λιβανίζουν αυτούς που ζούνε εις βάρος των άλλων;  Τι κάνεις λοιπόν;  

   Τίποτα! Δεν σκέφτεσαι, απλά προχωράς σε αυτό τον δρόμο που τα πόδια σου έχουν μάθει να πηγαίνουν μόνα τους, μηχανικά, τον δρόμο της ευθύνης, της υπομονής και της αποτελεσματικότητας.

Ετοιμάζεις εργαλεία, μιλάς στα τηλέφωνα για να ενημερωθείς για την κατάσταση, πριν κλείσεις την πόρτα πετάς και ένα «δε ξέρω τι ώρα θα γυρίσω» για να έχεις μια έννοια λιγότερη, να μην ανησυχούν όσοι μένουν πίσω.

    Τα λάδια των μετασχηματιστών όσο φιλικά στο περιβάλλον και να είναι – που δεν είναι- γίνονται τοξικά δηλητήρια όταν καίγονται,εσύ τα εισέπνευσες. Σε ένα φλεγόμενο περιβάλλον που οι υψηλές θερμοκρασίες έχουν λιώσει  τα σίδερα και έχουν καταστρέψει εξωτερικούς τοίχους, εσύ πρέπει να είσαι έτοιμος μόλις φύγει η πυροσβεστική να δώσεις λύση για να μην μείνει ο κόσμος χωρίς νερό.

Ανάμεσα σε άμορφες μάζες καλωδίων και μονώσεων πρέπει να δεις τι μπορείς  να σώσεις για να ξαναπάρει μπροστά το αντλιοστάσιο. Και πήρε! Στις τέσσερις τα ξημερώματα, σε λιγότερο από 18 ώρες κατάφερες να ξεκινήσεις και πάλι την υδροδότηση.   Χωρίς ξεκούραση, χωρίς διάλειμμα, χωρίς άλλη σκέψη στο μυαλό, σε μια σιωπηλή εκτέλεση άλλης μιας ειδικής αποστολής. Παράλληλα, αυτές τις ώρες η υπόλοιπη πόλη κινούνταν κανονικά στους ρυθμούς της, χωρίς να καταλάβει πως αλλάζουν οι ροές των νερών στο Δίκτυο.

    Τώρα αρχίζει για σένα η πιο δύσκολη διαδικασία, αυτή της πλήρους αποκατάστασης, να γίνουν όλα όπως πριν. Λίγες ώρες ξεκούρασης, ένα μπάνιο και πρωί πρωί καταγραφή, υλικά, παραγγελίες, και φυσικά καταθέσεις, χαρτιά, σαν να μην ξενύχτησες το προηγούμενο βράδυ, σαν να πήγες εκείνη την εκδρομή που είχες προγραμματίσει... 

   Πέρα από τα αυτονόητα, πέρα από το καθήκον, τι είναι αυτό που γεννάει την αυταπάρνηση; Τι είναι αυτό που παραμερίζει προσωπικές δύσκολες στιγμές Μνήμης ώστε να επικεντρώνεσαι στο στόχο;

    Όσες υπερωρίες, όσα ρεπό, όσα επιδόματα και αν προβλέπονται κάποια πράγματα δεν τιμολογούνται, την ώρα της μάχης θέλεις ένα πιστό στρατιώτη δίπλα σου που να ξέρεις ότι θα πέσει χωρίς δεύτερη σκέψη.

    Τα θερμά μας συγχαρητήρια στους συναδέλφους που για άλλη μια φορά σε μια έκτακτη ανάγκη κατάφεραν να αποκαταστήσουν την υδροδότηση στη Θεσσαλονίκη.