|
|
Το νερό είναι στοιχείο της φύσης απαραίτητο για την ύπαρξη μας, δεν ιδιωτικοποιείται και δεν μπαίνει στη λογική του κέρδους.
|
|
Την ερχόμενη εβδομάδα εισάγεται στις επιτροπές της Βουλής το αντεργατικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης. Είναι πλέον ζήτημα ημερών και η ψήφιση του.
Ένα νομοσχέδιο που καταβαραθρώνει ακόμη περισσότερο τα εναπομείναντα εργασιακά μας δικαιώματα, ένα νομοσχέδιο που φέρνει ακόμη πιο κοντά τον τελικό στόχο κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας και ΣΕΒ που είναι οι ατομικές συμβάσεις σε κάθε τομέα.
Τα λόγια είναι περιττά και τα έχουμε πει και σε προηγούμενες ανακοινώσεις μας, ενώ το διαδίκτυο βοά για τις συνέπειες του νομοσχεδίου στο μέλλον τόσο το δικό μας όσο και της επόμενης γενιάς.
Όποια/ος συμφωνεί:
· με την κατάργηση του 8ώρου,
· να πληρώνεται με ρεπό,
· την κατάργηση των ΣΣΕ,
· την ποινικοποίηση των καταλήψεων (π.χ. γραφείων εργοδοτών που δεν υπογράφουν ΣΣΕ)
· την κατάργηση των ελεύθερων ψηφοφοριών,
· την κατάργηση – ουσιαστικά – της απεργίας,
· την απαγόρευση της κάλυψης πρωτοβάθμιων σωματείων (όπως το δικό μας) από ΕΚΘ- ΓΣΕΕ,
· ότι πρέπει να συμβαδίσουμε με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο υπερωριακά αλλά όχι μισθολογικά,
· ότι η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας (που ξαναψηφίστηκε το 2011) θα βάλει τέλος στην ασυδοσία των αφεντικών που περιμένουν στο ΑΤΜ να πάρουν το δώρο πίσω,
· με τις κροκοδείλιες ¨ευνοϊκές ρυθμίσεις¨,
· με την ανακοίνωση του ΣΕΒ ότι ¨το νομοσχέδιο δημιουργεί προβλήματα¨,
· με τον κ.Χατζηδάκη ότι « ο εργαζόμενος αποκτά περισσότερες δυνατότητες»
την/τον καλούμε να μην αντιδράσει!
Οι υπόλοιποι συγκεντρωνόμαστε την 10η Ιούνη, στις 10 το πρωί στα γραφεία της ΕΥΑΘ στην Εγνατία και πορευόμαστε με τους άλλους απεργούς, άνεργους, συνταξιούχους κόντρα σε αυτούς που τόλμησαν ακόμη και να σκεφτούν αυτό το «εργατικό» νομοσχέδιο.
Πληρώνουμε με ρεπό τον υπουργό εργασίας, αρκετά εργάστηκε εις βάρος μας!
Το 2021 είναι η ενδέκατη συνεχόμενη χρονιά που η λέξη Κρίση (οικονομική, υγειονομική), βρίσκεται στην καθημερινότητα μας.
Επί έντεκα συνεχόμενα χρόνια, οι εργαζόμενοι βρισκόμαστε σε μια κατάσταση διαρκούς άμυνας όπου τα δικαιώματα μας αποψιλώνονται, κατακτήσεις δεκαετιών εξαερώνονται, τα αυτονόητα δεν εννοούνται πλέον.
Στο όνομα της εκάστοτε
«Κρίσης», η Επιθεώρηση Εργασίας από φόβητρο των εργοδοτών, έχει
καταντήσει γραφείο παραπόνων απασχολουμένων. Δεν έγινε τυχαία αυτό, δεν
ήρθε μόνο του, κάποιοι την έχουν αποδυναμώσει.
Επί έντεκα συνεχόμενα χρόνια
κάποιοι – ελάχιστοι- βρίσκονται σε μια κατάσταση διαρκούς επίθεσης, με τα
κέρδη τους να πολλαπλασιάζονται, ενώ την ίδια στιγμή επιβάλλουν συνθήκες
εργασιακού μεσαίωνα.
Ας αναλογιστούμε που
βρισκόμασταν το 2010 και ας κοιτάξουμε δίπλα μας συγγενείς και φίλους, να δούμε
σε τι κατάσταση βρίσκονται το 2021.
Δε βρισκόμαστε στο χείλος του
γκρεμού, τον διανύουμε πλέον σε μια διαρκή ελεύθερη πτώση σε εργατικό,
κοινωνικό, και ψυχολογικό επίπεδο τα τελευταία έντεκα χρόνια. Μια ελεύθερη
πτώση που απλά δεν έχει τέλος· αν στην πραγματική ζωή ο γκρεμός έχει ένα τέρμα,
στην εποχή των «Κρίσεων», τέρμα δεν υπάρχει.
Το τέρμα καλούμαστε να το βάλουμε εμείς.
Σε εμάς πέφτει το βάρος,
όχι μόνο να σταματήσουμε την πτώση, αλλά και να την αναστρέψουμε.
Έπαψε ο καιρός που τιμούσαμε
την Εργατική Πρωτομαγιά, ήρθε η ώρα στο όνομα της να χτίσουμε τις δικές μας
πολλές Πρωτομαγιές. Όπως τότε που οι αγωνιστές του Σικάγο δεν είδαν ποτέ
το αποτέλεσμα των αγώνων τους, αλλά δρέψαμε τους καρπούς τους όλοι εμείς οι
επόμενοι, σήμερα καλούμαστε εμείς να αγωνιστούμε για το σήμερα και το αύριο των
επόμενων γενιών.
Τα τελευταία έντεκα χρόνια
μειώθηκαν οι μισθοί, εφευρέθηκε ο υποκατώτατος(!), εκατοντάδες χιλιάδες έχασαν
την ασφάλιση και την περίθαλψη, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες βιώνουν την κλοπή των
εισφορών τους μέσω των μειωμένων συντάξεων τους. Η ανεργία αποτελεί
κανονικότητα για τους νέους ενώ η μετανάστευση χτυπά την πόρτα κάθε οικογένειας
με νέους σε δημιουργική ηλικία.
Σα να μην έφταναν όλα αυτά,
έρχεται η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, και ετοιμάζεται να νομοθετήσει την
κατάργηση του 8ώρου, την κατάργηση των υπερωριών, την κατάργηση των συλλογικών
διαπραγματεύσεων.
Και όλα αυτά συμβαίνουν ενώ
κάθε μέρα μετράμε δεκάδες νεκρούς από την πανδημία, χιλιάδες ανέργους και
κλειστά μαγαζιά από το παρατεταμένο lockdown.
Η πρόσληψη περισσότερων γιατρών, νοσηλευτικού προσωπικού και εκπαιδευτικών, το
άνοιγμα περισσότερων ΜΕΘ, η ενίσχυση των δημόσιων συγκοινωνιών θεωρήθηκαν περιττά
έξοδα για τον κρατικό προϋπολογισμό την ίδια ώρα που ξοδεύτηκαν εκατομμύρια
ευρώ για τους καναλάρχες των ΜΜΕ, για προσλήψεις χιλιάδων αστυνομικών και για
απευθείας αναθέσεις σε κολλητούς. Επί ένα εξάμηνο βιώσαμε μια δυστοπική
κατάσταση εγκλεισμού και περιορισμού των προσωπικών μας ελευθεριών, με
αποκορύφωμα τα γεγονότα στη Νέα Σμύρνη, παράλληλα με μια συντονισμένη
προσπάθεια να φανεί ότι η κυβέρνηση τα κάνει όλα ορθά και είναι ζήτημα δικής
μας ατομικής ευθύνης η αντιμετώπιση της πανδημίας.
Έχουμε χρέος να τους
σταματήσουμε! Στις 6 Μάη συμμετέχουμε στην απεργία των συνδικάτων κόντρα στο
εκκολαπτόμενο νομοσχέδιο- έκτρωμα του ανειδίκευτου υπουργού εργασίας Κ. Χατζηδάκη.
Απεργούμε και στέλνουμε να
μαζέψει ελιές ο ίδιος ο κ.Χατζηδάκης. Ο επαγγελματίας πολιτικός και η κυβέρνηση
του χλευάζει απροκάλυπτα τον κόσμο της εργασίας, νομοθετώντας
κατ’εκτέλεση εντολών.
Δεν διαμαρτυρόμαστε για το
νομοσχέδιο του ανειδίκευτου υπουργού, περνάμε στην αντεπίθεση και διεκδικούμε:
Στις 6 Μάη
συμμετέχουμε και απεργούμε όχι μόνο για εμάς που μπορούμε ακόμη να το
κάνουμε:
Απεργούμε για αυτούς που δεν
μπορούν να απεργήσουν, τους άνεργους, τους συνταξιούχους και την επόμενη γενιά,
τα παιδιά μας.
Aντιπροσωπεία της διοίκησης του σωματείου μας, πραγματοποίησε συνάντηση με την διοίκηση της εταιρείας.
Συζητήθηκε το ζήτημα της έλλειψης προσωπικού σε κάθε τομέα της ΕΥΑΘ. Φυσικά και χαιρετίζουμε το γεγονός της πρόσφατης απόφασης για πρόσληψη 48 εργαζομένων μέσω ΑΣΕΠ. Μετά τις προσλήψεις του 2017, θέλουμε να πιστεύουμε ότι οι επικείμενες προσλήψεις θα αποτελέσουν μια κανονικότητα για την εταιρεία, όπου σε τακτά χρονικά διαστήματα, ανάλογα με τις ανάγκες και τις αποχωρήσεις συναδέλφων θα προγραμματίζονται νέες προσλήψεις.
Για εμάς, το οργανόγραμμα της εταιρείας και
τις ανάγκες της πόλης μας, οι 48 προσλήψεις είναι σίγουρα λίγες, ειδικά σε
επίπεδο διοικητικών υπαλλήλων και ειδικοτήτων στη βάση της εταιρείας, όπου
συνυπάρχουν οι άμεσες ανάγκες των συμπολιτών μας και που πραγματικά «πονά» η
εταιρεία και η εικόνα της προς τα έξω.
Το πιο εξόφθαλμο παράδειγμα για
εμάς είναι ότι αυτή την στιγμή στην ΔΕΚ απασχολούνται μέσω εργολάβου 6
εργαζόμενοι, και δεν έχει ληφθεί καμιά μέριμνα για την αντικατάσταση τους από μόνιμο
προσωπικό
Επίσης,
μια από τις πιο κρίσιμες μονάδες της ΕΥΑΘ-το Διυλιστήριο- έχει κυριολεκτικά
αποψιλωθεί από προσωπικό (το λίγο που είχε) στο όνομα των εσωτερικών
μετακινήσεων.
Σε
λίγες μέρες ξεκινάει η περίφημη εκπαίδευση προσωπικού όπου θα πληρώσουμε 60.000
ευρώ για να εκπαιδευτούν 4(;) συνάδελφοι. Σε 10 μήνες από τώρα, θα ξαναζήσουμε
το έργο όπου ο εργολάβος θα έχει «κοροϊδέψει» και πάλι την ΕΥΑΘ (εγώ δε σας
δείχνω αλλά εσείς φταίτε που δε μαθαίνετε) και πάλι θα συρόμαστε πίσω του, στο
μονοπώλιο που οι διοικήσεις της εταιρείας όλα αυτά τα χρόνια του χάρισαν.
Είναι
προκλητικό το 2021, όταν συνάδελφοι της ΕΥΑΘ χειρίζονται υπερσύγχρονα συστήματα scada, τηλεπικοινωνίες και αυτοματισμούς, να πιστεύουμε
ακόμη ότι είμαστε εξαρτημένοι από εργολάβους που δουλεύουν μόνο μία εγκατάσταση
νερού. Το Διυλιστήριο νερού ήταν υπερσύγχρονο πριν 18 χρόνια, όχι σήμερα. Όσοι επαναπαύονται
με τον εργολάβο, ας θυμηθούν ότι είναι η ΕΥΑΘ που τρέχει σε κάθε κρίση και όχι
ο εργολάβος.
Ένα
ακόμη ζήτημα που συζητήθηκε είναι οι πρόσφατες αλλεπάλληλες μετακινήσεις
συναδέλφων από διεύθυνση σε διεύθυνση χωρίς κανείς τους να έχει ειδοποιηθεί,
αλλάζοντας τους αντικείμενο εργασίας, υποβαθμίζοντας τα προσόντα τους,
ανατρέποντας εντελώς προσωπική ζωή και ωράριο, και χωρίς να τηρούνται οι
διαδικασίες του κανονισμού.
Αναγνωρίζουμε το γεγονός ότι
εργαζόμαστε σε μια εταιρεία που καλύπτουμε βασικές ανάγκες συμπολιτών
μας 24 ώρες την ημέρα, 7 μέρες την εβδομάδα.
Αναγνωρίζουμε το γεγονός των τρομερών ελλείψεων σε προσωπικό. Δε μπορεί όμως στο όνομα των παραπάνω, συμπεριφορές αυταρχικές και απαξιωτικές που αγγίζουν τα όρια του εργασιακού μπούλινγκ να γίνονται ανεκτές. Οι εργαζόμενοι έχουν και προσωπικότητα και εργατικότητα. Οι λύσεις στα προβλήματα δίνονται με διάλογο και συνεργασία, λύσεις εφικτές και συναινετικές, που οδηγούν στην συνεκτικότητα μεταξύ των διευθύνσεων και όχι στη διάλυση τους. Λύσεις υπάρχουν και είναι δίπλα μας, αρκεί να τις αναζητήσουμε.
Αφήσαμε για το τέλος την επίσκεψη του ΥΜΑΘ στις εγκαταστάσεις του Διυλιστηρίου. Δεν υπάρχει καλύτερη απόδειξη για την αποεπένδυση στη βόρεια Ελλάδα από το show του κ.Καλαφάτη για να… εγκαινιάσει άλλη μια εργολαβία λειτουργίας της ΕΕΝΘ. Μετά από 18 χρόνια λειτουργίας του από εργολάβο, το Διυλιστήριο νερού έζησε και το μεγαλείο της παρουσίας υπουργού σε ακόμη μία ανανέωση της εργολαβίας. Ο κ.Καλαφάτης που στην βλάβη της Αραβησσού έτρεχε να κάνει δηλώσεις εναντίον της ΕΥΑΘ και των εργαζομένων της, ήρθε πάλι προεκλογικά να δείξει έργο, τον αφήνουμε στην κρίση σας.
Δελτίο Τύπου της Πανελλαδικής Συμμαχίας για το Νερό για την Παγκόσμια Ημέρα Νερού, 22 Μαρτίου 2021
Μερικές μόλις ημέρες μετά την επικύρωση της σύμβασης για τα ορυχεία χρυσού στην Χαλκιδική, και λίγο καιρό μετά τον περιβαλλοντοκτόνο νόμο Χατζηδάκη, καλούμαστε να γιορτάσουμε άλλη μία Ημέρα Νερού.
364 ημέρες το περιβάλλον καταστρέφεται, ο υδροφόρος ορίζοντας εξαντλείται, τα ρέματα μπαζώνονται , και οι υπεύθυνοι για όλα αυτά, θα βγουν και θα κάνουν δηλώσεις σήμερα για την ¨σημαντική αυτή ημέρα¨.
Σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, καθημερινά, ενεργοί πολίτες και συλλογικότητες δίνουν τον αγώνα τους για το νερό.
Από τις Μαριές της Θάσου που το πολύτιμο φράγμα εγκαταλείφθηκε και λατόμοι αρπάζουν το νερό, το ρέμα Ερασίνου Βραυρώνας, το ρέμα Καλλιφύτου στη Δράμα, η λεηλάτηση των πηγών του Πηλίου, από το φράγμα Αποσελέμη και τις υβριδικές βΑΠΕ στην Κρήτη, μέχρι την εγκληματική εκτροπή του Αχελώου, ο αγώνας για το νερό αποτελεί ορόσημο για τις τοπικές κοινωνίες.
Το νερό της Αθήνας παραχωρείται σε ιδιώτες μέσω ΣΔΙΤ χαρίζοντας τους εκατοντάδες εκατομμύρια σε κέρδη θυμίζοντας εποχές της Ούλεν, ενώ αντίστοιχο μοντέλο ΣΔΙΤ ετοιμάζεται για την Χαλκιδική μέσω του φράγματος Χαβρία. Παρά τα όσα θα έπρεπε να μας είχε διδάξει η πανδημία για την σημαντικότητα των δημοσίων υποδομών και την ανταπόκριση τους στη δημόσια υγεία, η κυβέρνηση συνεχίζει το ξεπούλημα του νερού.
Για την πανελλαδική συμμαχία για το νερό, η Παγκόσμια Ημέρα Νερού είναι άλλη μια μέρα δράσης. Είναι άλλη μια μέρα όπως και οι άλλες, που παλεύουμε για την προσβασιμότητα, για το ανθρώπινο δικαίωμα στο νερό και στην αποχέτευση. Θα θέλαμε να είναι γιορτή, αλλά δε μπορούμε να γιορτάσουμε όταν χιλιάδες οικονομικά αδύναμοι συμπολίτες μας, άστεγοι, πρόσφυγες, μετανάστες δεν έχουν την απαιτούμενη ποσότητα νερού για τις ημερήσιες ανάγκες τους.
Για όσους θεσμικούς θα κάνουν βαρύγδουπες δηλώσεις σήμερα, τους θυμίζουμε ότι από την 1η Ιούλη σε κάθε δήμο της Ελλάδας θα πρέπει να υπάρχουν δημόσιες βρύσες, με δωρεάν νερό για όλους, ενθαρρύνοντας παράλληλα την μείωση των πλαστικών μπουκαλιών, τι έχουν κάνει γι’αυτό; Είναι έτοιμοι;
Σε μια περίοδο που το νερό εισάγεται στο χρηματιστήριο του Σικάγο για να διαπραγματεύεται ως εμπόρευμα, και με την κλιματική αλλαγή να καλπάζει κατατάσσοντας την Ελλάδα 26η στον παγκόσμιο χάρτη του κινδύνου ερημοποιήσεως , δε μπορούμε να μένουμε σε ευχολόγια.
Σκοπός των κινημάτων του νερού είναι να αλλάξουμε πορεία μία και για πάντα, να διασφαλίσουμε τον υδάτινο πόρο και να υπερασπιστούμε τα θεμελιώδη δικαιώματα των ανθρώπων.
A N A K O Ι Ν Ω Σ Η
Οι νέες μειώσεις στις αποδοχές των εργαζομένων είναι ήδη εδώ!
Σύμφωνα με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ) 14/3/20 το όριο των υπερωριών των τεχνικών από 60/έτος γίνεται 96/έτος .
Παράλληλα σύμφωνα με τον Νόμο 4722/20 η υπέρβαση των υπερωριών του έτους πληρώνεται με μειωμένη προσαύξηση 60% αντί 80% που ίσχυε μέχρι πέρσι.
Οι εργαζόμενοι μέσα σε τρεις σειρές, υπόκεινται σε διπλή μείωση των αποδοχών τους με απόφαση της κυβέρνησης και σε συνθήκες απομόνωσης και εγκλεισμού της κοινωνίας.
Το υπουργείο εργασίας, επικαλούμενο την πανδημία, αντί να στηρίξει τον κόσμο της εργασίας, μειώνει τις αποδοχές του.
Παράδειγμα αποζημίωσης υπέρβασης υπερωριών (100 συνολικά):
2019: 60 ώρες όριο + 40 ώρες υπέρβασης = 60 + 40×1,8 (80% προσαύξηση) = 132 ώρες υπερωρίας.
2020: 96 ώρες όριο + 4 ώρες υπέρβασης = 96 + 4×1,6 (60% προσαύξηση) = 102,4 ώρες υπερωρίας.
Υπάρχει δηλαδή συνολική μείωση 22% στο ποσό που θα πληρωθεί ο συγκεκριμένος εργαζόμενος για τις υπερωρίες του. Αν κάποιος έπαιρνε λοιπόν 10 ευρώ/ώρα αντί για 1320 ευρώ που πήρε πέρυσι θα πάρει 1024 ευρώ φέτος.
Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση με τις παλινωδίες τις έχει διαλύσει ολόκληρα τμήματα της αγοράς εργασίας (κλάδοι επισιτισμού, τουρισμού, λιανεμπορίου, κτλ), αντί να ενισχύει τους εργαζόμενους, κλείνει το μάτι στις μεγάλες επιχειρήσεις (εργοστάσια, σούπερ μάρκετ,κτλ) που συνεχίζουν την παραγωγή και την εργασία μέσα στην πανδημία προσφέροντας τους υπερκέρδη πάνω στις πλάτες των εργατών τους.
Για τους μικρομεσαίους δίνει την επιστρεπτέα προκαταβολή - που θα εισπράξει πίσω του χρόνου - και στους ημέτερους χαρίζει πληθώρα υπερωριών δωρεάν.
Και ενώ από τις αρχές του χρόνου τα πληρωμένα ΜΜΕ αναδεικνύουν την «αύξηση του εισοδήματος των εργαζομένων» λόγω της μείωσης της εισφοράς αλληλεγγύης κατά 3%, κανείς δε μιλά για τις μειώσεις των 22%.
Όπως και στα μνημόνια έτσι και τώρα, η πανδημία αποτελεί ευκαιρία για την άρχουσα τάξη, για άλλη μια φορά οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι με τις ευλογίες της κυβέρνησης.
Ψ Η Φ Ι Σ Μ Α
Το σωματείο μας στηρίζει τον αγώνα της Επιτροπής Διανομέων εργαζομένων στον επισιτισμό (Σ.Ε.Τ.Ε.Π.Ε) και τις σημερινές κινητοποιήσεις τους.
Χιλιάδες εργαζόμενοι καθημερινά ρισκάρουν την ζωή τους μέσα στην κίνηση και στις κακές καιρικές συνθήκες. Είναι τα «παιδιά με τα μηχανάκια» που όλοι μας έχουμε ζητήσει τις υπηρεσίες τους για την διευκόλυνση μας.
Μόλις πριν μερικές μέρες, διαβάσαμε για άλλο ένα εργατικό ατύχημα διανομέα στην πόλη μας.
Η επιτροπή μεταξύ άλλων απαιτεί:
· Βαρέα και ανθυγιεινά
· Εξοπλισμό, μηχανάκια και έξοδα συντήρησης και καυσίμων με ευθύνη της εργοδοσίας
· Περιορισμένη ακτίνα κίνησης
· Κανένας διανομέας στους δρόμους με ακραία καιρικά φαινόμενα και χωρίς να χάνει το μεροκάματο
Το Ψήφισμα
πέρασε επίσημα στη Γενική Συνέλευση της
UCU της Οξφόρδης στις 26 Ιανουαρίου 2021
« Πρόταση
της ελληνικής κυβέρνησης να δημιουργήσει μια ειδική πανεπιστημιακή αστυνομική δύναμη για τα
ελληνικά πανεπιστήμια»
Το Oxford UCU σημειώνει ότι το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης δεν
διαθέτει πανεπιστημιακή αστυνομική δύναμη και ότι η ασφάλεια στις εγκαταστάσεις
του πανεπιστημίου παρέχεται από το προσωπικό του Πανεπιστημίου.
To Oxford UCU πιστεύει ότι η πρόταση της
ελληνικής κυβέρνησης για την δημιουργία πανεπιστημιακής αστυνομίας
στα ελληνικά πανεπιστήμια, φαινομενικά χωρίς ευρεία διαβούλευση ή επαρκώς
μελετώντας εναλλακτικές λύσεις, είναι ανησυχητική και δεν συμβαδίζει με τις
βέλτιστες πρακτικές.
Το Oxford
UCU σημειώνει την αλληλεγγύη του στους Έλληνες συναδέλφους, φοιτητές, γονείς
και πολίτες που αντιτίθενται στη δημιουργία μιας τέτοιας ειδικής
πανεπιστημιακής αστυνομικής δύναμης, η
οποία είναι απίθανο να ανταποκριθεί στα πιο συναφή προβλήματα των ελληνικών
ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, όπως
η χρόνια υποχρηματοδότηση (συμπεριλαμβανομένης της παροχής ασφάλειας)
και περικοπές στους μισθούς του προσωπικού.
Το Oxford UCU αποφασίζει να δημοσιεύσει και να
δημοσιοποιήσει αυτήν τη δήλωση, μέσω
σχετικών μέσων ενημέρωσης, χρησιμοποιώντας οικονομικούς πόρους του Branch.