Παρασκευή, 4 Αυγούστου 2017

ΤΑΙΠΕΔ-Υπερταμείο-ΚΥΑ τιμολόγησης νερού: το by-pass της απόφασης του ΣτΕ για δημόσια ΕΥΔΑΠ-ΕΥΑΘ

   Απαντώντας στον αναπλ. Υπουργό Περιβάλλοντος και στις δηλώσεις του stokokkino, το Σωματείο μας επισημαίνει ότι για τους  εργαζόμενούς της ΕΥΑΘ, “ακατανόητη” και “δυσάρεστη έκπληξη” είναι η απορία του κ. Φάμελλου για την προσφυγή του Σωματείου μας κατά της ΚΥΑ τιμολόγησης νερού. Ποιος ο λόγος ανησυχίας του για την προσφυγή εφόσον η ΚΥΑ προασπίζεται το δημόσιο χαρακτήρα και την ελεύθερη πρόσβαση στο νερό; Ποιος ο λόγος ανησυχίας του όταν στη διαπραγμάτευση για την ΚΥΑ συμμετείχαν, όπως λέει, κι οι… “θεσμοί”, στις χώρες των οποίων ως γνωστόν οι επαναδημοτικοποιήσεις -επανακρατικοποιήσεις είναι καθεστώς;

Επανερχόμαστε λοιπόν:
 - Τσουβάλιασμα με λογιστικούς όρους: θεμελιώδη παράβαση της απόφασης του ΣτΕ αποτελεί η επιλογή λογιστικών και μόνο κριτηρίων για την τιμολογιακή πολιτική των επιχειρήσεων παροχής υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης, η οποία αφορά αδιακρίτως σε όλες τις περιοχές (λεκάνες απορροής ποταμών), αντί της επιλογής περιβαλλοντικά ωφέλιμων κριτηρίων ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες της κάθε περιοχής (λεκάνες απορροής ποταμών) και των Σχεδίων Διαχείρισης για κάθε λεκάνη απορροής, όπως επιτάσσει η Οδηγία 2000/60/ΕΚ και η εθνική νομοθεσία (ν. 3199/2003 και π.δ. 51/2007). Η παραβίαση τόσο της Οδηγίας όσο και της εθνικής νομοθεσίας είναι προφανής.

 - Διασφάλιση διετίας από αυξήσεις και… βλέπουμε: η ίδια η ΚΥΑ αναφέρει ότι οι περιοδικές αυξήσεις μπορεί να φτάνουν το διπλάσιο του ποσοστού αύξησης του ΑΕΠ και πάλι όμως ο περιορισμός αυτός, όπως αναφέρει η ΚΥΑ, θα επανεξεταστεί σε δύο χρόνια! Είναι ευνόητο πόσο λίγη δύναμη θα έχουμε ως χώρα να διατηρήσουμε τέτοιους περιορισμούς, εφόσον ισχύσει ο λογιστικός κανόνας της πλήρους ανάκτησης κόστους, που στην πραγματικότητα δεν αποτελεί μόνο ανάκτηση κόστους, αλλά και κέρδος κεφαλαίου, επενδύσεις σε νέες υποδομές κ.λπ. 

- Άλλη μια… εισφορά αλληλεγγύης για το νερό: με την ΚΥΑ θεσμοθείται επίσης η “υποχρεωτική αλληλεγγύη” υπέρ των αδύναμων κοινωνικών ομάδων, αφού σε κάθε περίπτωση πιθανά κενά ανάκτησης κόστους που θα προκύψουν από το “κοινωνικό τιμολόγιο” δε θα καλύπτονται από το κράτος αλλά από τους… υπόλοιπους χρήστες ύδατος του παρόχου! Η ένταξη άλλωστε της ΕΥΑΘ στο Υπερταμείο μετατρέπει το νερό σε εμπόρευμα αφού πλέον στόχος θα είναι τα έσοδα από το νερό να πηγαίνουν στην  αποπληρωμή του Χρέους.

Σώσαμε το νερό και… δεν το ξέρουμε; Ο αναπλ. υπουργός θεωρεί ότι η οδηγία 2000/60 και οι αρχές της φτάνουν και περισσεύουν για την κατοχύρωση του νερού ως δημόσιου  αγαθού. Ας μας εξηγήσει τότε γιατί κινητοποιήθηκαν 2.000.000 Ευρωπαίοι πολίτες υπογράφοντας στην Πρωτοβουλία Right2water (Δικαίωμα στο Νερό), μεταξύ αυτών και το… SOSτε το ΝΕΡΟ;

-  Και βιώσιμοι είμαστε και επενδύσεις θα κάνουμε: Μας προξενεί έκπληξη η αναφορά του κ. Φάμελλου στην βιωσιμότητα (και) της ΕΥΑΘ! Οι ισολογισμοί της ΕΥΑΘ, τα νούμερα δηλαδή, δείχνουν ότι επί σειρά ετών είναι κερδοφόρος ως φυσικό μονοπώλιο. Και μάλιστα σε βαθμό που η νέα διοίκηση έκανε 150 νέες προσλήψεις μετά από 14 χρόνια. Ακόμη περισσότερο όταν αναλαμβάνει (ακόμη και ΜΟΝΗ αν χρειαστεί)  την χρηματοδότηση της κατασκευής της Β΄φάσης του Διυλιστηρίου, ένα έργο αξίας δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο για χρόνια είχε τελματώσει από προηγούμενες διοικήσεις και κυβερνήσεις. Κι αυτά με την τιμολογιακή πολιτική “παγωμένη” για χρόνια!

- Η συνταγματική αναθεώρηση αργεί: Σε ότι αφορά στη συνταγματική αναθεώρηση, δεν έχει ξεκινήσει επίσημα παρά μόνο ο δημόσιος διάλογος! Οι γενικόλογες απόψεις δε φτάνουν, το μόνο που σώζει την ΕΥΑΘ από την ιδιωτικοποίηση είναι η απόφαση 1906/2014 του ΣτΕ. Κι αυτήν, μέσω του τρίπτυχου ΤΑΙΠΕΔ-Υπερταμείο-ΚΥΑ, προσπαθεί η κυβέρνηση να την παρακάμψει. 

Αν πραγματικά θέλει να δείξει ο αναπλ. υπουργός την αντίθεσή του στην ιδιωτικοποίηση, ας πάει την απόφαση του ΣτΕ ένα βήμα παραπέρα καθιερώνοντας άμεσα εθνικό κοινωνικό τιμολόγιο στη βάση αυτού της ΕΥΑΘ, για το οποίο πίεσαν τα κινήματα στη διαβούλευση της ΚΥΑ αλλά δεν εισακούστηκανΑς καθιερώσει ΔΩΡΕΑΝ ελάχιστη απαιτούμενη ποσότητα για αξιοπρεπή διαβίωση σε εθνικό επίπεδο, κάνοντας την Ελλάδα ως την πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που το Δικαίωμα στο Νερό (right2water) θα το κάνει πράξη! Ας μπει εντέλει ξεκάθαρος όρος στο Σύνταγμα που θα απαγορεύει την ιδιωτικοποίηση, κάνοντας την Ελλάδα την δεύτερη ευρωπαϊκή χώρα μετά τη Σλοβενία που το κατοχυρώνει. 

Ιδού λοιπόν πεδίο δόξης λαμπρό!

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

Προσφυγή στο ΣτΕ κατά της ΚΥΑ τιμολόγησης νερού.

Δελτίο τύπου Σωματείου Εργαζομένων της ΕΥΑΘ (ΣΕΕΥΑΘ)

Το νερό δεν είναι εμπόρευμα - Προσφυγή του σωματείου εργαζομένων της ΕΥΑΘ και πολιτών κατά της απόφασης της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων για την νέα τιμολόγηση του νερού.

Το νερό δεν είναι εμπορικό προϊόν, αλλά αποτελεί κληρονομιά που πρέπει να προστατεύεται, να τυγχάνει της κατάλληλης μεταχείρισης και να μεταφέρεται στις επόμενες γενιές.
Συνεπείς στον αγώνα τους για το δικαίωμα στο νερό και την προάσπιση του ως δημόσιου αγαθού, το σωματείο εργαζομένων της ΕΥΑΘ, πολίτες της Θεσσαλονίκης και κάτοικοι νησιωτικών δήμων της χώρας, προσέφυγαν δικαστικά κατά της αριθμ. 135275/19.05.2017 απόφασης της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων (ΦΕΚ Β 1751/22.05.2017) (εδώ η απόφαση http://www.ypeka.gr/LinkClick.aspx?fileticket=AXAiNZ9853A%3D&tabid=248&language=el-GR)
Με την απόφαση αυτή, επιβάλλονται ενιαίοι υποχρεωτικοί κανόνες τιμολόγησης για όλη τη Χώρα ανεξαρτήτως σοβαρών ιδιαιτεροτήτων της κάθε περιοχής. O νέος τρόπος τιμολόγησης αποσκοπεί στην πλήρη ανάκτηση από τους πολίτες του συνολικού “κόστους” (όπως αυτό ορίζεται στην υπουργική απόφαση) αποτελούμενου από: το χρηματοοικονομικό κόστος συμπεριλαμβανομένου του “κόστους ευκαιρίας του επενδεδυμένου κεφαλαίου” (στην πραγματικότητα κέρδος απόδοσης κεφαλαίου, αορίστως προσδιοριζόμενο), του “περιβαλλοντικού κόστους” και του “κόστους πόρου” (άρθρα 4, 5, 6 και 9 της απόφασης). Η εφαρμογή του νέου πλαισίου ξεκινά υποχρεωτικά το 2018.
Είναι, όμως, βέβαιο, ότι η πλήρης ανάκτηση του ως άνω κόστους θα καταστήσει εν τέλει μη προσιτή - ή εν πάση περιπτώσει δυσχερώς προσιτή - προς τους πολίτες, την παροχή των εν λόγω υπηρεσιών, ιδίως σε μακρά περίοδο οικονομικής κρίσης.
Αυτό ισχύει κατά μείζονα λόγο για τους κατοίκους των νησιωτικών Δήμων που είναι ήδη σε δυσμενή θέση λόγω της ανεπάρκειας υδάτινων πόρων, δεδομένου ότι σε πολλούς από αυτούς, η ύδρευση παρέχεται σχεδόν αποκλειστικά μέσω αφαλάτωσης.
Η απόφαση αυτή δεν αποσκοπεί “στη βιώσιμη χρήση και βελτίωση της κατάστασης των υδάτων, σύμφωνα με τους περιβαλλοντικούς στόχους του άρθρου 4 του π.δ. 51/2007, κατ’ εφαρμογή της Οδηγίας 2000/60/ΕΚ”, ούτε και “στη διασφάλιση του συνταγματικά κατοχυρωμένου δημόσιου χαρακτήρα του νερού ως κοινωνικού αγαθού απολύτως απαραίτητου για τη διαβίωση του ανθρώπου”, όπως ευαγγελίζονται οι αρμόδιοι Υπουργοί στο άρθρο 1 της απόφασης. Αντιθέτως, η απόφαση αυτή αποσκοπεί σε μία αμιγώς λογιστικού χαρακτήρα τιμολογιακή πολιτική, δια της οποίας ουδόλως εφαρμόζονται οι διατάξεις της Οδηγίας 2000/60/ΕΚ για την περιβαλλοντικώς ορθολογική πολιτική στον τομέα των υδάτων, αλλά επιβάλλονται κανόνες τιμολόγησης με αυστηρώς οικονομικά και μόνο κριτήρια, που εν τέλει εξυπηρετούν τις επιχειρήσεις και όχι την περιβαλλοντική διαχείριση των υδάτων, ιδίως δε όσες ιδιωτικές επιχειρήσεις πρόκειται (ή εν πάση περιπτώσει θα επιχειρήσουν) να δραστηριοποιηθούν στη Χώρα μας στον ευαίσθητο τομέα της παροχής νερού.
Θεμελιώδης παράβαση της εν λόγω απόφασης αποτελεί η επιλογή λογιστικών κριτηρίων για την τιμολογιακή πολιτική των επιχειρήσεων παροχής υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης, η οποία αφορά αδιακρίτως σε όλες τις περιοχές (λεκάνες απορροής ποταμών) αντί της επιλογής περιβαλλοντικώς ωφέλιμων κριτηρίων ανάλογα με την κάθε περιοχή (λεκάνη απορροής ποταμών) και το κάθε Σχέδιο Διαχείρισης, όπως επιτάσσει η Οδηγία 2000/60 και η εθνική νομοθεσία (ν. 3199/2003 και π.δ. 51/2007).
Εξάλλου, με τον τρόπο αυτό επέρχονται σημαντικές ανατιμήσεις επί της χρήσης των υπηρεσιών ύδρευσης, το δε κόστος ανάκτησης μετακυλίεται εξ ολοκλήρου δυσανάλογα στους πολίτες και οι συνέπειες αυτές τους αποστερούν από τη δυνατότητα στη συνεχή, αδιάλειπτη και ποιοτική όσο και προσιτή παροχή των ως άνω υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης.
Τούτο αντιβαίνει σε βασικές διατάξεις του Συντάγματος, όπως κρίθηκε με την ΣτΕ 1906/2014, ότι δηλαδή οι δημόσιες επιχειρήσεις που παρέχουν αγαθά και υπηρεσίες ζωτικής σημασίας για τον άνθρωπο, όπως είναι, προεχόντως, η ύδρευση και η αποχέτευση, πρέπει πάντοτε να λειτουργούν υπό τη νομική εγγύηση και έλεγχο του κράτους, ώστε να παρέχουν και να διασφαλίζουν συνεχώς προς το κοινωνικό σύνολο προσιτές υπηρεσίες κοινής ωφελείας και δη υψηλής ποιότητας.
Τη νομική και πραγματική αυτή διασφάλιση, μόνο το κράτος δύναται να εγγυάται, λόγω ακριβώς της νομικής και πραγματικής δυνατότητας να εφαρμόζει, όχι μόνο πολιτική κέρδους, αλλά και πολιτική δημοσίου συμφέροντος και κοινωνικής αλληλεγγύης ανάλογα και με τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής και των κατοίκων αυτής (ορεινής, νησιωτικής, πυκνής ή αραιής οικιστικώς, σε μικρή ή μεγάλη απόσταση από λεκάνη απορροής, με πρόσβαση σε επαρκή ή μη ποσότητα νερού, με επαρκείς ή όχι υποδομές, με αυξημένο ή μειωμένο ετήσιο εισόδημα κατοίκου κατά μέσο όρο κλπ).
Η απόφαση αυτή της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων αποδεικνύει ότι οι αρνητικές συνέπειες της ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών ύδρευσης δεν επέρχονται μόνο με τη μεταβίβαση των μετοχών σε ιδιώτες – κερδοσκόπους. Μπορούν το ίδιο εύκολα να επιτευχθούν και από ένα κράτος, το οποίο σταθερά και αδιάλειπτα ισχυροποιεί τον κερδοσκοπικό ρόλο και τη χρηματιστικοποίησή των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας εις βάρος του κοινωνικού συνόλου.
Οι κινήσεις αυτές είναι συνακόλουθες με την ένταξη των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ στο Υπερταμείο και προετοιμάζουν το έδαφος για τη σχεδιαζόμενη ιδιωτικοποίησή τους και την εμπορευματοποίηση του νερού.
Όπου όμως εφαρμόσθηκαν οι ιδιωτικοποίησεις του νερού, το αποτέλεσμα ήταν οι πολυεθνικές να οικειοποιηθούν και να απαξιώσουν τις υποδομές, να πολλαπλασιάσουν υπέρογκα την τιμή του νερού για να αυξήσουν τα κέρδη τους, και να χειροτερέψουν δραματικά τις παροχές προκειμένου να μειώσουν τα έξοδά τους.
Παντού όπου επιβλήθηκαν προκάλεσαν ξεσηκωμό ενώ στους μεγάλους δήμους της Ευρώπης (Βερολίνο, Παρίσι και σε 40 άλλες πόλεις της Γαλλίας κ.α) το νερό επαναδημοτικοποιήθηκε.
Το σωματείο εργαζομένων της ΕΥΑΘ θα συνεχίσει τον αγώνα του κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού υπερασπιζόμενο το δημόσιο χαρακτήρα του και την εκφρασμένη στο δημοψήφισμα της Θεσσαλονίκης βούληση των πολιτών, που θέλουν τις υπηρεσίες υπό δημόσιο έλεγχο με μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα και την πρόσβαση σε νερό εξασφαλισμένη για όλους.
Υπενθυμίζουμε ότι το σωματείο της ΕΥΑΘ προσέφυγε δικαστικά και κατά της ένταξης της ΕΥΑΘ στο υπερταμείο και αναμένει τον ορισμό της ημερομηνίας εκδίκασης της υπόθεσης.

Ευχαριστούμε όλους όσους συμπαραστέκονται στον αγώνα μας, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, συνυπογράφοντας τις προσπάθειές μας και στηρίζοντάς μας ηθικά και  πρακτικά. 

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

Σταματήστε την ιδιωτικοποίηση του Νερού στην Ελλάδα!

189.000 Ευρωπαίοι πολίτες υπέγραψαν κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού στην Ελλάδα!
Τον περασμένο Νοέμβρη στη Γερμανία, συγκροτήθηκε η Πρωτοβουλία «Το νερό είναι Ανθρώπινο Δικαίωμα, Σταματήστε την ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ελλάδα», με τη συμμετοχή και του Σωματείου μας.
Οι υπογραφές επισυνάπτονται σε κείμενο που απευθύνεται στον πρόεδρο της Κομισιόν και τον Γερμανό υπουργό οικονομικών.
Σήμερα το πρωί, στις Βρυξέλλες, αντιπροσωπεία μελών της πρωτοβουλίας, συνοδευόμενη από εκπροσώπους του EPSU παρέδωσε το αίτημα στον Thomas Wieser, πρόεδρο του Euroworking group. Ο ίδιος δήλωσε άγνοια για το θέμα λέγοντας ότι δεν αποφασίζει το Euroworking group για τις πολιτικές των μνημονίων (μήπως τελικά αποφασίζει η κυβέρνηση από μόνη της;). Ο άνθρωπος που ετοιμάζει την ατζέντα του Eurogroup με τα μέτρα κατά της Ελλάδας λέει ότι δεν γνωρίζει ότι απαιτούν την ιδιωτικοποίηση των ΕΥΑΘ-ΕΥΔΑΠ.
Ο αγώνας κατά της ιδιωτικοποίησης συνεχίζεται, είναι στα χέρια μας και  με την υποστήριξη των συμμάχων μας από το εξωτερικό θα νικήσουμε!
Ας το καταλάβουν όσοι παίζουν με τον όρο Δημόσιος έλεγχος και παράλληλα πάνε να περάσουν από την πίσω πόρτα ένα ΣΔΙΤ που θα παραδώσει τις ΕΥΑΘ-ΕΥΔΑΠ στις πολυεθνικές. 
Το Νερό είναι Ανθρώπινο Δικαίωμα.

Ρητή και ξεκάθαρη προστασία του νερού μέσα από το Σύνταγμα τώρα!

Σάββατο, 27 Μαΐου 2017

ΚΥΑ προπομπός ιδιωτικοποίησης νερού.

     Στις 24/05/2017 δημοσιεύεται στο ΦΕΚ 1751/Β η ΚΥΑ 135275  με θέμα: Έγκριση γενικών κανόνων κοστολόγησης και τιμολόγησης υπηρεσιών ύδατος. Μέθοδος και διαδικασίες για την ανάκτηση κόστους των υπηρεσιών ύδατος στις διάφορες χρήσεις του.
            Όπως με σαφήνεια διατυπώνεται σκοπός της ΚΥΑ είναι να εισάγει ενιαίους κανόνες  και μεθοδολογία κοστολόγησης και τιμολόγησης της χρήσης του νερού ανά την επικράτεια, έτσι ώστε  το συνολικό κόστος των υπηρεσιών ύδατος να ανακτάται από τα προσδιοριζόμενα  (κάθε χρόνο επικαιροποιημένα)  τιμολόγια των παρόχων προς τον τελικό χρήστη.   
          Αν και στο 1ο άρθρο, αναφέρεται ως σκοπός του νέου ρυθμιστικού πλαισίου  το «να διασφαλίζεται ο συνταγματικά κατοχυρωμένος δημόσιος χαρακτήρας του νερού ως κοινωνικό αγαθό απολύτως απαραίτητο για τη διαβίωση του ανθρώπου», η μεθοδολογία και οι διαδικασίες που εισάγονται ακυρώνουν τα παραπάνω.
         Σύμφωνα με το νέο πλαίσιο ο  πολίτης  δε δικαιούται παροχή υπηρεσιών κοινής ωφέλειας από δημόσιους φορείς προκειμένου να έχει πρόσβαση στο δημόσιο , κοινωνικό αγαθό που λέγεται νερό. Αντί αυτού,  όχι μόνο πρέπει να πληρώνει μέχρι κεραίας το κόστος του όποιου παρόχου υπηρεσιών νερού, αλλά θα φορολογείται εκ νέου και συνεχώς, για τις σχετικές με το νερό υποδομές, με νέο «πράσινο» χαράτσι, που το ύψος του αποφασίζει η δημόσια διοίκηση  και επιβάλλεται και σαν πάγια χρέωση και σαν ποσοστό επί των κυβικών που καταναλώνει, το λεγόμενο περιβαλλοντικό τέλος.
      Ποιοί όμως είναι οι πάροχοι υπηρεσιών νερού; Στο άρθρο 3 πληροφορούμαστε ότι εκτός των δημόσιων και δημοτικών φορέων, των νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου και των δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης και αποχέτευσης, πάροχοι είναι και λοιποί φορείς που δεν κατονομάζονται. Το ίδιο στο άρθρο 8, όπου ορίζεται ότι πάροχοι υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης,  εκτός των ΔΕΥΑ των Δήμων και των ίδιων των ΟΤΑ α βαθμού, είναι και λοιποί φορείς που παρέχουν νερό ύδρευσης στους τελικούς χρήστες. Το ίδιο στο άρθρο 10, όπου ορίζεται ότι πάροχοι για υπηρεσίες ύδατος για αγροτική χρήση εκτός των παραπάνω μπορεί να είναι λοιποί φορείς που παρέχουν νερό στον τελικό χρήστη. Στο άρθρο 16, παρ. 2, ξεκαθαρίζεται ότι στις περιπτώσεις ιδιωτικών συλλογικών δικτύων παροχής υπηρεσιών ύδατος, οι κανόνες κοστολόγησης και τιμολόγησης αντιμετωπίζονται με ανάλογο τρόπο όπως στις συμβάσεις παραχώρησης.
         Οι μεγαλύτεροι πάροχοι υπηρεσιών νερού ύδρευσης και αποχέτευσης στη χώρα, ΕΥΔΑΠ ΑΕ και ΕΥΑΘ ΑΕ που ρητά κατονομάζονται στα παραπάνω άρθρα, είναι πολυμετοχικές εταιρείες εισηγμένες στο χρηματιστήριο, το δε ποσοστό συμμετοχής του δημοσίου σ αυτές έχει περάσει στο υπερταμείο προκειμένου να πουληθεί σε επενδυτές, για να χρηματοδοτήσει το απύθμενο πηγάδι που λέγεται δήθεν χρέος.
           Συμπερασματικά όπως γίνεται φανερό από τον ορισμό των παρόχων υπηρεσιών νερού, καθόλου δεν διασφαλίζεται ο δημόσιος χαρακτήρας αυτών των υπηρεσιών. Όχι απλά ανοίγει πόρτα αλλά θεσμοθετείται η δυνατότητα πλέον, οποιοσδήποτε ιδιωτικός φορέας να παρέχει  υπηρεσίες  χρήσης νερού, με απλά λόγια  η ΚΥΑ προχωρά  τη σχεδιαζόμενη ιδιωτικοποίηση του νερού.
           Ο κάθε πάροχος είναι υπόχρεος να χρησιμοποιεί συγκεκριμένη μεθοδολογία για να προσδιορίσει το κόστος των υπηρεσιών νερού που περιλαμβάνει π.χ. το κόστος τόκων για δανειακά κεφάλαια ή την εύλογη ετήσια απόδοση των κεφαλαίων στην περίπτωση πολυμετοχικής εταιρείας.  Η τιμολόγηση του νερού από το φορέα υποχρεούται να ακολουθεί ένα βασικό κανόνα: την ανάκτηση του κόστους από τη χρέωση στον τελικό καταναλωτή.
            Με απλά λόγια: Ακόμα κι αν ο πάροχος είναι δημόσιος ή υπο δημόσιο έλεγχο φορέας θα χρησιμοποιεί υποχρεωτικά λογιστικό μοντέλο υπολογισμού του κόστους που μετατρέπει το νερό από κοινωνικό αγαθό σε εμπόρευμα και την υπηρεσία νερού από υπηρεσία κοινής ωφέλειας σε εμπορική επιχειρηματική δραστηριότητα.
         Με απλά λόγια: εμείς θα χρηματοδοτούμε τα επενδυτικά σχέδια του παρόχου προκειμένου να μπορεί να παρέχει υπηρεσίες νερού. Είναι η εφαρμογή των ίδιων χρηματοδοτικών μοντέλων που ισχύουν για τις εταιρείες που ανέλαβαν τους εθνικούς αυτοκινητόδρομους, όπου την υλοποίηση των έργων θα πληρώνουν οι πολίτες που θα τους χρησιμοποιούν (μέσω των χρεώσεων στους σταθμούς διοδίων).
            Όσον αφορά το κοινωνικό πρόσημο των νέων τιμολογίων, στις διατάξεις της ΚΥΑ αποσαφηνίζεται ότι η δυνατότητα εφαρμογής μειωμένου τιμολόγιου δεν μπορεί να γίνει σε βάρος της επιδιωκόμενης πλήρους ανάκτησης κόστους.Τό μειωμένο τιμολόγιο που μπορεί να ισχύει π.χ. για τον άπορο (ποιό θεωρείται άραγε το όριο φτώχιας όταν για εισόδημα  5.686 ευρώ ο πολίτης πληρώνει φόρο;)  ή την πυροσβεστική, θα ισχύει με τους εξής απαράβατους όρους: πρώτον “δεν πρέπει να ανατρέπεται η λειτουργία της τιμής ως μέσου αποτροπής της σπατάλης νερού και δεύτερον ”πιθανά κενά που θα προκύψουν λόγω της εφαρμογής ειδικών τιμολογίων, θα καλύπτονται από τους υπόλοιπους χρήστες ύδατος του παρόχου”. Τόσο κοινωνική πολιτική πια, δεν αντέχεται.
             Η θέσπιση “οροφής” σε σχέση με το ύψος των αυξήσεων στην ΚΥΑ, δεν σημαίνει τίποτα καλό, αφ ενός γιατί αλλάζει ανά πάσσα στιγμή με μία απλή τροποποίηση, αφ ετέρου γιατί φυσικά,  για τη μετάβαση στο νέο πλαίσιο απαιτείται προσαρμογή προκειμένου να χρυσωθεί το χάπι και να καθησυχαστούν οι αντιδράσεις. Αυτό δεν ανατρέπει την ουσία της ΚΥΑ.
           Τέλος, θα αναφέρω δύο παραδείγματα για να γίνει κατανοητό τι σημαίνει η εφαρμογή του   περιβαλλοντικού τέλους για τους  χρήστες.
         Στην περίπτωση της  ύδρευσης στα νησιά του Νότιου Αιγαίου, Κυκλάδες και Δωδεκάνησα, οι πάροχοι χρησιμοποιούν την τεχνολογία των αφαλατώσεων θαλασσινού νερού ως βέλτιστη λύση για την ικανοποίηση των αυξημένων (λόγω και της τουριστικής ανάπτυξης) αναγκών σε νερό στα νησιά, όπου κατά κανόνα το ισοζύγιο των υδατικών πόρων- αναγκών σε νερό, είναι ελλειματικό λόγω της λειψυδρίας που  υφίσταται. Το έτσι κι αλλιώς υψηλό κόστος παραγωγής νερού με αυτή την τεχνολογία, θα επιβαρυνθεί ακόμα περισσότερο με την προσθήκη του περιβαλλοντικού κόστους που τελικά θα κληθούν να πληρώνουν οι νησιώτεςπου χρησιμοποιούν θαλασσινό νερό. Να σημειώσουμε ότι μέχρι τώρα, η λειτουργία των αφαλατώσεων επιδοτείται,  γιατί αλλιώς ο καταναλωτής νησιώτης θα επιβαρυνόταν υπέρογκα από τις υψηλές χρεώσεις, έχοντας ήδη να αντιμετωπίσει ένα υψηλότερο κόστος διαβίωσης λόγω  της νησιωτικότητας.
       Με τα νέα δεδομένα το περιβαλλοντικό κόστος υπάρχει, θα υπολογιστεί και θα προστίθεται στους λογαριασμούς επειδή η οικολογική κατάσταση των παράκτιων υδάτων χαρακτηρίζεται άγνωστη στο διαχειριστικό σχέδιο, με άλλα λόγια επειδή δεν έχουμε αρκετές πληροφορίες για αυτά τα οικοσυστήματα. Το περιβαλλοντικό τέλος δηλαδή δεν αντιπροσωπεύει ένα περιβαλλοντικό κόστος, ένα καταγγραμένο περιβαλλοντικό αποτύπωμα αλλά την πιθανότητα να υπάρχει.  Έτσι  οι ήδη σε μειονεκτική θέση λόγω ελλειμματικών συνθηκών όσον αφορά το  φυσικό πόρο νερό νησιώτες, θα τιμωρούνται ( με νέο γενναίο χαράτσωμα) χωρίς καν ευκρινή λόγο.
               Το ίδιο ισχύει για τον αγρότη είτε υπάρχει πάροχος αρδευτικού νερού , είτε χρησιμοποιεί λόγω έλλειψης συλλογικού δικτύου, κατά κανόνα δηλαδή στο Ν. Αιγαίο, ιδιωτική γεώτρηση (που επωμιζόμενος το σχετικό κόστος έχει νομίμως διανοίξει, λειτουργεί και ρευματοδοτεί).      
        Έτσι ο παραγωγός που ασκεί αγροτική δραστηριότητα σε μειονεκτικές συνθήκες, όταν ένας από τους συντελεστές παραγωγής είναι ανεπαρκής – βλέπε υπόγεια ύδατα που η χημική τους κατάσταση είναι επηρεασμένη από αυτή τη δραστηριότητα, π.χ. υψηλή αγωγιμότητα, νιτρορύπανση- θα κληθεί να πληρώνει περιβαλλοντικά τέλη, οξύνοντας τη δυσμενή ήδη και άνιση θέση από την οποία δραστηριοποιείται έναντι των υπολοίπων, με τελικό αποτέλεσμα άλλο ένα πλήγμα στην αγροτική παραγωγή και τελικά τον εξαναγκασμό του αγροτικού κόσμου να εγκαταλείψει την  παραγωγική δραστηριότητα και να στραφεί   σε άλλους τομείς.
         Μα καλά θα πει κανείς, αυτά τα τέλη είναι σχεδιασμένα να λειτουργήσουν απόλυτα ανταποδοτικά για τους χρήστες νερού, αφού μέσω του Πράσινου Ταμείου στο οποίο  πηγαίνουν, θα χρηματοδοτούν δράσεις βελτίωσης, αποκατάστασης και υποδομών σχετικών με προβλήματα υδατικών πόρων. 
     Η απάντηση είναι απλή και ξεκάθαρη: πρώτον όλοι υπερφορολογούμαστε σήμερα, πληρώνουμε μέσω άμεσων και έμμεσων φόρων ήδη πάρα πολλά. Το ότι η φορολογία επιβάλεται για να χρηματοδοτεί (με εργαλείο το χρέος) το τραπεζικό και όχι μόνο κεφάλαιο με τον ιδρώτα του κόσμου της δουλειάς, και όχι για κοινωνικές υποδομές είναι αποτέλεσμα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που ακολουθείται. 
         Δεύτερον: το Πράσινο ταμείο είναι κι αυτό μια αμαρτωλή σκανδαλώδης ιστορία αδιαφάνειας σχετικά με το που έχουν κατευθυνθεί οι πόροι του, τι έργα έχει χρηματοδοτήσει από την ίδρυση του μέχρι τώρα και ακόμη πιο σκανδαλωδώς στα μνημονιακά χρόνια που ζούμε. Για του λόγου το αληθές ο καθένας μπορεί να βρεί τα σχετικά οικονομικά στοιχεία από την επιτροπή παρακολούθησης και ελέγχου του κυβερνητικού έργου της Βουλής.  Όπως και άλλοι πόροι των εργαζόμενων, βλέπε ειδικές εισφορές αλληλεγγύης, κατευθύνονται στο άπατο πηγάδι του δήθεν δημόσιου χρέους.
               Ακόμα και στην περίπτωση που όπως περιγράφεται στην ΚΥΑ, από το πράσινο ταμείο θα χρηματοδοτούνται τα προβλεπόμενα συμπληρωματικά μέτρα των διαχειριστικών, για να γίνει αυτό πρέπει να προηγηθούν πλήθος μελετών που θα τα συγκεκριμενοποιούν σαν έργα, άλλες που θα τα κοστολογούν, και μετά εργολαβίες εκτέλεσης τους. Ο ρυθμός εξέλιξης αυτών των διαδικασιών αφορά δεκαετίες  μπροστά. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ βρισκόμαστε στην πρώτη αναθεώρηση των διαχειριστικών ούτε τα βασικά μέτρα δεν έχουν προχωρήσει. Με άλλα λόγια τα παιδιά των σημερινών αγροτών είναι θέμα αν θα δούν κάποιο μέτρο να εφαρμόζεται. Πολύ πριν όμως θα έχουν εγκαταλέίψει την αγροτική παραγωγή. 
            Μη βιάζεται κανείς να πει ότι μέχρι να οργανωθεί το νέο σύστημα υπάρχει χρόνος. Η ΚΥΑ προβλέπει ότι η κοστολόγηση από τους παρόχους  πρέπει να έχει γίνει μέχρι το τέλος του 2017, ενώ η επιβολή των περιβαλλοντικών τελών αμέσως μετά την πρώτη αναθεώρηση των διαχειριστικών σχεδίων, δηλαδή η εφαρμογή του νέου πλαισίου ξεκινά υποχρεωτικά το 2018.
        Δεν υπάρχει χρόνος λοιπόν, στο χέρι μας είναι να μην αφήσουμε να πραγματοποιηθούν αυτά τα σχέδια, αν κινητοποιηθούμε.


  Της 'Εμμυς Μπαξοπούλου Γεωπόνος-  Επιστήμης Τροφίμων   

Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Τι γεννάει την αυταπάρνηση;

    Τι κάνεις όταν το κεντρικό αντλιοστάσιο που τροφοδοτεί την Θεσσαλονίκη με το νερό του Αλιάκμονα παίρνει φωτιά; Όταν ξέρεις ότι μεγάλο μέρος της πόλης θα μείνει χωρίς νερό, αναλαμβάνεις την ευθύνη να βοηθήσεις ή  απολαμβάνεις την Κυριακή σου με την οικογένεια σου; Είναι η κατάλληλη ώρα να θυμηθείς τα όσα σου «σέρνανε» την περίοδο του παγετού για σένα, τα παιδιά σου και τρεις γενιές πίσω; Και ας έδωσες και τότε τον καλύτερο εαυτό σου, και ας ξεπάγιασες με 18 ώρες συνεχόμενης εργασίας, και ας έμεινε και το δικό σου σπίτι χωρίς νερό. Μήπως είναι μια ευκαιρία να δικαιώσεις τις εμμονές του καθενός που για όλα του φταίει το Δημόσιο; Πότε ήταν η τελευταία φορά που αναγνωρίστηκε ο κόπος σου; Που τελειώνει το φιλότιμο και που αρχίζει ο επαγγελματισμός; Αυτή η ριμάδα η "πλάτη" πόσο βάρος να σηκώσει; Και όταν το σηκώσει γιατί μετά σε ξεχνάνε; Γιατί να σε θεωρούν σίγουρο και να λιβανίζουν αυτούς που ζούνε εις βάρος των άλλων;  Τι κάνεις λοιπόν;  
   Τίποτα! Δεν σκέφτεσαι, απλά προχωράς σε αυτό τον δρόμο που τα πόδια σου έχουν μάθει να πηγαίνουν μόνα τους, μηχανικά, τον δρόμο της ευθύνης, της υπομονής και της αποτελεσματικότητας.
Ετοιμάζεις εργαλεία, μιλάς στα τηλέφωνα για να ενημερωθείς για την κατάσταση, πριν κλείσεις την πόρτα πετάς και ένα «δε ξέρω τι ώρα θα γυρίσω» για να έχεις μια έννοια λιγότερη, να μην ανησυχούν όσοι μένουν πίσω.
    Τα λάδια των μετασχηματιστών όσο φιλικά στο περιβάλλον και να είναι – που δεν είναι- γίνονται τοξικά δηλητήρια όταν καίγονται,εσύ τα εισέπνευσες. Σε ένα φλεγόμενο περιβάλλον που οι υψηλές θερμοκρασίες έχουν λιώσει  τα σίδερα και έχουν καταστρέψει εξωτερικούς τοίχους, εσύ πρέπει να είσαι έτοιμος μόλις φύγει η πυροσβεστική να δώσεις λύση για να μην μείνει ο κόσμος χωρίς νερό.
Ανάμεσα σε άμορφες μάζες καλωδίων και μονώσεων πρέπει να δεις τι μπορείς  να σώσεις για να ξαναπάρει μπροστά το αντλιοστάσιο. Και πήρε! Στις τέσσερις τα ξημερώματα, σε λιγότερο από 18 ώρες κατάφερες να ξεκινήσεις και πάλι την υδροδότηση.   Χωρίς ξεκούραση, χωρίς διάλειμμα, χωρίς άλλη σκέψη στο μυαλό, σε μια σιωπηλή εκτέλεση άλλης μιας ειδικής αποστολής. Παράλληλα, αυτές τις ώρες η υπόλοιπη πόλη κινούνταν κανονικά στους ρυθμούς της, χωρίς να καταλάβει πως αλλάζουν οι ροές των νερών στο Δίκτυο.
    Τώρα αρχίζει για σένα η πιο δύσκολη διαδικασία, αυτή της πλήρους αποκατάστασης, να γίνουν όλα όπως πριν. Λίγες ώρες ξεκούρασης, ένα μπάνιο και πρωί πρωί καταγραφή, υλικά, παραγγελίες, και φυσικά καταθέσεις, χαρτιά, σαν να μην ξενύχτησες το προηγούμενο βράδυ, σαν να πήγες εκείνη την εκδρομή που είχες προγραμματίσει... 
   Πέρα από τα αυτονόητα, πέρα από το καθήκον, τι είναι αυτό που γεννάει την αυταπάρνηση; Τι είναι αυτό που παραμερίζει προσωπικές δύσκολες στιγμές Μνήμης ώστε να επικεντρώνεσαι στο στόχο;
    Όσες υπερωρίες, όσα ρεπό, όσα επιδόματα και αν προβλέπονται κάποια πράγματα δεν τιμολογούνται, την ώρα της μάχης θέλεις ένα πιστό στρατιώτη δίπλα σου που να ξέρεις ότι θα πέσει χωρίς δεύτερη σκέψη.

    Τα θερμά μας συγχαρητήρια στους συναδέλφους που για άλλη μια φορά σε μια έκτακτη ανάγκη κατάφεραν να αποκαταστήσουν την υδροδότηση στη Θεσσαλονίκη.

Πέμπτη, 18 Μαΐου 2017

Μέτωπο κατά της ένταξης στο υπερταμείο και πώλησης του 23% της ΕΥΑΘ

Της Α.Καρολιδου (voria.gr) 
http://www.voria.gr/article/kirizoglou-dimosio-agatho-to-nero-se-dimosio-elegcho


Τρία χρόνια μετά το δημοψήφισμα για το νερό, φορείς αντιδρούν στην πώληση του 23% και την ένταξη της ΕΥΑΘ ΑΕ στο Υπερταμείο.
Οι εργαζόμενοι της ΕΥΑΘ ΑΕ, η κίνηση SOSτε το Νερό αλλά και η Περιφερειακή Ένωση Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας, σήμερα, που ψηφίζεται στην Ολομέλεια της Βουλής το πολυνομοσχέδιο του νέου μνημονίου, ζητούν την εξαίρεση της ΕΥΑΘ από το Υπερταμείο αλλά και την μη πώληση του 23% σε ιδιώτη.
Κατά μία απρόβλεπτη σύμπτωση, το πολυνομοσχέδιο που βάζει την ΕΥΑΘ στο Υπερταμείο, ψηφίζεται στην 3η επέτειο του Δημοψηφίσματος για το Νερό, που είχε διεξαχθεί στις 18/5/2014, όταν με συντριπτική πλειοψηφία, 213.000 Θεσσαλονίκεις, είχαν ταχθεί κατά της πώλησης της ΕΥΑΘ.
«Το νερό είναι δημόσιο αγαθό και πρέπει να μείνει σε δημόσιο έλεγχο, δεν πρέπει να εμπορευματοποιείται. Η Αυτοδιοίκηση, έχει την ίδια σταθερή θέση στο θέμα, με αυτήν που είχε πριν τρία χρόνια, όταν έγινε το δημοψήφισμα. Η κυβέρνηση είναι αυτή που άλλαξε θέση», είπε ο πρόεδρος της ΠΕΔ Κ. Μακεδονίας και δήμαρχος Αμπελοκήπων κ. Λάζαρος Κυρίζογλου, ο οποίος εκπροσώπησε την Ένωση σε συνέντευξη Τύπου που έδωσαν εκπρόσωποι του Σωματείου Εργαζομένων (ΣΕΕΥΑΘ) και της κίνησης SOSτε το Νερό.
«Η ΠΕΔ έχει ομόφωνα αποφασίσει ότι η ΕYAΘ πρέπει να παραμείνει σε δημόσιο έλεγχο και να μην προχωρήσει η ιδιωτικοποίησή της. Συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε αυτή την θέση γιατί δεν υπάρχει κανένα σοβαρό επιχείρημα υπέρ της πώλησης, που να αποδεικνύει ότι ο καταναλωτής θα έχει καλύτερο, φθηνότερο νερό και καλύτερες υπηρεσίες», πρόσθεσε ο κ. Κυρίζογλου.
Ο πρόεδρος της ΠΕΔ Κ. Μακεδονίας υποστήριξε ότι ο λόγος που θέλουν να πουλήσουν το 23% της ΕΥΑΘ είναι επειδή πρόκειται για κερδοφόρα ΔΕΚΟ που θα προσελκύσει επενδυτικό ενδιαφέρον. Διαφορετικά, η εταιρεία, σαν δημόσια, μπορεί από μόνη της «το καλό να το κάνει καλύτερο».
«Το νερό δεν είναι αστικές συγκοινωνίες», υπογράμμισε ο κ. Κυρίζογλου, αφήνοντας περιθώρια να ερμηνευτεί μία ενδεχόμενη διαφορετική στάση της Αυτοδιοίκησης στο θέμα εμπλοκής ή μη στο φορέα διαχείρισης του δημόσιου αγαθού.
Η ΠΕΔ, κατέληξε, θα συνεργαστεί με όλους τους φορείς με τους οποίους συγκλίνουν οι απόψεις της για το νερό ενώ θα συζητηθεί εσωτερικά το πως θα κινηθεί εν όψει περαιτέρω ιδιωτικοποίησης από τη στιγμή μάλιστα που πολλές ιδιωτικές επιχειρήσεις ύδρευσης στην Ευρώπη και παγκόσμια, επιστρέφουν σε δημοτική ή κρατική διαχείριση.
Το λόγο πήρε ο πρόεδρος της ΣΕΕΥΑΘ κ. Γιώργος Αρχοντόπουλος ο οποίος υποστήριξε ότι η κυβέρνηση θα προχωρούσε στην πλήρη ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ ΑΕ, αν δεν είχε υπάρξει η απόφαση 1906/2014 του ΣτΕ, καθώς τα δύο τελευταία χρόνια δεν ανέλαβε καμία δράση για να παρέμβει στην πώληση του 23%. Αντίθετα, «αναμένεται να ανακοινωθεί ο σύμβουλος για την πώληση του 23% της ΕΥΑΘ».
«Στην Ευρώπη και ειδικότερα στη Γαλλία, 40 επιχειρήσεις ύδρευσης που ήταν σε διαχείριση ΣΔΙΤ, επέστρεψαν σε δημόσιο έλεγχο με πιο πρόσφατη την περίπτωση της Νίκαιας, ενώ σε διαπραγμάτευση βρίσκεται και η πόλη της Στουτγάρδης. Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι επιχειρήσεις που επέστρεψαν σε κρατική ή δημοτική διαχείριση τα τελευταία χρόνια, είναι 240».
Όπως τονίσθηκε η αξία του 23% της ΕΥΑΘ ΑΕ, σύμφωνα με τη σημερινή τιμή της μετοχής εκτιμάται στα 30-35 εκατ ευρώ, όταν η εταιρεία έχει ετήσια κέρδη κοντά στα 14 εκατομμύρια και πάνω από 50 εκατ αποθεματικά.
Σημειώνεται ότι το Σωματείο έχει προσφύγει κατά της ένταξης της ΕΥΑΘ στο Υπερταμείο και η υπόθεση πρόκειται να συζητηθεί τον Οκτώβριο.
Για το SOSτε το Νερό, όχι μόνο δεν πρέπει να πωληθεί το 23% της ΕΥΑΘ AE, αλλά η εταιρεία θα πρέπει να βγει από το Χρηματιστήριο, καθώς σύμφωνα με το Σύνταγμα το «νερό είναι δημόσιο αγαθό αλλά και δικαίωμα» και κανένα δικαίωμα δεν είναι στο ταμπλό του Χρηματιστηρίου, όπως είπε ο κ. Νίκος Καμπούρης.
«Η ΕΥΑΘ δεν πρέπει να διανέμει κέρδη σε μετόχους, να μη μπαίνουν σε τσέπες ιδιωτών αλλά ούτε και του δημοσίου. Τα κέρδη της Εταιρείας πρέπει να επενδύονται σε αυτή και να επιστρέφουν σαν όφελος στους πολίτες. Σήμερα διαπιστώνουμε», πρόσθεσε, «μετά τους αγώνες τόσον χρόνων, ότι πρέπει να ξαναστήσουμε το μέτωπο του νερού».

Πηγή: http://www.voria.gr/article/kirizoglou-dimosio-agatho-to-nero-se-dimosio-elegcho

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

"Δημόσιος έλεγχος"," Συνταγματική Αναθεώρηση" και άλλες χαρούμενες ιστορίες!

 Ημέρα κινητοποιήσεων η Παρασκευή για τους εργαζόμενους της ΕΥΑΘ και τα κινήματα της Θεσσαλονίκης, με αφορμή την κατάληξη του διαγωνισμού του ΤΑΙΠΕΔ για τον σύμβουλο αποκρατικοποίησης της εταιρείας.
Η ημέρα ξεκίνησε δυναμικά, με τους εργαζόμενους να διακόπτουν συνάντηση της SUEZ με την διοίκηση της ΕΥΑΘ στα γραφεία της εταιρείας. Μάλιστα τους προσφέραμε κ ως «ενθύμιο», ένα μπλουζάκι  του  SOSte to Nero, από το Δημοψήφισμα του Νερού για να τους θυμίσουμε το μεγάλο ΟΧΙ που είπαν 220.000  Θεσσαλονικείς στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ.
 'Hταν τουλάχιστον προκλητικό, την ημέρα των κινητοποιήσεων μας, οι υποψήφιοι αγοραστές της ΕΥΑΘ να βρίσκονται στις εγκαταστάσεις της. Παράλληλα, η κίνηση αυτή της SUEZ, αποδεικνύει τον συγχρονισμό της με τις αποφάσεις του ΤΑΙΠΕΔ και τις επιλογές της κυβέρνησης. Πόσο συμπτωματικό είναι το γεγονός ότι επισκέφθηκε την Θεσσαλονίκη μόλις δύο μέρες μετά την λήξη της διορίας για την επιλογή των συμβούλων αποκρατικοποίησης;  Αφού η κυβέρνηση δεν πρόκειται να πουλήσει το νερό, και αφού θα γίνει Συνταγματική Αναθεώρηση για την προστασία από την ιδιωτικοποίηση, τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι; Εξακολουθούν να πιστεύουν κάποιοι ότι πρόκειται να υπάρξει «δημόσιος έλεγχος» σε ΕΥΑΘ-ΕΥΔΑΠ;
Επειδή ακριβώς, η πραγματικότητα διαψεύδει και τις καλύτερες προθέσεις, πραγματοποιήσαμε τρίωρη στάση εργασίας μαζί με κινήματα της πόλης μας και ενεργούς πολίτες. 

Οι βαρόνοι του νερού - μετά από  πρόσκληση των κυβερνήσεων πάντα-δεν έρχονται για να κάνουν κοινωνική πολιτική με το νερό, αλλά για να κερδίσουν περισσότερα από τις ανάγκες μας. Το κοινωνικό τιμολόγιο της ΕΥΑΘ είναι το καλύτερο σε εθνικό επίπεδο - και ένα από τα καλύτερα στην Ευρώπη- προσφέροντας ακόμη και ΔΩΡΕΑΝ νερό στους συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη.  Αν όχι για εμάς, τουλάχιστον ως μια ελάχιστη πράξη αλληλεγγύης για τους ανθρώπους αυτούς, οφείλουμε να υπερασπιστούμε τον Δημόσιο και Κοινωνικό χαρακτήρα της ΕΥΑΘ, και θα το κάνουμε!   

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

Το ΤΑΙΠΕΔ ξεπουλάει και η κυβέρνηση μιλάει για "δημόσιο έλεγχο"!

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,
Παρά τις διαβεβαιώσεις  (και αυτής) της κυβέρνησης ότι το νερό δεν πωλείται, η διαδικασία αποκρατικοποίησης συνεχίζεται κανονικά. Σήμερα 3 Μάη ολοκληρώνεται η διαδικασία υποβολής προσφορών για την επιλογή του συμβούλου του ΤΑΙΠΕΔ για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ.
Σε τέσσερις μήνες θα πρέπει να κατατεθεί ο τρόπος ξεπουλήματος των νερών της Θεσσαλονίκης. Μετά το Λιμάνι, και προχθές την ΕΛΒΟ, η ΕΥΑΘ είναι το τελευταίο «ασημικό» που απέμεινε σε αυτήν την πόλη. Ο θλιβερός απολογισμός της κυβέρνησης κατά την  αποχώρηση της, δεν θα πρέπει να περιλαμβάνει το νερό στα «κατορθώματα» της, δεν θα επιτρέψουμε να πουλήσουν την ίδια την Ζωή.
 Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης, φαίνεται πως θέλουν να κουβαλούν το στίγμα ότι κατάφεραν, αυτό  που  δεν κατάφεραν οι προηγούμενοι με τόσες προσπάθειες: να χαρίσουν το νερό της πόλη μας σε πολυεθνικές!
Χρέος μας είναι να διαφυλάξουμε αυτό που οι κυβερνήσεις κρίθηκαν κατώτερες των περιστάσεων να πράξουν. Χρέος μας να  φροντίσουμε ώστε όλοι οι συμπολίτες μας να έχουν πρόσβαση  σε φθηνό και ποιοτικό νερό, το νερό είναι Ανθρώπινο Δικαίωμα!

Σας καλούμε να συμμετέχετε στην τρίωρη στάση  εργασίας την Παρασκευή 5 Μαΐου  11:30 με 14:30 με συγκέντρωση στα γραφεία της ΕΥΑΘ Εγνατίας 127, στο σιντριβάνι.

Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

Με τις πολυεθνικές ή με τους Πολίτες;

Το ΤΑΙΠΕΔ ανακοίνωσε χθες ότι βρίσκεται σε αναζήτηση συμβούλων για την αποκρατικοποίηση των ΕΥΑΘ-ΕΥΔΑΠ. Η ανακοίνωση ήρθε να επιβεβαιώσει αυτό που εδώ και πολύ καιρό λέμε, ότι δηλαδή η διαδικασία ιδιωτικοποίησης συνεχίζεται κανονικά.
Ουσιαστικά η ανακοίνωση αυτή ήρθε να αδειάσει-για άλλη μια φορά- τα κυβερνητικά στελέχη που τόσο καιρό δήλωναν ότι δεν θα προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση και ότι θα υπάρξει «δημόσιος έλεγχος».
Η ανακοίνωση του ΤΑΙΠΕΔ ήρθε μερικές μέρες μετά το τέλος της διαβούλευσης για τη Συνταγματική Αναθεώρηση που τόσο απλά θα έβαζε τέλος –οριστικό- στα σενάρια αποκρατικοποίησης.
 Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι το θέμα του νερού πονάει την κυβέρνηση, η οποία είχε σημαία τον αγώνα κατά της ιδιωτικοποίησης προεκλογικά. Ίσως γιαυτό και η άμεση δήλωση του πρωθυπουργού από την Πάτρα ότι θα υπάρξει  «δημόσιος έλεγχος σε ενέργεια και νερό» σε μια προσπάθεια να διασκεδάσει τις εντυπώσεις. Η συνέχεια της δήλωσης του όμως «…αυτό είναι εγγυημένο όσο είμαστε εμείς εδώ…», ήρθε για να βάλει τέλος στις ψευδαισθήσεις για οριστική λύση του θέματος. Αποδεικνύει ότι τελικά η ένταξη της ΕΥΑΘ στο Υπερταμείο δεν αποκλείει την περαιτέρω ιδιωτικοποίηση, κάτι που επίσης έχουμε από πολύ καιρό τονίσει. Και επειδή μνημόσυνα με ξένα κόλλυβα δεν γίνονται, να ξεκαθαρίσουμε ότι αυτό που κρατάει όπως φαίνεται την κυβέρνηση από το πλήρες ξεπούλημα, είναι η απόφαση 1906/2014 του ΣτΕ η οποία  σταμάτησε το ξεπούλημα και της προηγούμενης κυβέρνησης.
Αν η λοιπόν η κυβέρνηση θέλει να αποδείξει ότι «δεν είναι όλοι ίδιοι», ας πάει την απόφαση του ΣτΕ ένα βήμα παραπέρα και ας μη κρύβεται πίσω της.
Η αμηχανία βρίσκεται σε αυτούς που παίρνουν τις αποφάσεις και όχι στο κίνημα, όχι σε εμάς.  Εμείς συνεχίζουμε τον αγώνα μας όπως κάνουμε εδώ και σχεδόν μία δεκαετία, και έχουμε μάθει να ζούμε με την βεβαιότητα ότι το νερό θα είναι πάντα στο στόχαστρο των πολυεθνικών και των υποστηρικτών τους. Μαθαίνουμε από αυτούς και μαθαίνουν από εμάς, και ξέρουν πολύ καλά ότι θα είμαστε πάντα εδώ, δημιουργώντας μια αφιλόξενη περιοχή για τις «επενδύσεις» τους. Ο αγώνας ο δικός τους λοιπόν είναι να δημιουργήσουν τις ιδανικές συνθήκες –μέσω των τοπικών κυβερνήσεων- ώστε να μπορέσουν να πετύχουν τον σκοπό τους.
 Και επειδή το τίμημα για το 23% της ΕΥΑΘ δεν πρόκειται να απομειώσει στο παραμικρό το Χρέος, ας διαλέξει λοιπόν η κυβέρνηση με ποιον είναι, με τις πολυεθνικές ή με τους Πολίτες; 

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017

Παγκόσμια Ημέρα Νερού 2017

Σ.Ε.Ε.Υ.Α.Θ.
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΥΔΡΕΥΣΗΣ–ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΕΓΝΑΤΙΑ 127 – 54535 ΘΕΣ/ΝΙΚΗ – ΤΗΛ.2310 245.813 – FAX 2310 212.320–ΚΙΝΗΤΟ 6936 516.112 / s_e_eyath@yahoo.gr

                                  Θεσσαλονίκη 22 Μάρτη 2017
Αριθμός Πρωτοκόλλου 36

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σήμερα 22 Μάρτη, παγκόσμια ημέρα Νερού, αντιπροσωπεία του Σωματείου μας συναντήθηκε με την Υπουργό Μακεδονίας Θράκης παραδίδοντας της ψήφισμα με τις θέσεις μας για την ΕΥΑΘ.
Συγκεκριμένα :
·        Τονίσαμε ότι η ένταξη της ΕΥΑΘ στο Υπερταμείο είναι ουσιαστικά μια έμμεση ιδιωτικοποίηση και ότι προωθείται ένα μοντέλο ΣΔΙΤ υπό τον μανδύα του «Δημοσίου ελέγχου».
·        Ζητήσαμε να μπει συγκεκριμένο άρθρο στην επικείμενη Συνταγματική Αναθεώρηση, στο οποίο θα απαγορεύεται ρητά κάθε μορφής  ιδιωτικοποίησης του Νερού, άμεσα ή έμμεσα μέσω ΣΔΙΤ.
·        Ζητήσαμε από την Ελληνική Κυβέρνηση να αναγνωρίσει το Νερό ως Ανθρώπινο Δικαίωμα (Right2Water) σύμφωνα με το ψήφισμα του 2010 του ΟΗΕ και την απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου τον Σεπτέμβρη του 2015.
·        Ζητήσαμε να καθιερωθεί ένα Εθνικό Κοινωνικό Τιμολόγιο, με ΔΩΡΕΑΝ νερό για τις ευπαθείς ομάδες. Η  καθημερινή ελάχιστη απαιτούμενη ποσότητα Νερού σύμφωνα με διεθνείς εκθέσεις είναι 50 λίτρα/άτομο/ημέρα. Κανένας πολίτης διψασμένος!
Η Ημέρα Νερού δεν είναι απλά ένας συμβολισμός για ευχολόγια, είναι μια μέρα επικαιροποίησης δράσεων.     

ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ



       

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

Jobstown: Ποινικοποίηση των αγώνων κατά της ιδιωτικοποίησης.

Η αντίσταση στην ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ιρλανδία, έχει ξεπεράσει τα όρια του κινήματος για το Δικαίωμα στο Νερό (right2water) και έχει μετασχηματιστεί σε ένα πολιτικό κίνημα για το Δικαίωμα στην Αλλαγή (right2change). Ένα κίνημα που ξεκίνησε το 2013 και κορυφώνεται το 2017 με το πολυαναμενόμενο Δημοψήφισμα κατά της έμμεσης ιδιωτικοποίησης του Νερού.
          Η ιρλανδική κυβέρνηση, δυστυχώς αντί  να ακούσει τη λαϊκή βούληση, συστηματικά και οργανωμένα, προσπαθεί να απαξιώσει την δυναμική του κόσμου μέσω των ΜΜΕ. Ακόμη χειρότερα, στρέφεται πλέον ανοιχτά κατά του κινήματος με συλλήψεις που φτάνουν στην κατηγορία της απαγωγής! Το Νοέμβρη του 2014, μια ειρηνική διαμαρτυρία κατοίκων στο Jobstown-κατά την οποία η αντιπρόεδρος της κυβέρνησης  παρέμεινε  στο ακινητοποιημένο όχημα της- στάθηκε η αφορμή για να εξαπολυθούν σειρά κατηγοριών εναντίων των διαδηλωτών. Είκοσι κάτοικοι συνελήφθησαν, με  πρώτο κατηγορούμενο ένα δεκαεφτάχρονο! Τις επόμενες ημέρες ξεκινούν  οι δίκες.
          Το Σωματείο μας- που φιλοξενήθηκε το 2013 στο Δουβλίνο με αφορμή εκδήλωση κατά της ιδιωτικοποίησης- δε θα μπορούσε να μείνει αδιάφορο στην τρομοκρατία που ασκείται αυτή την στιγμή στους Ιρλανδούς συναγωνιστές.
          Εκφράζουμε την συμπαράσταση μας στους συλληφθέντες, στηρίζουμε τον αγώνα των κινημάτων και καταδικάζουμε τις πρακτικές στοχοποίησης τους.
Η εξουσία  είναι σε αδιέξοδο και προχωράει σε σπασμωδικές κινήσεις προκειμένου να κάμψει το κίνημα ενόψει του Δημοψηφίσματος για το Νερό. Ας ρίξει μια ματιά στον κόσμο την τελευταία 15ετία, Βολιβία, Αργεντινή, Βερολίνο, Βαλιαδολίδ, Μάφρα, Θεσσαλονίκη, Τζακάρτα ο κατάλογος με τους νικηφόρους αγώνες δεν έχει τέλος! Καλούμε την ιρλανδική κυβέρνηση να  αντιληφθεί τι συμβαίνει γύρω της και να άρει τις διώξεις στο Jobstown, να προχωρήσει άμεσα στην διακοπή της διαδικασίας ιδιωτικοποίησης μέσω της Irish Water πριν είναι αργά, πριν γίνει και η ίδια μια στατιστική στον πίνακα των ηττημένων του κινήματος του Νερού.

Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

Συμπαράσταση στους 21 διωκόμενους της Χαλκιδικής!

    Το Σωματείο μας εκφράζει την συμπαράσταση του στους διωκόμενους αγωνιστές της Χαλκιδικής που δικάζονται στις 13 Μάρτη με την κατηγορία της «δήθεν εγκληματικής οργάνωσης».
    Αν αυτοί που υπερασπίζονται την γη τους, το Νερό,  την ποιότητα της Ζωής τους και το μέλλον των παιδιών τους από την μόλυνση, την καταστροφή την ερήμωση και την απαξίωση ενός τόπου θεωρούνται κακοποιοί, τότε αυτοί που τα προκαλούν όλα αυτά, θα πρέπει διωχθούν για εγκλήματα κατά ενός ολόκληρου οικοσυστήματος.
    Αντίθετα, όχι μόνο δεν διώκονται αλλά απολαμβάνουν και ασυλία στο όνομα των «επενδύσεων» και της προσφοράς (;) θέσεων εργασίας.
Εκτός από τις παλαιότερες οργανωμένες προσπάθειες ώστε να παραδοθούν χιλιάδες στρέμματα στην πολυεθνική της καταστροφής, βλέπουμε και σήμερα να συνεχίζεται η ίδια πολιτική, και μάλιστα σε ένα ακόμη ανώτερο επίπεδο, με την υπογραφή της συμφωνίας CETA από την κυβέρνηση. Μια συμφωνία που όλοι καταλαβαίνουμε ποια θα είναι η πρώτη πολυεθνική του Καναδά που θα την εφαρμόσει στην Χαλκιδική…
    Στηρίζουμε τους αγώνες και τους διωκόμενους αγωνιστές, στέλνοντας παράλληλα το μήνυμα ότι ο εκφοβισμός δεν θα περάσει. Θα είμαστε εδώ να συνεχίσουμε τον αγώνα, και μετά από εμάς θα έρθουν και άλλοι, και οι επόμενοι, μέχρι να καταλάβουν οι πολυεθνικές ότι διάλεξαν λάθος τόπο για να επενδύσουν!
    Καλούμε τα μέλη μας να συμμετάσχουν στην πορεία συμπαράστασης στις  11 Μάρτη στις 11:00 το πρωί στη ΧΑΝΘ, και στην συγκέντρωση της 13/3 έξω από τα δικαστήρια Θεσσαλονίκης στις 09:00.
 

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

Επιστολή κατά της ψήφισης της CETA από το Ευρωκοινοβουλίο.

Αγαπητέ/ή Ευρωβουλευτή
Εμείς, οι υπογράφοντες οργανισμοί, θα θέλαμε να σας ζητήσουμε να ψηφίσετε κατά της κύρωσης της  Οικονομικής και Εμπορικής Συμφωνίας (CETA) μεταξύ της ΕΕ και του Καναδά, η οποία θέτει σε κίνδυνο το  Νερό και τις  υπηρεσίες ύδρευσης και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Μετά από ενδελεχή ανάλυση του κειμένου της CETA και της κοινής ερμηνευτικής εγκυκλίου, εντοπίσαμε πολλές διατάξεις στο πλαίσιο της CETA, που θέτουν σοβαρές απειλές για τις λεκάνες απορροής και τις δημόσιες υπηρεσίες ύδρευσης και αποχέτευσης στον Καναδά και την ΕΕ:

- Το νερό συμπεριλαμβάνεται στην CETA παρ 'όλες τις υποσχέσεις ότι θα είναι εκτός των διαπραγματεύσεων και παρά τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στο ψήφισμά του της 8ης Σεπτεμβρίου 2015 και σε  συνέχεια της Πρωτοβουλίας των Ευρωπαίων Πολιτών Right2Water (2014/2239 ( INI), αρ. 22), όπου το Κοινοβούλιο «καλεί την Επιτροπή να αποκλείσει μόνιμα την ύδρευση, την αποχέτευση και τη  διάθεση λυμάτων από τους κανόνες της εσωτερικής αγοράς και από οποιαδήποτε εμπορική συμφωνία» [1].

Διατάξεις του άρθρου 1.9 της CETA θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε περαιτέρω εμπορευματοποίηση του νερού και να διευκολύνουν την υφαρπαγή του . Σύμφωνα με το άρθρο : «Αν ένα συμβαλλόμενο μέρος επιτρέπει την εμπορική χρήση μιας συγκεκριμένης πηγής νερού, θα το κάνει με τρόπο που συνάδειμε αυτή τη συμφωνία", χωρίς να ορίζει τι σημαίνει «εμπορική χρήση» ή «πηγή νερού". Σε περίπτωση  «εμπορικής χρήσης» τα δικαιώματα του νερού υπόκεινται στους εμπορικούς και επενδυτικούς κανόνες της CETA. Ειδικά τα επιπλέον πρότυπα προστασίας επενδύσεων ( «Δίκαιη και ισότιμη μεταχείριση» και «Έμμεση απαλλοτρίωση») για τους ξένους επενδυτές θα μπορούσαν να έχουν ισχυρή επίδραση στον τρόπο με τον οποίο τα δικαιώματα του νερού  χορηγούνται από τις αρμόδιες αρχές. Στην πραγματικότητα περιορίζουν τις δυνατότητες τους να απορρίψουν ή να περιχαρακώσουν τα δικαιώματα του νερού, από τη στιγμή που έχουν χορηγηθεί σε ξένους επενδυτές. Έχουν ήδη προηγηθεί διάφορες επενδυτικές διενέξεις που αφορούν τα δικαιώματα του νερού κάτω από παρόμοιες συμφωνίες (NAFTA [2], Energy Charter [3]), οι οποίες οδήγησαν σε διακανονισμούς υπέρ του επενδυτή.

- Οι πρόνοιες που λαμβάνονται για υπηρεσίες σχετικές με την  "Συλλογή,  τον καθαρισμό και τη διανομή του νερού" στην πρόσβαση στην Αγορά και την Εθνική Μεταχείριση δεν είναι αρκετές για να εγγυηθούν την πλήρη προστασία. Απαιτούνται περισσότερες πρόνοιες και προδιαγραφές απόδοσης. Και παρόλο που οι υπηρεσίες του πόσιμου νερού περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙ, η προστασία των επενδύσεων θα εξακολουθεί να ισχύει γι΄αυτές [4].

- Μόνο η Γερμανία μπορεί να εφαρμόσει περιορισμούς στην Πρόσβαση των Αγορών στην αποχέτευση (υπηρεσίες λυμάτων, διάθεσης απορριμμάτων και αποχέτευσης). Η εισαγωγή των εν λόγω υπηρεσιών στο πλαίσιο CETA για τα υπόλοιπα κράτη/μέλη της ΕΕ έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 12 της οδηγίας της ΕΕ για τις συμβάσεις παραχώρησης, το οποίο προβλέπει ότι η οδηγία δεν θα εφαρμόζεται στις συμβάσεις παραχώρησης που σχετίζονται με την αποχέτευση ή την επεξεργασία λυμάτων [5].

- Η ρήτρα οριζόντιου περιορισμού που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Ένωση για την προστασία των  υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, δεν είναι αρκετή για να προστατεύσει τις δημόσιες υπηρεσίες. Από τη μια πλευρά, δεν περιλαμβάνει πρόνοιες για την προστασία των επενδύσεων ή την αρχή της Εθνικής Μεταχείρισης. Από την άλλη πλευρά, η ορολογία είναι ασαφής, καθώς ο όρος «υπηρεσίες κοινής ωφέλειας» δεν έχει καμία συγκεκριμένη σημασία στο διεθνές δίκαιο, και κανένα ισοδύναμο στο κοινοτικό δίκαιο. Η οριζόντια αυτή απαλλαγή δεν έχει ποτέ δοκιμαστεί σε μια αρνητική λίστα συμφωνίας (negative list agreement)  ή σε μια συμφωνία με μια χώρα που είναι  σημαντικός εμπορικός προμηθευτής  δημόσιων υπηρεσιών με αγοραστικό ενδιαφέρον στην ΕΕ [6].

- Η κανονιστική συνεργασία και η προστασία των επενδύσεων θα κλειδώσουν την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης,  μειώνοντας την ικανότητα των κυβερνήσεων να διεκδικήσουν τις δημόσιες υπηρεσίες νερού πίσω, υπό δημόσια πλέον διοίκηση, η οποία είναι μια αυξανόμενη τάση στην Ευρώπη.

- Η CETA θα μπορούσε να περιορίσει την επιχειρησιακή ικανότητα των δημόσιων επιχειρήσεων ύδρευσης, καθώς τα δικαιώματα του νερού αντιμετωπίζονται ως επενδύσεις και οι πρόνοιες δεν καλύπτουν όλες τις τρέχουσες και μελλοντικές δραστηριότητες που πρέπει να ολοκληρώσουν οι δημόσιοι φορείς, σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία [7].

- Η CETA δεν διαθέτει την προσέγγιση της Αρχής της Προφύλαξης, η οποία αποτελεί εγγενές στοιχείο του δικαίου της ΕΕ. Επιπλέον, η Κανονιστική Συνεργασία στη CETA θα περιόριζε ενδεχομένως το εύρος  πολιτικής των κρατών μελών της ΕΕ. Αυτό θα μπορούσε να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην υγεία, το περιβάλλον και την προστασία των υδάτινων πόρων.

- Η CETA αγνοεί τον ενιαίο χαρακτήρα του κύκλου του νερού, τα όρια του νερού στον πλανήτη, και τον πολυλειτουργικό χαρακτήρα του νερού στα οικοσυστήματα [8].

Η Κοινή Ερμηνευτική Εγκύκλιος, αδυνατεί να αντιμετωπίσει τις αδυναμίες της συμφωνίας και παρουσιάζει μια αδικαιολόγητα αισιόδοξη εικόνα για την CETA. Δεν υπάρχει νομικά ασφαλής νέα δέσμευση ή διευκρίνιση στο κείμενο. Θα γνωρίσουμε τις πραγματικές δυνατότητες των προνοιών της CETA μόνο όταν οι αποφάσεις των δημοσίων αρχών  ή των δημοσίων  επιχειρήσεων νερού αποσαφηνιστούν σε μεταγενέστερο στάδιο. Δεν μπορούμε να πάρουμε  αυτό το ρίσκο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να εξετάσει το νερό ως κοινό αγαθό, και την πρόσβαση στο νερό και την αποχέτευση ως Ανθρώπινο Δικαίωμα. Σας καλούμε να υπερασπιστείτε  τα συμφέροντα των λαών της Ευρώπης και του περιβάλλοντός τους, έναντι των απειλών που επισύρει η CETA, ψηφίζοντας κατά της επικύρωσης της συμφωνίας στην ψηφοφορία στην Ολομέλεια.
Με εκτίμηση,

Σωματείο Εργαζομένων ΕΥΑΘ
SOSτε το Νερό
ΣΕΚΕΣ ΕΥΔΑΠ
Blue Planet Project
Council of Canadians
European Water Movement
Food & Water Europe
Wasser in Bürgerhand (Water in Citizens’ Hands, Germany)


[3] Vattenfall vs. Germany, amount claimed €1.4 billion, p. 23
[6] Krajewsky, Markus (2016). Op. Cit.


Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

Αίτημα για χρονική παράταση προκήρυξης ΕΥΑΘ



Σ.Ε.Ε.Υ.Α.Θ.
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΥΔΡΕΥΣΗΣ–ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΕΓΝΑΤΙΑ 127 – 54535 ΘΕΣ/ΝΙΚΗ – ΤΗΛ.2310 245.813 – FAX 2310 212.320–ΚΙΝΗΤΟ 6936 516112

   e-mail: s_e_eyath@yahoo.gr

Θεσσαλονίκη 23 Ιανουαρίου  2017 
Αριθμός Πρωτοκόλλου : 15  
                                               Προς: ΑΣΕΠ 
Θέμα: Αδυναμία υποβολής αίτησης .

Το Σωματείο μας δέχεται μεγάλο αριθμό παραπόνων από ενδιαφερόμενους για την προκήρυξη πρόσληψης προσωπικού στην ΕΥΑΘ, για την αδυναμία της σελίδας σας www.asep.gr να ανταποκριθεί.
Πέραν της αδυναμίας της σελίδας να ¨ανοίξει¨, ακόμη και όταν επιτευχθεί αυτό, παρατηρείται το φαινόμενο, κατά τη διάρκεια της συμπλήρωσης στοιχείων, να μπλοκάρει και να σταματάει η όλη διαδικασία.
Επειδή είμαστε εργαζόμενοι της ΕΥΑΘ που έχουμε προσληφθεί με την αξιοκρατική  διαδικασία του ΑΣΕΠ, και επειδή εργαζόμαστε σε μια εταιρεία που δεν έχουν γίνει προσλήψεις εδώ και δεκατέσσερα χρόνια, και το κυριότερο, επειδή χιλιάδες νέοι άνθρωποι δικαιούνται μια ευκαιρία ίσης μεταχείρισης για επαγγελματική αποκατάσταση, παρακαλούμε να επιληφθείτε του θέματος, δίνοντας κάποια εύλογη χρονική παράταση με παράλληλη τεχνική αναβάθμιση της ηλεκτρονικής σας σελίδας.
Το ΑΣΕΠ έχει αναβαθμίσει ποιοτικά ένα μεγάλο κεφάλαιο στη Δημόσια Διοίκηση και έχει παράλληλα βάλει τον όρο αξιοκρατία στην κουλτούρα μας, η κατάσταση με την σελίδα σας, σας αδικεί.
Σας ευχαριστούμε.