Το Νερό είναι στο χέρι σου! (έκδοση)

Το SOSTE TO NEPO και η κριτική επιτροπή του διαγωνισμού αφιερώνουν το βιβλίο στη μνήμη του πρόωρα χαμένου νεαρού ποιητή και ακτιβιστή για το περιβάλλον Βασίλη Μάγγου.

   Όταν την άνοιξη του 2018 σχεδιάζαμε, σε συνεργασία με τη συγγραφέα Σοφία Νικολαΐδου, τον διαγωνισμό δημιουργικής γραφής διηγημάτων για τη μη ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ, δεν φανταζόμασταν την άμεση και μεγάλη ανταπόκριση που θα είχε.

«Το νερό είναι στο χέρι σου!» ήταν ο τίτλος του διαγωνισμού που διοργανώθηκε στο πλαίσιο της καμπάνιας «Ε, όχι και το νερό!», με στόχο να ευαισθητοποιήσει τους πολίτες πάνω στο θέμα του νερού ως κοινού, δημόσιου, μη εμπορεύσιμου αγαθού, και να τους δώσει την ευκαιρία να εκφραστούν. Τα διηγήματα που υποβλήθηκαν ξεπέρασαν τα 200 και προέρχονταν από διάφορα μέρη της χώρας, αποδεικνύοντας για μία ακόμη φορά την ευαισθησία της κοινωνίας στο θέμα του νερού. Μαθητές, άνθρωποι που έγραψαν ίσως για πρώτη φορά, άλλοι που ασχολούνται ερασιτεχνικά με τη γραφή αλλά και συγγραφείς, έστειλαν τα κείμενά τους, εκφράζοντας ευφάνταστα τόσο την έντονη ανησυχία τους για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ όσο και την αγωνία τους για την ποιότητα του νερού και την προστασία του.

   Οι κριτές ―Ισίδωρος Ζουργός, Γιώργος Κορδομενίδης, Θωμάς Κοροβίνης και Σοφία Νικολαΐδου― εξήραν το επίπεδο των κειμένων και ξεχώρισαν 41 από αυτά. Σήμερα, με μεγάλη χαρά, κρατάμε στα χέρια μας τη συλλογή των διηγημάτων από τις Εκδόσεις Εντευκτηρίου και ευχαριστούμε από καρδιάς τα μέλη της κριτικής επιτροπής, τον Γιώργο Κορδομενίδη για την επιμέλεια του βιβλίου, και την Περιφερειακή Ένωση Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας (ΠΕΔΚΜ) για τη συνεργασία και τη χρηματοδότηση της έκδοσης.

   Τι γίνεται όμως σήμερα με το θέμα της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ; Αρκετά χρόνια πέρασαν από το ―πρωτοφανές για τα κοινωνικά-πολιτικά δεδομένα της χώρας― δημοψήφισμα του 2014, που οργανώθηκε από κοινού με τα Κινήματα του Νερού, την ΠΕΔΚΜ, ακτιβιστές, εθελοντές πολίτες και σε συνεργασία με τους έντεκα Δήμους που υδρεύονται από την ΕΥΑΘ και τη συμβολή του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.      

   Τότε, παρά την απειλητική αντίδραση της Πολιτείας, η Θεσσαλονίκη δήλωσε δυναμικά την αντίθεσή της στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ και 214.000 πολίτες (ποσοστό 98%) ψήφισαν υπέρ του δημόσιου χαρακτήρα του νερού. Η Θεσσαλονίκη κατέχει πλέον τη δική της, σημαντική θέση στον διεθνή χάρτη πόλεων και χωρών που αγωνίζονται κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού.

   Από το 2014 όμως πολλά άλλαξαν: κυβερνήσεις, μνημόνια, κρίση, ΤΑIΠΕΔ, Υπερταμείο... Το SOSTE TO NEPO συνέχισε τις δράσεις του, διοργάνωσε διεθνή συνάντηση των Κινημάτων του Νερού και κάλεσε αυτοδιοίκηση και πολιτικούς σε ανοιχτή συζήτηση, το 2016 διοργάνωσε στο δημαρχείο εκδήλωση με θέμα «Το νερό στο σύνταγμα» και προώθησε τις Blue Communities, με πρώτο μέλος την ΕΥΑΘ και αργότερα τον Δήμο Θεσσαλονίκης. Παρ’ όλα αυτά, η ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ συνεχίζει να επικρέμαται σαν δαμόκλεια σπάθη πάνω από την πόλη. Από νομική άποψη, η ΠΕΔΚΜ και το Σωματείο Εργαζομένων της ΕΥΑΘ προσφεύγουν μαζί με πολίτες, στο Συμβούλιο της Επικρατείας και ασκούν αίτηση ακυρώσεως κατά της μεταβίβασης των μετοχών στο Υπερταμείο. Η αίτηση εκδικάζεται στις 27 Νοεμβρίου 2018 και η απόφαση που εκδίδεται στις 16 Ιουνίου 2020 κρίνει αντισυνταγματική τη μεταφορά της πλειοψηφίας μετοχών της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ στο Υπερταμείο και τις εταιρείες του, με σκοπό την ιδιωτικοποίησή τους. Το δικαστήριο, παράλληλα με τη συγκεκριμένη απόφαση, παραπέμπει το θέμα στην ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας,  η οποία τον Φεβρουάριο του 2022, με συντριπτική πλειοψηφία χαρακτηρίζει αντισυνταγματική την μεταφορά της ΕΥΑΘ στο Υπερταμείο. Παράλληλα τον ίδιο μήνα (με μία μέρα διαφορά!) βγαίνει η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας σχετικά με την προσφυγή του Σωματείου Eργαζομένων της ΕΥΑΘ, μελών του SOSTE TO NEPO και πολιτών από τις Κυκλάδες κατά της απόφασης της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων (ΦΕΚ Β 1751/ 22.05.2017), της περίφημης ΚΥΑ τιμολόγησης νερού, η οποία ουσιαστικά μετατρέπει το νερό σε εμπόρευμα, και κρίνεται αντισυνταγματική. Τον ερχόμενο Μάιο αναμένεται εκ νέου η εκδίκαση στο επταμελές του ΣτΕ.

   Με την πεποίθηση ότι πολίτες και αυτοδιοίκηση οφείλουν να προχωρήσουν από κοινού στον αγώνα κατά της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ, και πιάνοντας το νήμα από το δημοψήφισμα του 2014, το SOSTE TO NEPO ξεκινά το 2018 την καμπάνια «Ε, όχι και το νερό!», μαζί με το Σωματείο Εργαζομένων της ΕΥΑΘ, την περιβαλλοντική οργάνωση «Καλλιστώ», τους Water Warriors και σε συνεργασία με την ΠΕΔΚΜ, με στόχο τη συνταγματική κατοχύρωση του νερού, την ενημέρωση και δραστηριοποίηση των πολιτών.

   Ο διαγωνισμός και η έκδοση των διηγημάτων αποτελούν τον πιο δημιουργικό κρίκο στη μεγάλη αλυσίδα των κοινών μας προσπαθειών για τη μη ιδιωτικοποίηση του νερού. Συνεχίζουμε λοιπόν δυναμικά και δημιουργικά!

Γιάννα Τσόκου

για την καμπάνια «Ε, όχι και το νερό!»

21/3/2022

Το βιβλίο, που δεν πωλείται, αλλά χαρίζεται σε βιβλιοθήκες, συλλόγους και σωματεία, μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν χρησιμοποιώντας το σύνδεσμο: https://drive.google.com/file/d/1z34_Si-sqrOE3cutmqBDJ3tGCo7tp36O/view

 

 Μπορείτε ακόμα να το αναγνώσετε online: https://issuu.com/ped_km/docs/

 

Μία απάντηση στην Αυγή (και στο left.gr) για το ξεπούλημα του νερού.

 Και ξαφνικά η Αυγή θυμήθηκε το νερό και την ιδιωτικοποίηση του (από κάποιους)!

Με ένα ρηχό και γενικόλογο άρθρο- αλλά με επιλεκτικά σημεία προπαγάνδας- η Αυγή προσπαθεί να δημιουργήσει εντυπώσεις για τον δημόσιο χαρακτήρα του νερού και την προσπάθεια ιδιωτικοποίησης του από τους άλλους, τους προηγούμενους, τους κακούς.

Δε θα μπαίναμε στην διαδικασία της αντιπαράθεσης αν στο άρθρο δεν συμπεριλαμβανόταν στρεβλώσεις οι οποίες μάλλον σκοπό έχουν να δημιουργήσουν ψευδαισθήσεις στον αναγνώστη και γιατί όχι  και στον υποψήφιο ψηφοφόρο.

Πρώτη στρέβλωση  ότι η ιδιωτικοποίηση των ΕΥΑΘ-ΕΥΔΑΠ  ματαιώθηκε λόγω των εκλογών του 2015. Η ιδιωτικοποίηση σταμάτησε τον Ιούνιο του 2014 όταν το ΤΑΙΠΕΔ στη γενική Συνέλευση της ΕΥΑΘ ανακοίνωσε ότι: ¨ Παγώνει η διαδικασία ιδιωτικοποίησης λόγω της απόφασης 1906/2014 του ΣτΕ για την ΕΥΔΑΠ και λόγω των κοινωνικών αντιδράσεων στη Θεσσαλονίκη¨. Για τον νέο και αμαθή αρθρογράφο της Αυγής, να τον ενημερώσουμε ότι κοινωνικές αντιδράσεις είναι  ένα πρωτόγνωρο αμεσοδημοκρατικό δημοψήφισμα στη Θεσσαλονίκη που πραγματοποιήθηκε από το SOSτε το ΝΕΡΟ! την ΠΕΔ ΚΜ και άλλους φορείς στις 18/5/2014,  όπου το 98,3% ψήφισε ΟΧΙ στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ. Όπως φαίνεται ακόμη και το ΤΑΙΠΕΔ το έλαβε υπόψη, αλλά δυστυχώς το ξέχασε η τότε αντιπολίτευση - και σημερινή κυβέρνηση- που τόσο το είχε στηρίξει. Τωρα για το ποιος έλιωσε το πάγωμα της ιδιωτικοποίησης και αναθέρμανε την πώληση των εταιρειών, είναι γνωστό πλέον!

Ο αρθρογράφος συνεχίζει την στρέβλωση της πραγματικότητας γράφοντας ότι από 1/1/2018 πέρασαν τα πλειοψηφικά πακέτα στο Ελληνικό Δημόσιο επιτέλους, ενώ για όσα απέμειναν στο ΤΑΙΠΕΔ δεν φαίνεται να υπάρχει σκέψη για πώληση (είπαμε, ξεπουλούσαν οι άλλοι, οι κακοί). Η πικρή αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση εφάρμοσε την απόφαση του ΣτΕ (1906/2014) λόγω ανάγκης! Όταν δημιούργησε το Υπερταμείο , έπρεπε να μεταφερθούν οι μετοχές από το Ελληνικό Δημόσιο στο Υπερταμείο, έλα όμως που δεν έλαβαν υπόψη ότι οι μετοχές ήταν όλες στο ΤΑΙΠΕΔ! Και όπως είναι γνωστό δεν υπάρχει διάταξη που ορίζει το πώς βγαίνει κάτι από το εθνικό μεσιτικό γραφείο, το ΤΑΙΠΕΔ. Μόνο η ιστορική απόφαση του ΣτΕ διέτασσε από το 2014 να βγει η πλειοψηφία των μετοχών της ΕΥΔΑΠ και να περάσει στο Ελ.Δημόσιο. Μια απόφαση γροθιά στις μη εναλλακτικές των Μνημονίων. Η κυβέρνηση λοιπόν, μετά τρία χρόνια στην εξουσία, εφάρμοσε την απόφαση αυτή για να μεταφέρει την πλειοψηφία των μετοχών στο Ελ.Δημόσιο και από εκεί στο Υπερταμείο επειδή δεν είχε άλλο τρόπο. Όπως καταλαβαίνει κανείς, πολύ άκομψα, ο αρθρογράφος αποκρύπτει ότι το 50%+1 μετοχή των ΕΥΑΘ-ΕΥΔΑΠ έχουν περάσει στο Υπερταμείο! Δεν στρεβλώνει μόνο, αλλά κρύβει και την πραγματικότητα, προφανώς στην Αυγή ξέχασαν και τις βασικές αρχές της δημοσιογραφίας που είναι η αποκάλυψη της αλήθειας και όχι η απόκρυψη της.  Τώρα για την μη πώληση των ποσοστών  των ΕΥΑΘ-ΕΥΔΑΠ που απέμειναν στο ΤΑΙΠΕΔ, θα συμβουλεύαμε τον αρθρογράφο να επικοινωνήσει με το επιτελείο του Υπ.Οικονομικών (βλ. https://www.dikaiologitika.gr/.../pitsiorlas-mexri-ton...), μάλλον θα τον απογοητέψουν. Εμείς τον ενημερώνουμε ότι το σενάριο για δημιουργία ΣΔΙΤ στα νερά (ή στρατηγικού επενδυτή) είναι επάνω στο τραπέζι του ΤΑΙΠΕΔ ως προτεραιότητα.

Κάνει και μια ελαφρά νύξη για τα κέρδη των εταιρειών ότι πηγαίνουν στο Δημόσιο. Τα κέρδη των εταιρειών, πηγαίνουν στους μετόχους (10% της ΕΥΔΑΠ έχει μόνο ο Πόλσεν), και στο Υπερταμείο. Το οποίο Υπερταμείο έχει 5μελές εποπτικό συμβούλιο ελεγχόμενο από την τρόικα  το οποίο και αποφασίζει για όλα, άρα δεν υπάρχει και δημόσιος έλεγχος. Τα κέρδη του Υπερταμείου μοιράζονται ως εξής:      50 % πάει στο Δημόσιο Χρέος, 25 % ως μέρισμα στο Ελληνικό Δημόσιο και 25 % στην Υπερταμείο (για όλα αυτά βλ. άρθρα 191, 199, 200 ν 4389/2016 όπως ισχύει με τις τροποποιήσεις του ν 4512/2018). Άρα το δημόσιο εισπράττει ένα μικρό μέρος μόνο των κερδών!

Τώρα για το κοινωνικό τιμολόγιο της ΕΥΑΘ να θυμίσουμε ότι ήταν το Σωματείο μας που ζήτησε από τον Φλεβάρη του 2015 από την διοίκηση της ΕΥΑΘ να το αναβαθμίσει όταν καθημερινά βλέπαμε το δράμα των συμπολιτών μας που δεν μπορούν να πληρώσουν ούτε το βασικό αγαθό, το νερό. Η σημερινή διοίκηση πήγε το κοινωνικό πρόγραμμα ένα βήμα παραπέρα, αποφασίζοντας την δωρεάν παροχή μιας  ποσότητας σε όλους τους πολίτες. Εδώ να πούμε ότι θα θέλαμε η ποσότητα αυτή να αυξηθεί, πιστεύουμε ότι ο διάλογος θα το καταφέρει.

Τέλος να πούμε ότι στην Γαλλία δεν υπήρξαν αντιδράσεις, απλά έληξε το 25ετές συμβόλαιο του Σιράκ με τις πολυεθνικές από το 1985, αντίθετα αντιδράσεις υπήρξαν στο Βερολίνο, το οποίο ήταν και αυτό που πλήρωσε το υψηλό κόστος εξαγοράς του συμβολαίου από τις πολυεθνικές (1,3 δις ευρώ).

Μιας και η Αυγή επέλεξε λοιπόν να φρεσκάρει τον διάλογο για το νερό, εμείς που δεν τον κλείσαμε ποτέ, υπενθυμίζουμε μερικές από  τις θέσεις και προτάσεις μας:

·        Συνταγματική αναθεώρηση με ξεκάθαρο όρο «απαγόρευσης οποιασδήποτε μορφής ιδιωτικοποίησης του νερού κ της αποχέτευσης», ο αόριστος όρος δημόσιος έλεγχος τίθεται εκ του πονηρού από όποιον το κάνει.

·        Μη εφαρμογή της ΚΥΑ τιμολόγησης νερού η οποία ουσιαστικά μετατρέπει το νερό σε εμπόρευμα και  με την περίφημη ανάκτηση κόστους θα επιφέρει αυξήσεις στους πολίτες.

·         Καθιέρωση της δωρεάν παροχής της ελάχιστης απαιτούμενης ποσότητας νερού για την ανθρώπινη διαβίωση σε όλους τους πολίτες.

·        Αναγνώριση του νερού ως Ανθρώπινο Δικαίωμα.

·        Να βγουν οι ΕΥΑΘ – ΕΥΔΑΠ από το Υπερταμείο και το ΤΑΙΠΕΔ και οι μετοχές να επιστρέψουν στο Ελληνικό Δημόσιο με κοινωνικό έλεγχο.

Το άρθρο της Αυγής: http://www.avgi.gr/article/10813/9117651/ydreuse-paramone-sto-demosio-kai-kerdophoria-tautochrona-

• 
  

ΤΑΙΠΕΔ-Υπερταμείο-ΚΥΑ τιμολόγησης νερού: το by-pass της απόφασης του ΣτΕ για δημόσια ΕΥΔΑΠ-ΕΥΑΘ

   Απαντώντας στον αναπλ. Υπουργό Περιβάλλοντος και στις δηλώσεις του stokokkino, το Σωματείο μας επισημαίνει ότι για τους  εργαζόμενούς της ΕΥΑΘ, “ακατανόητη” και “δυσάρεστη έκπληξη” είναι η απορία του κ. Φάμελλου για την προσφυγή του Σωματείου μας κατά της ΚΥΑ τιμολόγησης νερού. Ποιος ο λόγος ανησυχίας του για την προσφυγή εφόσον η ΚΥΑ προασπίζεται το δημόσιο χαρακτήρα και την ελεύθερη πρόσβαση στο νερό; Ποιος ο λόγος ανησυχίας του όταν στη διαπραγμάτευση για την ΚΥΑ συμμετείχαν, όπως λέει, κι οι… “θεσμοί”, στις χώρες των οποίων ως γνωστόν οι επαναδημοτικοποιήσεις -επανακρατικοποιήσεις είναι καθεστώς;

Επανερχόμαστε λοιπόν:

 - Τσουβάλιασμα με λογιστικούς όρους: θεμελιώδη παράβαση της απόφασης του ΣτΕ αποτελεί η επιλογή λογιστικών και μόνο κριτηρίων για την τιμολογιακή πολιτική των επιχειρήσεων παροχής υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης, η οποία αφορά αδιακρίτως σε όλες τις περιοχές (λεκάνες απορροής ποταμών), αντί της επιλογής περιβαλλοντικά ωφέλιμων κριτηρίων ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες της κάθε περιοχής (λεκάνες απορροής ποταμών) και των Σχεδίων Διαχείρισης για κάθε λεκάνη απορροής, όπως επιτάσσει η Οδηγία 2000/60/ΕΚ και η εθνική νομοθεσία (ν. 3199/2003 και π.δ. 51/2007). Η παραβίαση τόσο της Οδηγίας όσο και της εθνικής νομοθεσίας είναι προφανής.

 - Διασφάλιση διετίας από αυξήσεις και… βλέπουμε: η ίδια η ΚΥΑ αναφέρει ότι οι περιοδικές αυξήσεις μπορεί να φτάνουν το διπλάσιο του ποσοστού αύξησης του ΑΕΠ και πάλι όμως ο περιορισμός αυτός, όπως αναφέρει η ΚΥΑ, θα επανεξεταστεί σε δύο χρόνια! Είναι ευνόητο πόσο λίγη δύναμη θα έχουμε ως χώρα να διατηρήσουμε τέτοιους περιορισμούς, εφόσον ισχύσει ο λογιστικός κανόνας της πλήρους ανάκτησης κόστους, που στην πραγματικότητα δεν αποτελεί μόνο ανάκτηση κόστους, αλλά και κέρδος κεφαλαίου, επενδύσεις σε νέες υποδομές κ.λπ. 

- Άλλη μια… εισφορά αλληλεγγύης για το νερό: με την ΚΥΑ θεσμοθείται επίσης η “υποχρεωτική αλληλεγγύη” υπέρ των αδύναμων κοινωνικών ομάδων, αφού σε κάθε περίπτωση πιθανά κενά ανάκτησης κόστους που θα προκύψουν από το “κοινωνικό τιμολόγιο” δε θα καλύπτονται από το κράτος αλλά από τους… υπόλοιπους χρήστες ύδατος του παρόχου! Η ένταξη άλλωστε της ΕΥΑΘ στο Υπερταμείο μετατρέπει το νερό σε εμπόρευμα αφού πλέον στόχος θα είναι τα έσοδα από το νερό να πηγαίνουν στην  αποπληρωμή του Χρέους.

- Σώσαμε το νερό και… δεν το ξέρουμε; Ο αναπλ. υπουργός θεωρεί ότι η οδηγία 2000/60 και οι αρχές της φτάνουν και περισσεύουν για την κατοχύρωση του νερού ως δημόσιου  αγαθού. Ας μας εξηγήσει τότε γιατί κινητοποιήθηκαν 2.000.000 Ευρωπαίοι πολίτες υπογράφοντας στην Πρωτοβουλία Right2water (Δικαίωμα στο Νερό), μεταξύ αυτών και το… SOSτε το ΝΕΡΟ;

-  Και βιώσιμοι είμαστε και επενδύσεις θα κάνουμε: Μας προξενεί έκπληξη η αναφορά του κ. Φάμελλου στην βιωσιμότητα (και) της ΕΥΑΘ! Οι ισολογισμοί της ΕΥΑΘ, τα νούμερα δηλαδή, δείχνουν ότι επί σειρά ετών είναι κερδοφόρος ως φυσικό μονοπώλιο. Και μάλιστα σε βαθμό που η νέα διοίκηση έκανε 150 νέες προσλήψεις μετά από 14 χρόνια. Ακόμη περισσότερο όταν αναλαμβάνει (ακόμη και ΜΟΝΗ αν χρειαστεί)  την χρηματοδότηση της κατασκευής της Β΄φάσης του Διυλιστηρίου, ένα έργο αξίας δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο για χρόνια είχε τελματώσει από προηγούμενες διοικήσεις και κυβερνήσεις. Κι αυτά με την τιμολογιακή πολιτική “παγωμένη” για χρόνια!

- Η συνταγματική αναθεώρηση αργεί: Σε ότι αφορά στη συνταγματική αναθεώρηση, δεν έχει ξεκινήσει επίσημα παρά μόνο ο δημόσιος διάλογος! Οι γενικόλογες απόψεις δε φτάνουν, το μόνο που σώζει την ΕΥΑΘ από την ιδιωτικοποίηση είναι η απόφαση 1906/2014 του ΣτΕ. Κι αυτήν, μέσω του τρίπτυχου ΤΑΙΠΕΔ-Υπερταμείο-ΚΥΑ, προσπαθεί η κυβέρνηση να την παρακάμψει. 

Αν πραγματικά θέλει να δείξει ο αναπλ. υπουργός την αντίθεσή του στην ιδιωτικοποίηση, ας πάει την απόφαση του ΣτΕ ένα βήμα παραπέρα καθιερώνοντας άμεσα εθνικό κοινωνικό τιμολόγιο στη βάση αυτού της ΕΥΑΘ, για το οποίο πίεσαν τα κινήματα στη διαβούλευση της ΚΥΑ αλλά δεν εισακούστηκαν. Ας καθιερώσει ΔΩΡΕΑΝ ελάχιστη απαιτούμενη ποσότητα για αξιοπρεπή διαβίωση σε εθνικό επίπεδο, κάνοντας την Ελλάδα ως την πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που το Δικαίωμα στο Νερό (right2water) θα το κάνει πράξη! Ας μπει εντέλει ξεκάθαρος όρος στο Σύνταγμα που θα απαγορεύει την ιδιωτικοποίηση, κάνοντας την Ελλάδα την δεύτερη ευρωπαϊκή χώρα μετά τη Σλοβενία που το κατοχυρώνει. 

Ιδού λοιπόν πεδίο δόξης λαμπρό!

Προσφυγή στο ΣτΕ κατά της ΚΥΑ τιμολόγησης νερού.

Δελτίο τύπου Σωματείου Εργαζομένων της ΕΥΑΘ (ΣΕΕΥΑΘ)

Το νερό δεν είναι εμπόρευμα - Προσφυγή του σωματείου εργαζομένων της ΕΥΑΘ και πολιτών κατά της απόφασης της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων για την νέα τιμολόγηση του νερού.

Το νερό δεν είναι εμπορικό προϊόν, αλλά αποτελεί κληρονομιά που πρέπει να προστατεύεται, να τυγχάνει της κατάλληλης μεταχείρισης και να μεταφέρεται στις επόμενες γενιές.

Συνεπείς στον αγώνα τους για το δικαίωμα στο νερό και την προάσπιση του ως δημόσιου αγαθού, το σωματείο εργαζομένων της ΕΥΑΘ, πολίτες της Θεσσαλονίκης και κάτοικοι νησιωτικών δήμων της χώρας, προσέφυγαν δικαστικά κατά της αριθμ. 135275/19.05.2017 απόφασης της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων (ΦΕΚ Β 1751/22.05.2017) (εδώ η απόφαση http://www.ypeka.gr/LinkClick.aspx?fileticket=AXAiNZ9853A%3D&tabid=248&language=el-GR)

Με την απόφαση αυτή, επιβάλλονται ενιαίοι υποχρεωτικοί κανόνες τιμολόγησης για όλη τη Χώρα ανεξαρτήτως σοβαρών ιδιαιτεροτήτων της κάθε περιοχής. O νέος τρόπος τιμολόγησης αποσκοπεί στην πλήρη ανάκτηση από τους πολίτες του συνολικού “κόστους” (όπως αυτό ορίζεται στην υπουργική απόφαση) αποτελούμενου από: το χρηματοοικονομικό κόστος συμπεριλαμβανομένου του “κόστους ευκαιρίας του επενδεδυμένου κεφαλαίου” (στην πραγματικότητα κέρδος απόδοσης κεφαλαίου, αορίστως προσδιοριζόμενο), του “περιβαλλοντικού κόστους” και του “κόστους πόρου” (άρθρα 4, 5, 6 και 9 της απόφασης). Η εφαρμογή του νέου πλαισίου ξεκινά υποχρεωτικά το 2018.

Είναι, όμως, βέβαιο, ότι η πλήρης ανάκτηση του ως άνω κόστους θα καταστήσει εν τέλει μη προσιτή - ή εν πάση περιπτώσει δυσχερώς προσιτή - προς τους πολίτες, την παροχή των εν λόγω υπηρεσιών, ιδίως σε μακρά περίοδο οικονομικής κρίσης.

Αυτό ισχύει κατά μείζονα λόγο για τους κατοίκους των νησιωτικών Δήμων που είναι ήδη σε δυσμενή θέση λόγω της ανεπάρκειας υδάτινων πόρων, δεδομένου ότι σε πολλούς από αυτούς, η ύδρευση παρέχεται σχεδόν αποκλειστικά μέσω αφαλάτωσης.

Η απόφαση αυτή δεν αποσκοπεί “στη βιώσιμη χρήση και βελτίωση της κατάστασης των υδάτων, σύμφωνα με τους περιβαλλοντικούς στόχους του άρθρου 4 του π.δ. 51/2007, κατ’ εφαρμογή της Οδηγίας 2000/60/ΕΚ”, ούτε και “στη διασφάλιση του συνταγματικά κατοχυρωμένου δημόσιου χαρακτήρα του νερού ως κοινωνικού αγαθού απολύτως απαραίτητου για τη διαβίωση του ανθρώπου”, όπως ευαγγελίζονται οι αρμόδιοι Υπουργοί στο άρθρο 1 της απόφασης. Αντιθέτως, η απόφαση αυτή αποσκοπεί σε μία αμιγώς λογιστικού χαρακτήρα τιμολογιακή πολιτική, δια της οποίας ουδόλως εφαρμόζονται οι διατάξεις της Οδηγίας 2000/60/ΕΚ για την περιβαλλοντικώς ορθολογική πολιτική στον τομέα των υδάτων, αλλά επιβάλλονται κανόνες τιμολόγησης με αυστηρώς οικονομικά και μόνο κριτήρια, που εν τέλει εξυπηρετούν τις επιχειρήσεις και όχι την περιβαλλοντική διαχείριση των υδάτων, ιδίως δε όσες ιδιωτικές επιχειρήσεις πρόκειται (ή εν πάση περιπτώσει θα επιχειρήσουν) να δραστηριοποιηθούν στη Χώρα μας στον ευαίσθητο τομέα της παροχής νερού.

Θεμελιώδης παράβαση της εν λόγω απόφασης αποτελεί η επιλογή λογιστικών κριτηρίων για την τιμολογιακή πολιτική των επιχειρήσεων παροχής υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης, η οποία αφορά αδιακρίτως σε όλες τις περιοχές (λεκάνες απορροής ποταμών) αντί της επιλογής περιβαλλοντικώς ωφέλιμων κριτηρίων ανάλογα με την κάθε περιοχή (λεκάνη απορροής ποταμών) και το κάθε Σχέδιο Διαχείρισης, όπως επιτάσσει η Οδηγία 2000/60 και η εθνική νομοθεσία (ν. 3199/2003 και π.δ. 51/2007).

Εξάλλου, με τον τρόπο αυτό επέρχονται σημαντικές ανατιμήσεις επί της χρήσης των υπηρεσιών ύδρευσης, το δε κόστος ανάκτησης μετακυλίεται εξ ολοκλήρου δυσανάλογα στους πολίτες και οι συνέπειες αυτές τους αποστερούν από τη δυνατότητα στη συνεχή, αδιάλειπτη και ποιοτική όσο και προσιτή παροχή των ως άνω υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης.

Τούτο αντιβαίνει σε βασικές διατάξεις του Συντάγματος, όπως κρίθηκε με την ΣτΕ 1906/2014, ότι δηλαδή οι δημόσιες επιχειρήσεις που παρέχουν αγαθά και υπηρεσίες ζωτικής σημασίας για τον άνθρωπο, όπως είναι, προεχόντως, η ύδρευση και η αποχέτευση, πρέπει πάντοτε να λειτουργούν υπό τη νομική εγγύηση και έλεγχο του κράτους, ώστε να παρέχουν και να διασφαλίζουν συνεχώς προς το κοινωνικό σύνολο προσιτές υπηρεσίες κοινής ωφελείας και δη υψηλής ποιότητας.

Τη νομική και πραγματική αυτή διασφάλιση, μόνο το κράτος δύναται να εγγυάται, λόγω ακριβώς της νομικής και πραγματικής δυνατότητας να εφαρμόζει, όχι μόνο πολιτική κέρδους, αλλά και πολιτική δημοσίου συμφέροντος και κοινωνικής αλληλεγγύης ανάλογα και με τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής και των κατοίκων αυτής (ορεινής, νησιωτικής, πυκνής ή αραιής οικιστικώς, σε μικρή ή μεγάλη απόσταση από λεκάνη απορροής, με πρόσβαση σε επαρκή ή μη ποσότητα νερού, με επαρκείς ή όχι υποδομές, με αυξημένο ή μειωμένο ετήσιο εισόδημα κατοίκου κατά μέσο όρο κλπ).

Η απόφαση αυτή της Εθνικής Επιτροπής Υδάτων αποδεικνύει ότι οι αρνητικές συνέπειες της ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών ύδρευσης δεν επέρχονται μόνο με τη μεταβίβαση των μετοχών σε ιδιώτες – κερδοσκόπους. Μπορούν το ίδιο εύκολα να επιτευχθούν και από ένα κράτος, το οποίο σταθερά και αδιάλειπτα ισχυροποιεί τον κερδοσκοπικό ρόλο και τη χρηματιστικοποίησή των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας εις βάρος του κοινωνικού συνόλου.

Οι κινήσεις αυτές είναι συνακόλουθες με την ένταξη των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ στο Υπερταμείο και προετοιμάζουν το έδαφος για τη σχεδιαζόμενη ιδιωτικοποίησή τους και την εμπορευματοποίηση του νερού.

Όπου όμως εφαρμόσθηκαν οι ιδιωτικοποίησεις του νερού, το αποτέλεσμα ήταν οι πολυεθνικές να οικειοποιηθούν και να απαξιώσουν τις υποδομές, να πολλαπλασιάσουν υπέρογκα την τιμή του νερού για να αυξήσουν τα κέρδη τους, και να χειροτερέψουν δραματικά τις παροχές προκειμένου να μειώσουν τα έξοδά τους.

Παντού όπου επιβλήθηκαν προκάλεσαν ξεσηκωμό ενώ στους μεγάλους δήμους της Ευρώπης (Βερολίνο, Παρίσι και σε 40 άλλες πόλεις της Γαλλίας κ.α) το νερό επαναδημοτικοποιήθηκε.

Το σωματείο εργαζομένων της ΕΥΑΘ θα συνεχίσει τον αγώνα του κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού υπερασπιζόμενο το δημόσιο χαρακτήρα του και την εκφρασμένη στο δημοψήφισμα της Θεσσαλονίκης βούληση των πολιτών, που θέλουν τις υπηρεσίες υπό δημόσιο έλεγχο με μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα και την πρόσβαση σε νερό εξασφαλισμένη για όλους.

Υπενθυμίζουμε ότι το σωματείο της ΕΥΑΘ προσέφυγε δικαστικά και κατά της ένταξης της ΕΥΑΘ στο υπερταμείο και αναμένει τον ορισμό της ημερομηνίας εκδίκασης της υπόθεσης.

Ευχαριστούμε όλους όσους συμπαραστέκονται στον αγώνα μας, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, συνυπογράφοντας τις προσπάθειές μας και στηρίζοντάς μας ηθικά και  πρακτικά. 

Σταματήστε την ιδιωτικοποίηση του Νερού στην Ελλάδα!

189.000 Ευρωπαίοι πολίτες υπέγραψαν κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού στην Ελλάδα!

Τον περασμένο Νοέμβρη στη Γερμανία, συγκροτήθηκε η Πρωτοβουλία «Το νερό είναι Ανθρώπινο Δικαίωμα, Σταματήστε την ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ελλάδα», με τη συμμετοχή και του Σωματείου μας.

Οι υπογραφές επισυνάπτονται σε κείμενο που απευθύνεται στον πρόεδρο της Κομισιόν και τον Γερμανό υπουργό οικονομικών.

Σήμερα το πρωί, στις Βρυξέλλες, αντιπροσωπεία μελών της πρωτοβουλίας, συνοδευόμενη από εκπροσώπους του EPSU παρέδωσε το αίτημα στον Thomas Wieser, πρόεδρο του Euroworking group. Ο ίδιος δήλωσε άγνοια για το θέμα λέγοντας ότι δεν αποφασίζει το Euroworking group για τις πολιτικές των μνημονίων (μήπως τελικά αποφασίζει η κυβέρνηση από μόνη της;). Ο άνθρωπος που ετοιμάζει την ατζέντα του Eurogroup με τα μέτρα κατά της Ελλάδας λέει ότι δεν γνωρίζει ότι απαιτούν την ιδιωτικοποίηση των ΕΥΑΘ-ΕΥΔΑΠ.

Ο αγώνας κατά της ιδιωτικοποίησης συνεχίζεται, είναι στα χέρια μας και  με την υποστήριξη των συμμάχων μας από το εξωτερικό θα νικήσουμε!

Ας το καταλάβουν όσοι παίζουν με τον όρο Δημόσιος έλεγχος και παράλληλα πάνε να περάσουν από την πίσω πόρτα ένα ΣΔΙΤ που θα παραδώσει τις ΕΥΑΘ-ΕΥΔΑΠ στις πολυεθνικές. 

Το Νερό είναι Ανθρώπινο Δικαίωμα.

Ρητή και ξεκάθαρη προστασία του νερού μέσα από το Σύνταγμα τώρα!

Επιστολή κατά της ψήφισης της CETA από το Ευρωκοινοβουλίο.

Αγαπητέ/ή Ευρωβουλευτή

Εμείς, οι υπογράφοντες οργανισμοί, θα θέλαμε να σας ζητήσουμε να ψηφίσετε κατά της κύρωσης της  Οικονομικής και Εμπορικής Συμφωνίας (CETA) μεταξύ της ΕΕ και του Καναδά, η οποία θέτει σε κίνδυνο το  Νερό και τις  υπηρεσίες ύδρευσης και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Μετά από ενδελεχή ανάλυση του κειμένου της CETA και της κοινής ερμηνευτικής εγκυκλίου, εντοπίσαμε πολλές διατάξεις στο πλαίσιο της CETA, που θέτουν σοβαρές απειλές για τις λεκάνες απορροής και τις δημόσιες υπηρεσίες ύδρευσης και αποχέτευσης στον Καναδά και την ΕΕ:

- Το νερό συμπεριλαμβάνεται στην CETA παρ 'όλες τις υποσχέσεις ότι θα είναι εκτός των διαπραγματεύσεων και παρά τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στο ψήφισμά του της 8ης Σεπτεμβρίου 2015 και σε  συνέχεια της Πρωτοβουλίας των Ευρωπαίων Πολιτών Right2Water (2014/2239 ( INI), αρ. 22), όπου το Κοινοβούλιο «καλεί την Επιτροπή να αποκλείσει μόνιμα την ύδρευση, την αποχέτευση και τη  διάθεση λυμάτων από τους κανόνες της εσωτερικής αγοράς και από οποιαδήποτε εμπορική συμφωνία» [1].

Διατάξεις του άρθρου 1.9 της CETA θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε περαιτέρω εμπορευματοποίηση του νερού και να διευκολύνουν την υφαρπαγή του . Σύμφωνα με το άρθρο : «Αν ένα συμβαλλόμενο μέρος επιτρέπει την εμπορική χρήση μιας συγκεκριμένης πηγής νερού, θα το κάνει με τρόπο που συνάδειμε αυτή τη συμφωνία", χωρίς να ορίζει τι σημαίνει «εμπορική χρήση» ή «πηγή νερού". Σε περίπτωση  «εμπορικής χρήσης» τα δικαιώματα του νερού υπόκεινται στους εμπορικούς και επενδυτικούς κανόνες της CETA. Ειδικά τα επιπλέον πρότυπα προστασίας επενδύσεων ( «Δίκαιη και ισότιμη μεταχείριση» και «Έμμεση απαλλοτρίωση») για τους ξένους επενδυτές θα μπορούσαν να έχουν ισχυρή επίδραση στον τρόπο με τον οποίο τα δικαιώματα του νερού  χορηγούνται από τις αρμόδιες αρχές. Στην πραγματικότητα περιορίζουν τις δυνατότητες τους να απορρίψουν ή να περιχαρακώσουν τα δικαιώματα του νερού, από τη στιγμή που έχουν χορηγηθεί σε ξένους επενδυτές. Έχουν ήδη προηγηθεί διάφορες επενδυτικές διενέξεις που αφορούν τα δικαιώματα του νερού κάτω από παρόμοιες συμφωνίες (NAFTA [2], Energy Charter [3]), οι οποίες οδήγησαν σε διακανονισμούς υπέρ του επενδυτή.

- Οι πρόνοιες που λαμβάνονται για υπηρεσίες σχετικές με την  "Συλλογή,  τον καθαρισμό και τη διανομή του νερού" στην πρόσβαση στην Αγορά και την Εθνική Μεταχείριση δεν είναι αρκετές για να εγγυηθούν την πλήρη προστασία. Απαιτούνται περισσότερες πρόνοιες και προδιαγραφές απόδοσης. Και παρόλο που οι υπηρεσίες του πόσιμου νερού περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙ, η προστασία των επενδύσεων θα εξακολουθεί να ισχύει γι΄αυτές [4].

- Μόνο η Γερμανία μπορεί να εφαρμόσει περιορισμούς στην Πρόσβαση των Αγορών στην αποχέτευση (υπηρεσίες λυμάτων, διάθεσης απορριμμάτων και αποχέτευσης). Η εισαγωγή των εν λόγω υπηρεσιών στο πλαίσιο CETA για τα υπόλοιπα κράτη/μέλη της ΕΕ έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 12 της οδηγίας της ΕΕ για τις συμβάσεις παραχώρησης, το οποίο προβλέπει ότι η οδηγία δεν θα εφαρμόζεται στις συμβάσεις παραχώρησης που σχετίζονται με την αποχέτευση ή την επεξεργασία λυμάτων [5].

- Η ρήτρα οριζόντιου περιορισμού που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Ένωση για την προστασία των  υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, δεν είναι αρκετή για να προστατεύσει τις δημόσιες υπηρεσίες. Από τη μια πλευρά, δεν περιλαμβάνει πρόνοιες για την προστασία των επενδύσεων ή την αρχή της Εθνικής Μεταχείρισης. Από την άλλη πλευρά, η ορολογία είναι ασαφής, καθώς ο όρος «υπηρεσίες κοινής ωφέλειας» δεν έχει καμία συγκεκριμένη σημασία στο διεθνές δίκαιο, και κανένα ισοδύναμο στο κοινοτικό δίκαιο. Η οριζόντια αυτή απαλλαγή δεν έχει ποτέ δοκιμαστεί σε μια αρνητική λίστα συμφωνίας (negative list agreement)  ή σε μια συμφωνία με μια χώρα που είναι  σημαντικός εμπορικός προμηθευτής  δημόσιων υπηρεσιών με αγοραστικό ενδιαφέρον στην ΕΕ [6].

- Η κανονιστική συνεργασία και η προστασία των επενδύσεων θα κλειδώσουν την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης,  μειώνοντας την ικανότητα των κυβερνήσεων να διεκδικήσουν τις δημόσιες υπηρεσίες νερού πίσω, υπό δημόσια πλέον διοίκηση, η οποία είναι μια αυξανόμενη τάση στην Ευρώπη.

- Η CETA θα μπορούσε να περιορίσει την επιχειρησιακή ικανότητα των δημόσιων επιχειρήσεων ύδρευσης, καθώς τα δικαιώματα του νερού αντιμετωπίζονται ως επενδύσεις και οι πρόνοιες δεν καλύπτουν όλες τις τρέχουσες και μελλοντικές δραστηριότητες που πρέπει να ολοκληρώσουν οι δημόσιοι φορείς, σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία [7].

- Η CETA δεν διαθέτει την προσέγγιση της Αρχής της Προφύλαξης, η οποία αποτελεί εγγενές στοιχείο του δικαίου της ΕΕ. Επιπλέον, η Κανονιστική Συνεργασία στη CETA θα περιόριζε ενδεχομένως το εύρος  πολιτικής των κρατών μελών της ΕΕ. Αυτό θα μπορούσε να έχει σημαντικές επιπτώσεις στην υγεία, το περιβάλλον και την προστασία των υδάτινων πόρων.

- Η CETA αγνοεί τον ενιαίο χαρακτήρα του κύκλου του νερού, τα όρια του νερού στον πλανήτη, και τον πολυλειτουργικό χαρακτήρα του νερού στα οικοσυστήματα [8].

Η Κοινή Ερμηνευτική Εγκύκλιος, αδυνατεί να αντιμετωπίσει τις αδυναμίες της συμφωνίας και παρουσιάζει μια αδικαιολόγητα αισιόδοξη εικόνα για την CETA. Δεν υπάρχει νομικά ασφαλής νέα δέσμευση ή διευκρίνιση στο κείμενο. Θα γνωρίσουμε τις πραγματικές δυνατότητες των προνοιών της CETA μόνο όταν οι αποφάσεις των δημοσίων αρχών  ή των δημοσίων  επιχειρήσεων νερού αποσαφηνιστούν σε μεταγενέστερο στάδιο. Δεν μπορούμε να πάρουμε  αυτό το ρίσκο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να εξετάσει το νερό ως κοινό αγαθό, και την πρόσβαση στο νερό και την αποχέτευση ως Ανθρώπινο Δικαίωμα. Σας καλούμε να υπερασπιστείτε  τα συμφέροντα των λαών της Ευρώπης και του περιβάλλοντός τους, έναντι των απειλών που επισύρει η CETA, ψηφίζοντας κατά της επικύρωσης της συμφωνίας στην ψηφοφορία στην Ολομέλεια.

Με εκτίμηση,

Σωματείο Εργαζομένων ΕΥΑΘ

SOSτε το Νερό

ΣΕΚΕΣ ΕΥΔΑΠ

Blue Planet Project
Council of Canadians
European Water Movement
Food & Water Europe
Wasser in Bürgerhand (Water in Citizens’ Hands, Germany)

[1] Resolution of the European parliament, 2014/2239 (INI), no 22

[2] AbitibiBowater vs. Canada, amount paid CAD $130
Comments on Article 1.9 of CETA by prof. Gus Van Harten

[3] Vattenfall vs. Germany, amount claimed €1.4 billion, p. 23

[4] Krajewski, Markus (2016). Model Clauses for the Exclusion of Public Services from Trade and Investment Agreements.

[5] Directive 2014/23/UE of the European parliament and of the Council of 26 February 2014 on the award of concession contracts

[6] Krajewsky, Markus (2016). Op. Cit.

[7] Allianz der öffentlichen Wasserwirtschaft e.V., 2016. Wasserwirtschaft im Sog des Freihandels-CETA.
Prof. Laskowski, 2016. Rechtliches Gutachten zu möglichen Verstößen gegen Investitionsschutzregelungen des Freihandelsabkommens CETA durch Maßnahmen der kommunalen Wasserwirtschaft, ISDS, Schiedsgerichtsverfahren und Haftungsfragen.
Stadtwerke Karlsruhe, 2016. How water supply in Germany would be affected by the EU free trade and investment agreements CETA, TTIP, TiSA.

[8] Comments on Article 1.9 of CETA by prof. Francesc La Roca

Ανοιχτή επιστολή στον αν.υπ.περιβάλλοντος Γ.Τσιρώνη για ΕΥΑΘ

Μία αντίρρηση και δύο προκλήσεις. 

«Το να έχουμε κάποια συνέργεια από τον ιδιωτικό τομέα με μειοψηφικά πακέτα δεν νομίζω ότι υπάρχει κανένας, που να έχει αντίρρηση. Το θέμα είναι να παραμείνει ο δημόσιος έλεγχος, αυτό ενδιαφέρει τους πολίτες. Η τιμολόγηση και η κοστολόγηση παραμένει στην ευθύνη του ελληνικού Δημοσίου, δώσαμε σκληρή μάχη με τους θεσμούς για να έχουμε αυτό το προνόμιο. Οι δικές μας υπηρεσίες, η ειδική γραμματεία υδάτων κάνει την τιμολόγηση και την κοστολόγηση»  Γ. Τσιρώνης. Θεσσαλονίκη 13/6/2016

    Μετά από αρκετά χρόνια στους δρόμους κατά της ιδιωτικοποίησης, και μετά από αρκετές επαφές με κινήματα που έπαθαν-έμαθαν-νίκησαν την ιδιωτικοποίηση και τις πολυεθνικές που την φέρνουν, επιτρέψτε μου κ.υπουργέ να έχω τις αντιρρήσεις μου.

Όχι δεν πανηγύρισα όταν τον Οκτώβρη του 2015 από τη Θεσσαλονίκη πάλι, δηλώνατε ότι οι ιδιώτες: «Aς κάνουν τα δικά τους δίκτυα και αν μπορούν ας πωλούν φθηνότερα το νερό», γιατί ακριβώς η εμπειρία μου που προανέφερα, δεν μου επιτρέπει να πανηγυρίζω όταν ένας πολιτικός μιλάει τόσο δηκτικά.

   Οκτώ μήνες μετά από εκείνη τη δήλωση σας, έρχεστε σήμερα και πολύ άνετα μιλάτε εκ μέρους των πολιτών, αλήθεια μιλήσατε μαζί τους; Πότε; Και ποιους ρωτήσατε; Γιατί σίγουρα δε ρωτήσατε εμάς, τους ρομαντικούς του κινήματος που πιστεύουμε σε αυτά που λέμε, γιατί λέμε μόνο αυτά που μπορούμε να κάνουμε. Και σίγουρα δε ρωτήσατε έναν/μία από τους 213.002 Θεσσαλονικείς που ψήφισαν ΟΧΙ στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ. Ίσως αν καταφέρνατε να έρθετε στη διημερίδα στη οποία σας είχαμε καλέσει- διοργάνωση από το Σωματείο μας και το SOSτε το Νερό- τον Μάη του 2015 στη Θεσσαλονίκη (και πάλι!) , ίσως τότε να μπορούσατε να αντιληφθείτε τι ακριβώς έχει συμβεί στην Ευρώπη με τις συμφωνίες ΣΔΙΤ που τόσο εύκολα ασπάζεστε. Θα γινόσασταν αυτήκοος μάρτυς κινημάτων από το Βερολίνο, το Παρίσι, την Ισπανία, το Βέλγιο, την Ιταλία και η φράση σας « το να έχουμε κάποια συνέργεια από τον ιδιωτικό τομέα με μειοψηφικά πακέτα δεν νομίζω ότι υπάρχει κανένας, που να έχει αντίρρηση» δεν θα είχε βγει από τα χείλη σας.

Πόσο σίγουρος είστε για την ικανότητα της γραμματείας υδάτων να τιμολογήσει και να κοστολογήσει; Και πως θα ελέγχετε τον ιδιώτη; Με ποιο προσωπικό; Όταν ρώτησα τον προηγούμενο γραμματέα πως θα ελέγχει τους ιδιώτες μου απάντησε με outsourcing, αλλά δεν μπόρεσε να μου απαντήσει ποιος εξωτερικός ιδιώτης συνεργάτης θα μπορέσει πραγματικά να ελέγξει τις μεγαλύτερες πολυεθνικές του νερού παγκοσμίως!

Και αν νομίζετε ότι υπερβάλλω, σας προκαλώ: Στη Νικόπολη της Θεσσαλονίκης (πάλι), πάνω από 10.000 συμπολίτες μου  υδροδοτούνται από έναν ιδιώτη με αμφιβόλου ποιότητας νερό από γεωτρήσεις κοντά στον υδροφόρο ορίζοντα της τοξικής ΔΙΑΝΑ. Μπορείτε να τον ελέγξετε λοιπόν; Πρόσφατα η περιφέρεια Θεσσαλονίκης του στέρησε την άδεια με το επιχείρημα ότι μόνο η ΕΥΑΘ παρέχει νερό στην περιοχή της. Μισό γκολ δώρο λοιπόν από την περιφέρεια- μια και διανύουμε περίοδο EURO2016- περιμένω να τελειώσετε την φάση!

Και μια δεύτερη πρόκληση: Στη Θεσσαλονίκη (νομίζω πως θα σας στοιχειώνει αυτή η πόλη σε λίγο), υπάρχει ένα καταφανέστατο παράδειγμα αποτυχίας της ιδιωτικοποίησης.

Αναφέρομαι στη ΜΚΑ (Μοναδα Κατεργασίας Αποβλήτων) στη βιομηχανική περιοχή της Σίνδου. Ο ιδιώτης που αγόρασε την ΕΤΒΑ δεν μπόρεσε να βγάλει άδεια λειτουργίας της ΜΚΑ για πάνω από 18 χρόνια! 15.000 κυβικά με επικίνδυνα απόβλητα χύνονται στο Θερμαϊκό, σε σημείο που η περιφέρεια για δεύτερη φορά σε τρία χρόνια σφράγισε τη μονάδα. Ιδού λοιπόν, ελέγξτε τον ιδιώτη, σας ενημερώνω ότι η προηγούμενη κυβέρνηση μαζί με τον ιδιώτη και την προηγούμενη διοίκηση της ΕΥΑΘ, το 2013 οργάνωσαν φιέστα όταν υπέγραψαν τη σύμβαση με την οποία ο ιδιώτης θα έβαζε maximum 3.500.000 ευρώ για την ανακατασκευή της μονάδας. Και για να σας βοηθήσω, ένα χρόνο πριν (2012) η ΕΥΑΘ εγγράφως διαβεβαίωνε ότι απαιτούνται 12.000.000 ευρώ για να γίνει σωστή η μονάδα.

   Η πώληση του 23% της ΕΥΑΘ κ.υπουργέ είναι ιδιωτικοποίηση, και ακόμη καλύτερα είναι ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ, γιατί δεν μπορεί να είναι τίποτε λιγότερο όταν κοστίζει 29.000.000 ευρώ (σημερινή τιμή μετοχής), λιγότερο και  από τα μισά ενός έργου της ΕΥΑΘ! Αναφέρομαι στον υπερ-διαγωνισμό για τη διαχείριση των Βιολογικού-Ξήρανσης-Ιλύος προϋπολογισμού 70.000.000. Δεν θα μπω καν στη διαδικασία να σας προκαλέσω να πάρετε θέση για τον διαγωνισμό αυτό, γιατί αν θέλατε να πάρετε θέση θα το είχατε κάνει εδώ και τόσους μήνες που είστε υπουργός.

Κλείνοντας, σας παραθέτω ως  απάντηση στη δήλωση σας «το θέμα είναι να παραμείνει ο δημόσιος έλεγχος», το τι συνέβη στο Βερολίνο όπου είχαν ένα ΣΔΙΤ με 49,9% στις πολυεθνικές, και το Δημόσιο (ο Δήμος εν προκειμένω) το 50,1%, δηλαδή το δημόσιο έλεγχο. Έχετε τους θερμούς χαιρετισμούς από το κίνημα του Βερολίνου το οποίο συνέταξε και το παρακάτω κείμενο, είμαι σίγουρος ότι και αυτοί έχουν τις αντιρρήσεις τους για το ΣΔΙΤ που προωθείτε.

«Επιχειρήματα κατά ΣΔΙΤ στον τομέα των υδάτων και γιατί το ποσοστό των ιδιωτικών εταιρειών δεν έχει σημασία

1. Όταν οι ιδιωτικές εταιρείες αγοράζουν μετοχές σε δημόσιες υπηρεσίες όπως το νερό,  είναι μόνο λόγω των μεγάλων κερδών.

2. Αυτό που αποκαλούν «αυξημένη αποτελεσματικότητα» στην πραγματικότητα σημαίνει:

- Ένα μικρότερο εργατικό δυναμικό (οι εργαζόμενοι που απολύονται)

- Λιγότερες επενδύσεις σε έργα υποδομής

- Υψηλότερες τιμές για τους πολίτες.

3. Για να εξασφαλιστεί αυτό, οι συμβάσεις:

- Είναι πάντα μακροπρόθεσμες, συχνά για 30 χρόνια

- Εγγυώνται κέρδος για όλη τη διάρκεια της σύμβασης (η τιμή που η κυβέρνηση του Βερολίνου κατέβαλε για τις μετοχές Veolia και η RWE βασίστηκε στο εγγυημένο κέρδος τους μέχρι το 2028)

- Είναι μυστικές επειδή το αντικείμενο της  διαπραγμάτευσης  υπάγεται στο πλαίσιο του εμπορικού δικαίου

- Όλη η διαχείριση είναι στα χέρια της ιδιωτικής εταιρείας (αυτό μπορεί να καλύπτεται από χωριστές συμφωνίες μέσα  στη σύμβαση)

Όλο αυτό συμβαίνει κάθε φορά που μια ιδιωτική εταιρεία αποκτά μετοχές σε μια δημόσια εταιρεία - ανεξαρτήτως του ποσοστού συμμετοχής που αγοράζουν. Για να συμβεί αυτό πρέπει  όλη η δομή της εταιρείας ύδρευσης να αλλάξει. Είναι αυτό που συνηθίζεται να ονομάζεται  "αλλαγή στις νεοφιλελεύθερες συνθήκες":

1. Τώρα μοναδικός  στόχος1 της εταιρείας ύδρευσης  είναι να κερδίζουν  όσο το δυνατόν περισσότερα  χρήματα από το νερό. Δεν ισχύει πλέον ως στόχος το « ο εφοδιασμός των πολιτών με ποιοτικό και επαρκές νερό».

2. Ως αποτέλεσμα, δεν υπάρχει πλέον χώρος για τη διαφάνεια, τη συμμετοχή των πολιτών, οικολογικές και βιώσιμες πρακτικές και άλλες μη-νομισματικές καταστάσεις.

3. Με τις απολύσεις (ή τις συνταξιοδοτήσεις) δημιουργείται ένα έλλειμμα γνώσης, είναι η τεχνογνωσία που χάνεται από την εταιρεία. Αυτό το έλλειμμα με τη σειρά του, ανοίγει την πόρτα για τις  εξωτερικές  αναθέσεις, πολύ συχνά σε εταιρείες που ανήκουν στην εταιρεία που κατέχει τις μετοχές (για παράδειγμα Veolia Environment).

Veolia και Suez, οι οποίοι ενδιαφέρονται κυρίως για την αγορά μετοχών των εταιρειών ύδρευσης, έχουν πολλές θυγατρικές2 εταιρείες για τις εν λόγω αναθέσεις. Έτσι, το κέρδος τους δεν περιορίζεται στα έσοδα από την εταιρεία ύδρευσης, αλλά περιλαμβάνει επίσης τα κέρδη από τις θυγατρικές εταιρείες. Αυτό έχει αλυσιδωτές επιπτώσεις στις μικρότερες τοπικές επιχειρήσεις και προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη ανεργία3 στην περιοχή.

Έτσι, ακόμη και αν μια ιδιωτικοποιημένη εταιρεία τελικά επανακρατικοποιηθεί, η εταιρεία ύδρευσης δε  θα είναι ποτέ η ίδια όπως πριν. Η όλη δομή της εταιρείας θα έχει αλλάξει. Ακόμη και αν το κράτος ή ο δήμος  είναι ο μοναδικός ιδιοκτήτης, θα εξακολουθεί να εξαρτάται  από τις θυγατρικές εταιρείες των πολυεθνικών και θα αναγκαστεί  να αγοράσει  τη γνώση που είχε κλαπεί από αυτή. Η κατάσταση του Βερολίνου (και αλλού) δείχνει ότι, από τη στιγμή που αυτή η νεοφιλελεύθερη δομή καθιερωθεί σε μια εταιρεία ύδρευσης, στη συνέχεια παρά την επανακρατικοποίηση, αυτή η λογική του κέρδους παραμένει.

Περίληψη: Όπως σε όλα τα μοντέλα ΣΔΙΤ, το κράτος ή η κοινότητα αφήνει τη διαχείριση στον ιδιωτικό τομέα, υποστηρίζοντας ότι το Δημόσιο εξακολουθεί να κατέχει το 51% ή παραπάνω, δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα κόλπο για να κάνει τους ανθρώπους να πιστεύουν ότι εξακολουθεί να είναι υπό δημόσιο έλεγχο.»

Για την Ιστορία:

·        Ο Δήμος Βερολίνου αποζημίωσε 1.400.000.000 ευρώ την Veolia για να σπάσει τη σύμβαση και να φύγει, της πληρώσανε όλα τα μελλοντικά πιθανά της κέρδη μέχρι το 2028. Στην προηγούμενη σύμβαση παραχώρησης της ΕΥΑΘ υπήρχε ο ίδιος ακριβώς όρος, προέβλεπε ακόμη και την πιθανότητα εθνικοποίησης (που ίσως να τολμούσε μια Αριστερή κυβέρνηση)

Με τιμή,

γ.αρχοντόπουλος,

εργαζόμενος ΕΥΑΘ,

μέλος SOSτε το Νερό

[1] Με την εισαγωγή του 51% της ΕΥΑΘ στο υπερταμείο, σκοπός της ΕΥΑΘ πλέον είναι να έχει κέρδη για την αποπληρωμή-μέσω του υπερταμείου- του χρέους. Αλλάζει ή όχι ο χαρακτήρας της εταιρείας όπως πολύ σωστά επισημαίνουν οι σύντροφοι από το Βερολίνο ;

²  Στη Βρετανία οι πολυεθνικές ίδρυσαν θυγατρικές στα νησιά της Μάγχης και φερόμενες ως δανειζόμενες από τις θυγατρικές τους, παρουσίαζαν ζημιές με αποτέλεσμα φοροδιαφεύγουν.

3  7000 εργαζόμενοι σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις συνεργαζόμενες με την εταιρεία ύδρευσης του Βερολίνου, έχασαν τις δουλειές τους (στη Θεσσαλονίκη μια πολυεθνική  υποσχόταν ότι θα δημιουργηθούν 3000-4000 θέσεις εργασίας, αφού πρώτα δήλωσε ξεκάθαρα ότι η πώληση του 51% (τότε) της ΕΥΑΘ είναι ΣΔΙΤ!)

Η Δημοκρατία νίκησε!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Πέρασαν τρία χρόνια από τότε που αρχίσαμε δειλά - δειλά να μαζεύουμε υπογραφές προκειμένου να απαιτήσουμε από την Ευρωβουλή να πιέσει την Κομισιόν να  αναγνωριστεί το Νερό ως Ανθρώπινο Δικαίωμα. Είτε ηλεκτρονικά είτε σε χαρτί καταφέραμε και μαζέψαμε σχεδόν 2.000.000 υπογραφές πανευρωπαϊκά(36.000 στην Ελλάδα)  για το σκοπό αυτό. Ήταν η πρώτη επιτυχημένη Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών. Είχε σαν αποτέλεσμα να θορυβηθεί η Κομισιόν και να γίνουν σχετικές ερωτήσεις από ευρωβουλευτές ( που αφορούσαν και την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ) και να δημιουργηθεί ένα θετικό κλίμα υπέρ των κινημάτων κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού. Ένα κλίμα όμως που ενόχλησε τα λόμπι και τις πολυεθνικές σε όλη την Ευρώπη. Με αποτέλεσμα η Κομισιόν έμμεσα να αγνοήσει τη φωνή των Ευρωπαίων Πολιτών.

Δεν σταματήσαμε παρά την απογοήτευση και προχωρήσαμε παρακάτω πιέζοντας αυτή τη φορά την Επιτροπή Περιβάλλοντος της ΕΕ να λάβει την απόφαση. Και στις 25 του περασμένου Ιούνη η Επιτροπή δικαίωσε τον αγώνα μας και τις υπογραφές μας . Με μεγάλη πλειοψηφία αναγνώρισε το νερό ως Ανθρώπινο Δικαίωμα. (Είχαμε δημιουργήσει ένα «εργαλείο» προώθησης mail στα μέλη της επιτροπής ώστε να υπερψηφίσουν για όσους θυμούνται). 

Στη συνέχεια η τελική μάχη δόθηκε στις 8 Σεπτέμβρη όπου πλέον η ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου κλήθηκε να αποφασίσει! Ήταν μια αγωνιώδης ψηφοφορία καθώς το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα μαζί με άλλους, την τελευταία στιγμή προσπαθώντας να αποτρέψει την δική μας εισήγηση έφερε δική του εισήγηση με πολλά παράθυρα για ΣΔΙΤ, προώθηση ιδιωτικών εταιρειών, κτλ. Καθώς και 17 τροπολογίες ώστε να επηρεάσουν την τελική εισήγηση. Τελικά το απόγεμα της 8^ης Σεπτέμβρη, στην τελευταία ψηφοφορία τα καταφέραμε. Το Ευρωκοινοβούλιο αναγνώρισε το Ανθρώπινο Δικαίωμα στο Νερό!

Είναι μια καθαρή νίκη της Δημοκρατίας, των πολιτών και των Κινημάτων! Και σε αυτή την περίπτωση δημιουργήσαμε δικό μας «εργαλείο προώθησης mail» στα Ελληνικά από το blog του Σωματείου μας. Είναι αξιοσημείωτο ότι τα Ελληνικά mail βρέθηκαν στη 2^η θέση πίσω μόνο από τη Γερμανία, ξεπερνώντας κατά πολύ μεγαλύτερες χώρες με ανεπτυγμένα αντίστοιχα κινήματα!

Οι τρεις απαιτήσεις μας που υπεψηφίστηκαν είναι:

1.     Τα θεσμικά όργανα και τα κράτη-μέλη τής ΕΕ να είναι υποχρεωμένα να εξασφαλίζουν ύδρευση και αποχέτευση για όλους τους πολίτες.

2.     Η υδροδότηση και η διαχείριση των υδάτινων πόρων να αψηφούν τους «κανόνες τής εσωτερικής αγοράς» και να απαγορεύεται η απελευθέρωση της αγοράς των υπηρεσιών ύδρευσης.

3.     Η ΕΕ να εντείνει τις προσπάθειές της για να έχουν όλοι πρόσβαση σε ύδρευση και αποχέτευση.

      

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Αξίζουν συγχαρητήρια σε όσες και όσους συμμετείχαν στην προσπάθεια αυτή, αξίζουν συγχαρητήρια σε κάθε μια και κάθε έναν μας που πίστεψε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Η νίκη αυτή μας εμπνέει για τη συνέχεια ενώ μας δίνει ακόμη ένα επιχείρημα υπέρ μας στο πόλεμο κατά της ιδιωτικοποίησης. Η Άμεση Δημοκρατία νίκησε, είναι ένα μάθημα του πόσα μπορούμε να καταφέρουμε όταν είμαστε ενωμένοι, και πιστεύουμε στις δυνάμεις μας, όσο μικροί και αν νομίζουμε ότι φαινόμαστε μπροστά στους.  

ΜΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ

Νότης Μαριάς τοποθέτηση για right2water

 Ο κ.Νότης Μαριάς ήταν ένας από τους πέντε συνολικά ομιλητές στο ευρωκοινοβούλιο στη συζήτηση για το Ανθρώπινο Δικαίωμα στο Νερό.
Αναφέρθηκε τόσο στην ΕΥΑΘ όσο και στο κίνημα SOSte to NERO και τάχθηκε υπέρ της εισήγησης μας.
Αξίζει να αναφερθεί ότι είναι ο μόνος από την Ομάδα του στο Ευρωκοινοβούλιο που μας στήριξε, γεγονός που δείχνει και τις πιέσεις που ασκούνται εκεί.
Συμμετείχε στην Διημερίδα του SOSte to NERO τον περασμένο Μάη στη Θεσσαλονίκη ενώ υποδέχθηκε και αντιπροσωπεία του Σωματείου μας στις Βρυξέλλες τον Μάρτη στο περιθώριο της πανευρωπαικής διαδήλωσης την ημέρα του Νερού. Στον παρακάτω σύνδεσμο μπορείτε να παρακολουθήσετε την τοποθέτηση του στο Ευρωκοινοβούλιο.
Βίντεο Ευρωκοινοβούλιο Νοτης Μαριάς right2water

Μεγάλη Νίκη για το Κίνημα του Νερού στο Ευρωκοινοβούλιο!

Μια μεγάλη Νίκη για το Κίνημα του Νερού!

Άλλο ένα ορόσημο για το Ανθρώπινο Δικαίωμα για Νερό.

Με τη σημερινή ψηφοφορία, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζητεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να κάνει συγκεκριμένες νομοθετικές προτάσεις για την αναγνώριση του ανθρώπινου δικαιώματος στο νερό και την αποχέτευση, όπως ορίζονται από τον ΟΗΕ.

Είναι μια  νίκη για τους υποστηρικτές της καμπάνιας right2water, αλλά και για  τη Δημοκρατία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή η ψηφοφορία επαυξάνει την  υποστήριξη για τα 1,9 εκατομμύρια υπογραφές που συλλέχθηκαν , κεφαλαιοποιεί αυτά στα οποία συμφώνησαν  οι υποψήφιοι για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς και την έκθεση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, με την οποία καλείται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να δράσει. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν μπορεί να αγνοήσει το αίτημα για θέσπιση συγκεκριμένης νομοθεσίας.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απέρριψε όλες τις τροποποιήσεις που έγιναν στο πνεύμα του καταποντισμού των απαιτήσεων της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Πολιτών (ECI).

Jan Willem Goudriaan, ECI αντιπρόεδρος, σχολιάζει: «Η ρητή εξαίρεση των υπηρεσιών ύδρευσης από την οδηγία παραχώρησης και από τις εμπορικές διαπραγματεύσεις είναι μια μακροχρόνια απαίτηση που έχει υποστηρίξει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.» Και προσθέτει «Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι τα μέλη του Κοινοβουλίου της ΕΕ έχουν υπόψη την απαίτηση των πολιτών. Το νερό μετράει γι’αυτούς.

 Η  Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών (right2water ECI) θα συνεχίσει να εργάζεται έως ότου η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζει την  ύδρευση και την  αποχέτευση ως ανθρώπινο δικαίωμα. Σήμερα είναι μια ημέρα χαράς ".

Αναδημοσίευση από Ευρωπαϊκά Συνδικάτα Δημοσίων Υπηρεσιών

Μια τελευταία προσπάθεια!

*Μια τελευταία προσπάθεια! Η Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πρέπει να υποστηρίξει το ανθρώπινο δικαίωμα στο νερό!

Χάρη στην κινητοποίηση χιλιάδων ευρωπαίων πολιτών, η Επιτροπή Περιβάλλοντος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου συνεκλήθη   τον Ιούνιο ώστε  το Ανθρώπινο Δικαίωμα στο Νερό και στην Υγιεινή να εφαρμοστεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και ζήτησε το νερό να εξαιρεθεί από την απελευθέρωση και από τις εμπορικές διαπραγματεύσεις . Η τελική ψηφοφορία θα γίνει στις 8 Σεπτεμβρίου. Όλοι οι ευρωβουλευτές θα ψηφίσουν στην ολομέλεια και χρειαζόμαστε μια τελευταία προσπάθεια για να ακούσουν τις φωνές μας!

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε το ανθρώπινο δικαίωμα της ύδρευσης και αποχέτευσης το 2010. Αλλά στην Ευρώπη η πρόσβαση στο νερό εξακολουθεί να μην αποτελεί πραγματικότητα για πολλές ευάλωτες οικογένειες, χιλιάδες νοικοκυριά στερούνται το νερό γιατί δεν είναι σε θέση να πληρώσουν τους λογαριασμούς, και η διαχείριση των υδάτων  εξακολουθεί να ιδιωτικοποιείται σε πολλές χώρες.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αγνόησε τις απαιτήσεις  2.000.000 ατόμων

Σχεδόν 2 εκατομμύρια υπογραφές υποστήριξαν την Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Πολιτών για το δικαίωμα στο νερό, με τρεις σαφείς απαιτήσεις: όλοι οι κάτοικοι της ΕΕ θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα στο νερό και την αποχέτευση,  η ύδρευση και η  διαχείριση των υδάτων θα πρέπει να εξαιρεθούν από την απελευθέρωση και η ΕΕ θα πρέπει να εντείνει τις προσπάθειές της για την επίτευξη καθολικής πρόσβασης στην ύδρευση και την αποχέτευση.

Η απάντηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ήταν να αγνοήσει τις απαιτήσεις  της πρώτης επιτυχημένης Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας Πολιτών.

Η Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα πρέπει να υποστηρίξει   το δικαίωμα στο νερό και την αποχέτευση.

Οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι μας στην Επιτροπή Περιβάλλοντος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υποστήριξαν το δικαίωμα στο νερό τον Ιούνιο. Τώρα αντιμετωπίζουμε την τελική ψηφοφορία, όπου οι 751 βουλευτές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θα πρέπει να τοποθετηθούν προσωπικά. Θέλουμε να ακούσουν τη φωνή των Ευρωπαίων πολιτών οι οποίοι έχουν υποστηρίξει μαζικά ότι το νερό δεν είναι εμπόρευμα, είναι ένα κοινό αγαθό.

Ζητήστε* από τον ευρωβουλευτή σας να υποστηρίξει το δικαίωμα στο νερό!

* Φόρμα επιστολής σε όλους τους Ευρωβουλευτές στο Blog του Σωματειου μας: http://seeyath.blogspot.gr/2015/09/blog-post_3.html

Ούτε μετοχή!

Σ.Ε.Ε.Υ.Α.Θ.

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΥΔΡΕΥΣΗΣ – ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΕΓΝΑΤΙΑ 127 – 54535 ΘΕΣ/ΝΙΚΗ – ΤΗΛ.2310 245.813 – FAX 2310 212.320–ΚΙΝΗΤΟ 6936 516.112

                                                                           

                                                                            Θεσ/νίκη 26 Αυγούστου  2015

Αριθ. Πρωτοκόλλου 84  

A N A K O Ι Ν Ω Σ Η

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι

Σύμφωνα με δημοσιεύματα το νέο Μνημόνιο περιλαμβάνει στις υποχρεώσεις της Κυβέρνησης την πώληση μετοχών της ΕΥΑΘ σε ποσοστό 23%. Είναι προφανές ότι έχει ληφθεί υπόψη η απόφαση του ΣτΕ που ορίζει ότι την πλειοψηφία των μετοχών πρέπει να την έχει το Ελ.Δημόσιο. Είναι ακόμη προφανέστερο ότι οι κυβερνώντες δεν υπολόγισαν καν την βούληση των συμπολιτών μας που εκφράστηκε μέσα από το Δημοψήφισμα όπου το 98.2% ψήφισε ΟΧΙ στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ.

          Μετά το 2009, και το 2014, αυτή είναι η Τρίτη προσπάθεια ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ, και το ποσοστό του 23% μπορεί να  κάνει αυτή την προσπάθεια να φαίνεται «πιο ήπια», αλλά δεν είναι. Ας μη ξεχνάμε ότι το πρώτο βήμα για την ιδιωτικοποίηση έγινε με την μετοχοποίηση του 26% το 2001, και ακόμη χειρότερα ας θυμηθούμε την «σαλαμοποίηση» του ΟΤΕ, που σήμερα είναι ιδιωτικός κατά 90% και σύντομα θα ξεπουληθεί και το τελευταίο 10%.

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Μετοχοποίηση, ιδιωτικοποίηση, αποκρατικοποίηση, αξιοποίηση, ας το βαφτίσουν όπως θέλουν, η αλήθεια είναι μία: Ξεπουλάνε ένα φυσικό μονοπώλιο!

Θυμίζουμε μόνο στους υπεύθυνους, ότι ο αγώνας για το νερό όπου και αν ξεκίνησε ήταν πάντα νικηφόρος για τα κινήματα, Κοτσαμπάμπα, Βερολίνο, Ιταλία, Τζακάρτα, κ.α.  τους θυμίζουμε ότι το ΤΑΙΠΕΔ άλλαξε τρεις διοικήσεις και οι τελευταίες τρεις κυβερνήσεις με ατζέντα την ιδιωτικοποίηση παρά τις ισχυρές πλειοψηφίες στη Βουλή τελικά κατέρρευσαν.

          Συνεχίζουμε στο δρόμο που χαράξαμε, συνεχίζουμε στους αγώνες που μας ενώσανε με την κοινωνία της Θεσσαλονίκης και τα κινήματα της πόλης μας, συνεχίζουμε μέχρι να το χωνέψει και ο τελευταίος νεοφιλελεύθερος:

Το ΝΕΡΟ είναι ΖΩΗ και η ΖΩΗ δεν Πωλείται!

ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                   Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

                           Γ.ΑΡΧΟΝΤΟΠΟΥΛΟΣ                               Π.ΠΟΛΥΖΩΙΔΗΣ