Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2022

Η κερδοσκοπία στην ενέργεια επηρεάζει την αλληλένδετη σχέση της με το Νερό.

      Διανύουμε ήδη τον τρίτο χειμώνα που η πανδημία έχει μπει για τα καλά στις ζωές μας. Αν γυρίσει κανείς ακριβώς ένα χρόνο πίσω τέτοια εποχή ακούγαμε τις διάφορες κυβερνητικές μεγαλοστομίες και υποσχέσεις: για τις επόμενες δύο εβδομάδες χρειάζεται να κάνουμε υπομονή, το 2021 είναι η χρονιά που τα εμβόλια θα μας σώσουν από τον κορονοϊό, η χώρα θα επανέλθει σε τροχιά οικονομικής ανάπτυξης. Ο απολογισμός του 2021 θα έκανε τις προβλέψεις αυτές να φαίνονται γελοίες, αν δεν υπήρχε συνάμα η τραγική διάσταση των 21.000 νεκρών και η θλιβερή κατάταξη της χώρας μας στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως (θύματα ανά εκατομμύριο πληθυσμού).

Αποδεικνύεται περίτρανα ότι η ιδεοληπτική εμμονή απέναντι σε καθετί δημόσιο αποτελεί μια πολιτική που έχει δολοφονικές προεκτάσεις· αντί για το περίφημο τείχος ανοσίας  που ευαγγελίζονταν από τον περασμένο Ιούνιο, βρισκόμαστε στη μέση μιας νέας μεγάλης αύξησης κρουσμάτων. Το ΕΣΥ όχι μόνο δεν ενισχύεται, αλλά έχει αποδυναμωθεί, η οργανωμένη, μαζική και δωρεάν ιχνηλάτηση των κρουσμάτων θυσιάζεται στον βωμό του κέρδους των κλινικαρχών, με αποτέλεσμα να πληρώνουμε τα ακριβότερα μοριακά τεστ της Ευρώπης, ενώ οι προτάσεις για λήψη μέτρων στα σχολεία, τα ΜΜΜ, τους χώρους εργασίας, κοκ., προκειμένου να σπάσουν οι αλυσίδες της μετάδοσης βρίσκονται διαρκώς εκτός ατζέντας, καθώς κρίνονται ως πολυτέλεια.

Την ίδια στιγμή, σε οικονομικό επίπεδο μαίνεται μια καταιγίδα ανατιμήσεων σε όλα τα είδη πρώτης ανάγκης, αποτέλεσμα κυρίως της ενεργειακής κρίσης που είδε την τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος από τα 52 €/MWh (Ιανουάριος 2021) να φτάνει στα 240 (10/1/2022).

Αυτό που επιμελώς αποσιωπάται είναι η αιτία αυτής της κρίσης: η απόλυτη εμπορευματοποίηση της ενέργειας στο πλαίσιο της καπιταλιστικής «ελεύθερης αγοράς», σε συνδυασμό με την στροφή στην υποτιθέμενη «πράσινη» οικονομία, έχει μετατρέψει βασικά αγαθά όπως το ρεύμα και το φυσικό αέριο σε εργαλεία κερδοσκοπίας.

Όλα τα παραπάνω δεν αφήνουν προφανώς ανεπηρέαστη την ΕΥΑΘ, που καλείται μαζί με τις υπόλοιπες ΔΕΥΑ της χώρας να πληρώσουν τρομακτικές αυξήσεις για το ενεργειακό κόστος τους (ενδεικτικά ο προϋπολογισμός της εταιρείας για το 2022 είναι για πρώτη φορά οριακά θετικός). Η χώρα διέθετε – και συνεχίζει να διαθέτει – δικές της πηγές για παραγωγή ενέργειας, οι οποίες, όμως, σκόπιμα αφήνονται ανεκμετάλλευτες, προκειμένου να ενισχυθεί η «απελευθέρωση» της αγοράς, δηλαδή η κερδοσκοπία των εναλλακτικών παρόχων ρεύματος.

Το επιχείρημα που προβάλλεται, ότι το κλείσιμο των μονάδων λιγνίτη γίνεται στο πλαίσιο μιας στροφής σε πιο φιλικές μορφές παραγωγής ενέργειας, είναι ολότελα ψευδές, καθώς το περιβαλλοντικό αποτύπωμα των εναλλακτικών μορφών ενέργειας είναι συνήθως εξίσου μεγάλο ή και μεγαλύτερο. Επιπλέον, δεν δίνεται απολύτως καμία εξήγηση για τη χρονική στιγμή και τον τρόπο που γίνεται αυτή η μετάβαση.

Υποστηρίζουμε από την πλευρά μας ως εργαζόμενοι, ότι μια Δημόσια επιχείρηση ηλεκτρισμού σε συνεργασία με άλλους φορείς – όπως οι Δημόσιες επιχειρήσεις ύδρευσης – θα έπρεπε να προχωρήσουν σε έναν κεντρικό σχεδιασμό της ενεργειακής πολιτικής, προκειμένου να εξασφαλιστεί μέσα σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα η μετάβαση σε πιο καθαρές μορφές ενέργειας, προσαρμοσμένες στις απαιτήσεις και τις δυνατότητες της Ελλάδας. Μια τέτοιου τύπου μεγάλη κρατική επένδυση θα μπορούσε αφενός να δώσει εγγυημένη λύση στις ενεργειακές ανάγκες, αφετέρου να δημιουργήσει χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας για το επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό της χώρας.

 

Αντί για τα παραπάνω αυτονόητα, παρακολουθούμε ένα θέατρο παραλόγου: η διοίκηση της ΔΕΗ καθυστερεί σκόπιμα να υπογράψει συμφωνία με την ΕΥΑΘ, προτείνει μια τιμή πώλησης ρεύματος σχεδόν τριπλάσια από αυτή που ίσχυε μέχρι πρόσφατα και προφανώς αδιαφορεί για τις κοινωνικές συνέπειες αυτών των κινήσεων. Ακόμα και ένα πολύ απλούστερο και άμεσο μέτρο, όπως η καταφανώς δίκαιη πρόταση των ΔΕΥΑ για υπαγωγή στο βιομηχανικό τιμολόγιο απορρίπτεται, καθώς η κυβέρνηση, μέσω της διοίκησης της ΔΕΗ, αξιολογεί ως σημαντικότερα τα συμφέροντα των επενδυτών παρά την παροχή φτηνού ρεύματος στις επιχειρήσεις ύδρευσης.

Τραγική ειρωνεία: ΔΕΗ και ΕΥΑΘ υποτίθεται πως βρίσκονται υπό δημόσιο έλεγχο.

Κακόγουστο αστείο: ΔΕΗ και ΕΥΑΘ υποτίθεται ότι είναι θυγατρικές εταιρείες της ΕΕΣΥΠ.

Η λύση στο ενεργειακό πρόβλημα δεν βρίσκεται στο να διασφαλίσει η ΕΥΑΘ τα εταιρικά της συμφέροντα και να επενδύσει στην ενεργειακή της αυτονομία. Η κατεύθυνση αυτή θα οδηγήσει σε ακόμα μεγαλύτερη απορρύθμιση, σε ακόμα μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση και τελικά σε ακόμα μεγαλύτερες ανατιμήσεις σε όλες τις πτυχές της οικονομίας. Μόνοι κερδισμένοι από αυτή την κατάσταση θα βγούνε οι διάφοροι μεσάζοντες που θα πουλήσουν πανάκριβες φαραωνικές «λύσεις».

Απαιτούμε να υπάρξει άμεση πολιτική λύση, να προσφέρει δηλαδή η ΔΕΗ φτηνό ρεύμα σε όλες τις δημόσιες επιχειρήσεις ύδρευσης και παράλληλα να προστατευθούν τα νοικοκυριά από αυξήσεις στο ρεύμα και το φυσικό αέριο. Παράλληλα, δηλώνουμε ότι κάθε σκέψη για αυξήσεις στους λογαριασμούς ύδρευσης και αποχέτευσης στο όνομα της κερδοφορίας της εταιρείας μας βρίσκει κάθετα αντίθετους. Αυτό που μας λείπει αυτή τη στιγμή δεν είναι το πώς η ΔΕΗ και η ΕΥΑΘ θα γίνουν πιο ανταγωνιστικές, αλλά το πώς θα γίνουν πιο δημόσιες.

Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2021

Όχι στην ιδιωτικοποίηση των ιαματικων πηγών της χώρας.

Τοποθέτηση του σωματείου μας στην επιτροπή της Βουλής για την ιδιωτικοποίηση των ιαματικων πηγών.
    "Σας ευχαριστούμε για την πρόσκληση κ. πρόεδρε.
  Για άλλη μια φορά γίνεται προσπάθεια ιδιωτικοποίησης (έμμεσης) του νερού. Το ιαματικό νερό από κοινό αγαθό και μέσο αειφορίας των τοπικών κοινωνιών οι οποίες με ήπιες παρεμβάσεις συμβάλουν στην τοπική οικονομία, μετατρέπεται σε στυγνό είδος εκμετάλλευσης και κερδοφορίας για λίγους ιδιώτες.
   Όπως προβλέπει το νομοσχέδιο, τόσο η σύσταση του ΔΣ της Ιαματικές Πηγές Ελλάδος Α.Ε. όσο και  του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων της, αποτελούνται από «πρόσωπα, με υψηλό επίπεδο τεχνογνωσίας ή μεγάλη εμπειρία στη διαχείριση, αναδιοργάνωση και αναδιάρθρωση επιχειρήσεων, ή σε δραστηριότητες του χρηματοπιστωτικού τομέα, ή σε δραστηριότητες του τουριστικού τομέα ή στην ανάπτυξη και διαχείριση ακίνητης περιουσίας». Διαπιστώνουμε ότι δεν προβλέπεται πουθενά ο κοινωνικός ρόλος της ΙΠΕ Α.Ε, μιας εταιρείας που καλείται να διαχειριστεί υποδομές ίασης κατά βάση και δευτερογενώς αναψυχής. Προάγεται η εμπειρία σε τράπεζες και management επιχειρήσεων αλλά όχι κάτι σχετικό με τις πραγματικές καθημερινές ανάγκες της κοινωνίας. Το ότι η ΙΠΕ  λειτουργεί ξεκάθαρα με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας όπως αναφέρεται στο άρθρο 14, δεν αφήνει κανένα περιθώριο κατανόησης για τα αποτελέσματα των πολιτικών της εις βάρος της προσβασιμότητας, όποιος αντέχει οικονομικά θεραπεύεται.
   Διαπιστώνουμε επίσης ότι η  ΙΠΕ έχει διάρκεια τουλάχιστον 50 έτη. Αυτό σημαίνει ότι σε δύο γενιές από τώρα κανείς δε θα θυμάται την έννοια της φτηνής πρόσβασης σε υπηρεσίες θεραπευτικών λουτρών για τους πολίτες. Και όταν λέμε προσβασιμότητα, αναρωτιέμαι, εκτός από τις πολυδιαφημιζόμενες ήδη υπάρχουσες εγκαταστάσεις ιαματικών πηγών, ποιος ιδιώτης θα επενδύσει για θεραπευτήρια σε περιοχές απομακρυσμένες, και ποια οικογένεια θα έχει την οικονομική δυνατότητα να  διανύσει τις αποστάσεις που χρειάζονται για να φτάσει εκεί, όπου και θα πληρώνει υψηλό εισιτήριο εισόδου.
   Για το προσωπικό της ΙΠΕ προβλέπεται ακόμη και δανεισμός προσωπικού από ιδιωτικές εταιρείες. Αναρωτιόμαστε αν σκέφτηκε ο νομοθέτης τις συνθήκες για τους εργαζόμενους αυτούς,  όπως  την εντατικοποίηση της εργασίας τους, καθώς και την διαφάνεια στις διαδικασίες όπου ένας ιδιώτης θα παρέχει προσωπικό σε μια υπό δημόσιο έλεγχο εταιρεία η οποία στη συνέχεια θα μπορεί να του αναθέσει εργασίες.
   Οι τοπικές κοινωνίες καλούνται να αντιδράσουν και να εμποδίσουν στην πράξη αυτή την προσπάθεια ιδιωτικοποίησης του νερού μέσω της παραχώρησης των ιαματικών πηγών.
  Οι ΟΤΑ καλούνται να οργανώσουν τους πολίτες και συντεταγμένα να υπερασπιστούν τόσο τον φυσικό πόρο, όσο και τις τοπική οικονομία, όλες οι υποδομές των ιαματικών πηγών, έγιναν σε βάθος δεκαετιών με  χρηματοδότηση των Δήμων μέσω των δημοτών τους.
   Έχει αποδειχθεί πολλές φορές στο πρόσφατο παρελθόν ότι οι αντιδράσεις των πολιτών είχαν επιτυχημένα αποτελέσματα".

Τρίτη 14 Δεκεμβρίου 2021

Ο εκφοβισμός των πολιτών της Σύρου δε θα περάσει!

     Το σωματείο μας καταδικάζει την  Στρατηγική Αγωγών Ενάντια στη Συμμετοχή στα Κοινά (#SLAPP) που φαίνεται να υποστηρίζει η ΟΝΕΧ, εταιρεία εκμετάλλευσης των ναυπηγείων Νεωρίου Σύρου.

   Με τις πολιτικές #SLAPP , πολυεθνικές προσπαθούν να φιμώσουν τους πολίτες, συλλογικότητες, κινήματα, που προασπίζονται τον τόπο τους, ασκώντας αγωγές εκατομμυρίων ευρώ εις βάρος τους με πρόφαση οτιδήποτε θεωρούν ότι μπορεί να χαλάσει το «κοινωνικό» τους πρόσωπο.

   Στην Σύρο η ΟΝΕΧ άσκησε αγωγές για συκοφαντική δυσφήμιση  ζητώντας συνολικά 3.000.000 ευρώ από το Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου (ΠΠΠΣ) και μέλη του, επειδή τόλμησαν να ρωτήσουν στο Υπ.Περιβάλλοντος τι απέγινε η έρευνα που το ίδιο το υπουργείο ανακοίνωσε ότι θα κάνει σχετικά τον εντοπισμό της  ύπαρξης τοξικών βαρέων μετάλλων στον λιμάνι της Ερμούπολης, μετά από δειγματοληψία της Aegean Research. Μέρος των αγωγών ασκήθηκε επειδή το ΠΠΠΣ δημοσιοποίησε στα ΜΜΕ,  την αδράνεια του υπουργείου και τις ανησυχίες των κατοίκων για την υγεία τους.

   Στο όνομα της  «ανάπτυξης», στο όνομα της καταπολέμησης της ανεργίας και της εκμετάλλευσης της ανάγκης για δουλειά και επιβίωση, η Σύρος αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα της υποτέλειας των πολιτικών και των τοπικών φορέων στις ορέξεις των πολυεθνικών. Η «ανάπτυξη» φαίνεται να  δημιουργεί ουδετεροποίηση στα τοπικά ΜΜΕ και ζεσταίνει το αυγό του φιδιού που τα τελευταία τρία χρόνια πάει  να επιβάλει μια νέα πραγματικότητα ζούγκλας( https://www.facebook.com/antiratsistiki/posts/443387543829524?__tn__=K-R ) στην πρωτεύουσα των Κυκλάδων, με πιο πρόσφατο το επεισόδιο έξω από το δικαστήριο όπου εκδικαζόταν οι αγωγές της ΟΝΕΧ, όπου ασκήθηκε  εκφοβισμός, απειλές και ξυλοδαρμός ερευνητή του πανεπιστημίου, ο οποίος συμμετείχε ειρηνικά στην παράσταση διαμαρτυρίας. Τέσσερις τραμπούκοι έφυγαν από την ομάδα των εργαζομένων στο ναυπηγείο, τον περικύκλωσαν την ώρα που οι συγκεντρώσεις είχαν αραιώσει από την βροχή και εκείνος πήγαινε στη φοιτητική λέσχη. Τον απείλησαν, τον εξύβρισαν, τον κλώτσησαν στα πόδια και τον χτύπησαν στο πρόσωπο.

   Η Σύρος έχει διχαστεί με ευθύνη των θεσμικών φορέων που ανέχονται αυτή την κατάσταση.

   Όταν οι τοπικοί φορείς αδυνατούν, όταν η πολιτεία αδιαφορεί, είναι οι πολίτες που καλούνται να υπερασπιστούν το περιβάλλον και τον τόπο τους, είμαστε μαζί τους!

Παρασκευή 29 Οκτωβρίου 2021

Ψήφισμα συμπαράστασης στους απεργούς της Cosco

Εισβολή  απεργών στα γραφεία της cosco.
    Το Σωματείο μας εκφράζει την οδύνη του για τον τραγικό θάνατο του Δημήτρη Δαγκλή, εργαζόμενου στο ιδιωτικοποιημένο λιμάνι του Πειραιά, της COSCO.

    Η εντατικοποίηση της εργασίας, ο αγώνας για ακόμη περισσότερα κέρδη, η «κινητικότητα» των παλαιών εργαζομένων στο όνομα των προσλήψεων νέων με φτηνότερους μισθούς, οδήγησαν για άλλη μια φορά σε ένα δυστύχημα  με θύμα -όχι από τα  golden boys που εκ του ασφαλούς  αποφασίζουν ιδιωτικοποιήσεις - αλλά ένα νέο άνθρωπο της καθημερινής βιοπάλης, έναν εργαζόμενο του μεροκάματου, έναν από εμάς.

    Σύμφωνα με το σωματείο  της Ένωσης Εργαζομένων Διακίνησης Εμπ/τίων στις προβλήτες του Πειραιά (ΕΝΕΔΕΠ), ο τραγικός θάνατος του 45χρονου λιμενεργάτη στις εγκαταστάσεις της COSCO, επιβεβαιώνει τις εγκληματικές ευθύνες της εταιρείας και των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων, για την ανυπαρξία ουσιαστικών μέτρων, στην προστασία και την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής, παρά τις επανειλημμένες καταγγελίες και κινητοποιήσεις.

    «Δεν είναι η “κακιά” στιγμή. Είναι αποτέλεσμα της εντατικοποίησης της εργασίας, των ελλιπών μέτρων ασφάλειας της υγείας μας και της ακεραιότητάς μας. Είναι αποτέλεσμα των απανωτών κόντρα βαρδιών, των υπερωριών, του πετάμε “νέους εργάτες” να κολυμπήσουν χωρίς την απαραίτητη εκπαίδευση», σημειώνει εκπρόσωπος του σωματείου  και προσθέτει: «Είναι αποτέλεσμα των εκβιασμών από την εργοδοσία μπροστά στις ανανεώσεις των συμβάσεων, να μην υπολογίζεται κούραση, ασθένειες, να “φοβόμαστε” να πούμε όχι. Είναι αποτέλεσμα να θυσιάζονται ζωές για τα κέρδη της COSCO.

   Το σωματείο της ΕΥΑΘ συμπαραστέκεται στις κινητοποιήσεις των εργαζομένων στο Λιμάνι. Για άλλη μια φορά εκφράζουμε το ερώτημα στο οποίο κανείς δεν μας έχει απαντήσει ακόμη:
Αυτοί που επικροτούν τις ιδιωτικοποιήσεις και την "ανάπτυξη"  που φέρνουν, θα πήγαιναν να δουλέψουν στην COSCO;

Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2021

Ευρωπαϊκο Κίνημα του Νερού, Βαρκελώνη 1-3/10/2021

Το σωματείο μας συμμετείχε στην συνάντηση του Ευρωπαϊκού Κινήματος του Νερού στην Βαρκελώνη (1-3/10/21). 

Η εισήγηση μας αφορούσε την πολιτική των ΣΔΙΤ στην διαχείριση του νερού που εισαγάγει η κυβέρνηση ως ο νέος πλάγιος τρόπος ιδιωτικοποίησης του νερού.

Έγινε αναφορά στο ΣΔΙΤ του Εξωτερικού Υδροδοτικού Συστήματος της Αθήνας όπου κυριολεκτικά δίνεται δώρο σε ιδιωτικές εταιρείες για 20 χρόνια ένα δίκτυο το οποίο διαχειρίζεται από την ΕΥΔΑΠ από την ίδρυση της. Παρά την μονοπωλιακή τεχνογνωσία της ΕΥΔΑΠ στο ΕΥΣ, γίνεται προσπάθεια να εκτοπιστεί η ΕΥΔΑΠ και να το διαχειρίζονται με κάθε τρόπο ιδιωτικές εταιρείες.   

    Το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι θα εξοικονομηθούν κονδύλια με την είσοδο των ιδιωτών, είναι τουλάχιστον οξύμωρο την στιγμή που και οι δύο εταιρείες - ΕΥΔΑΠ Παγίων (που της ανήκει το ΕΥΣ σήμερα) και ΕΥΔΑΠ Α.Ε. (που το διαχειρίζεται τις τελευταίες δεκαετίες)- ανήκουν στο Δημόσιο, το οποίο μπορεί να ρυθμίσει την τιμολογιακή πολιτική των εταιρειών του!

Τονίστηκε, η έμμεση προσπάθεια απόλυσης του μόνιμου προσωπικού της ΕΥΔΑΠ που εργάζεται στο ΕΥΣ,250 εργαζόμενοι. Η απόλυση πάγωσε μετά από τις αντιδράσεις των εργαζομένων της ΕΥΔΑΠ.

Το δεύτερο μεγαλύτερο ΣΔΙΤ που ετοιμάζει η κυβέρνηση είναι αυτό του φράγματος Χαβρία στην Χαλκιδική όπου είναι πραγματικά εντυπωσιακή η κοινοπραξία SUEZ και ΕΥΑΘ στην διεκδίκηση της διαχε΄ρισης του φράγματος. Αφού η SUEZ

δεν μπόρεσε να υφαρπάξει την ΕΥΑΘ, προσπαθεί να το κάνει έμμεσα κάνοντας δουλειές μαζί της. Το Φράγμα Χαβρία θα μπορούσε να γίνει με χρήματα του Δημοσίου και χρηματοδότηση από ευρωπαϊκά προγράμματα, για άλλη μια φορά όμως επιλέγεται ο δρόμος των ιδιωτών.

Έγινε αναφορά στα 18 έργα ΣΔΙΤ για την διαχείριση του νερού για την αγροτική οικονομία. Έργα ύψους σχεδόν 1 δις ευρώ, στο πέρας των οποίων η κερδοφορία των ιδιωτών μέσα από τις αυξήσεις της τιμής του νερού, θα επηρεάζει και τις τελικές τιμές των προϊόντων που θα φτάνουν στο τραπέζι μας.

Τέθηκε για πρώτη φορά η επιβάρυνση των υδάτινων αποθεμάτων στις τουριστικές περιοχές της χώρας, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες όπου εκατοντάδες χιλιάδες εποχιακοί χρήστες νερού κυριολεκτικά στραγγίζουν τον τόσο πιεσμένο υδροφόρο ορίζοντα (ιδιαίτερα των νησιών). Ένα θέμα που άνοιξε νέο κύκλο συζητήσεων από την ορθή διαχείριση στις περιοχές αυτές μέχρι και την «εκπαίδευση» της κουλτούρας των επισκεπτών στην οικονομία του φυσικού πόρου.
Το Ευρωπαϊκό Κίνημα του Νερού συνέχισε την συζήτηση για το επικείμενο Εναλλακτικό  Παγκόσμιο Φόρουμ  για το Νερό που θα γίνει στο Ντακαρ το 2022.

Η ανακοίνωση στο κλείσιμο του συνεδρίου:
http://seeyath.blogspot.com/2021/10/blog-post.html